tag:blogger.com,1999:blog-13273627174969142082012-02-10T11:50:44.307+06:30လင္းေခတ္ဒီႏုိhttp://www.blogger.com/profile/08186185042683251874noreply@blogger.comBlogger781100tag:blogger.com,1999:blog-1327362717496914208.post-67944627406336828282012-02-07T10:56:00.009+06:302012-02-07T11:17:32.509+06:30<div style="text-align: justify;"><span style=" ;font-family:Zawgyi-One;font-size:10.0pt;" ><span style="mso-spacerun:yes"> </span>ရွည္ေမ်ာေမ်ာသ႑ာန္နဲ႔ <span style="mso-spacerun:yes"> </span>ျဖတ္ကာ သြယ္တန္းေနတဲ့ ေတာင္ညိဳ ေတာင္တန္း . . . စိမ္းျမျမအရိပ္ေတြနဲ႔ ေအးခ်မ္းသာယာ လွတဲ့ ေတာင္၀ိုင္း ေတာအုပ္ေလး . . . အထၱရံျမစ္ ၊ ဂ်ိဳင္းျမစ္ ၊ သံလြင္ျမစ္တို႔ရဲ႕ အလွတရာေတြ ေပါင္းဆံုရာ ေနရာ . .<br /><br /></span><span style=" ;font-family:Zawgyi-One;font-size:10.0pt;" >ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၁၃၄၆ ခုႏွစ္ ျပာသိုလဆန္း ၁၀ ရက္ေန႔ ၊ ေရာင္နီဦးတို႔ ပ်ိဳးခင္ရာ နံနက္ခင္း ၉း၃၀ အခ်ိန္ . ေမာရျမိဳင္လို႔ ေခၚတြင္ခဲ့တဲ့ ေမာ္လျမိဳင္ျမိဳေလးမွာ ကိုလိုနီလက္ထက္ ကတည္းက တည္ေဆာက္ခဲ့တဲ့ အေမရိကန္ေဆးရုံမွာ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေက်းဇူးရွင္ မိဘ ႏွစ္ပါးက ေလာကႀကီးထဲကို ေမြးဖြားသန္႔စင္ ေပးခဲ့တယ္ ။ </span></div> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify"><span style=" ;font-family:Zawgyi-One;font-size:10.0pt;" > ကၽြန္ေတာ္က ငယ္ငယ္ကတည္းက ဆိုးတဲ့ ကေလးပါ ။ အေဆာ့လည္းသန္တယ္ ။ ဘယ္ေလာက္ထိ ဆိုးလဲ ဆို က်ေနာ့္မွာ ေျခ ၊ လက္ ၊ ေခါင္း<span style="mso-spacerun:yes"> </span>. . သံုးေနရာလံုး ဒဏ္ရာ မျဖစ္ဘူးတဲ့ ေနရာ မရွိဘူးေလ ။ မွတ္မွတ္ရရ ဆိုေပမဲ့ ေန႔စြဲ အတိအက်ေတာ့ မမွတ္မိဘူး ။ ကၽြန္ေတာ္ ေလးႏွစ္သား အရြယ္ေပါ့ ။ ေက်ာင္းႀကီးမတက္ခင္ အဂၤလိပ္စာ ႀကိဳသင္ထားမယ္ဆိုျပီး ေမေမက အဂၤလိပ္ကျပား ဘိုမ ဆရာမဆီမွာ စာသင္ဖို႔ အပ္ခဲ့တယ္ ။ အဲဒီ ဆရာမဆီမွာ အရမ္းလွ အရမ္းခ်စ္ဖို႔ ေကာင္းတဲ့ အဲေဇးရွင္း ေခြးႏွစ္ေကာင္ရွိတယ္ဗ် ။ ဘလက္ကီ နဲ႔ ၀ႈိက္တီ ဆိုျပီး အထီး အမ ႏွစ္ေကာင္ေပါ့ ။ ဘလက္ကီက အထီးပီပီ နည္းနည္းဆိုးတယ္ ။ ၀ႈိက္တီကေတာ့ အရမ္းလိမၼာတဲ့ ေခြးမေလးပါ ။ အရင္တုန္းကဆို ဆရာမက ကၽြန္ေတာ္ စာလာသင္ရင္ သူ႔ေခြးေတြကို ေလွာင္အိမ္ထဲ ထည့္ျပီး ေသာ့ခတ္ထားေလ့ ရွိတယ္ ။ </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify"><span style=" ;font-family:Zawgyi-One;font-size:10.0pt;" > </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify"><span style=" ;font-family:Zawgyi-One;font-size:10.0pt;" >တစ္ေန႔ ကၽြန္ေတာ္ စာလာသင္တဲ့အခ်ိန္ ဆရာမလည္း ဧည္သည္လာတာနဲ႔ ႀကံဳေနလို႔ ေခြးေတြကို ေလွာင္အိမ္ထဲ မထည့္မိဘူး ။ ကၽြန္ေတာ္ စာသင္တဲ့ ခံုေလးက ကေလးထိုင္တဲ့ ခံုဆိုေပမဲ့ အနည္းငယ္ျမင့္ေနလို႔ ကၽြန္ေတာ့္ ေျခေထာက္က ႀကမ္းျပင္နဲ႔ မထိပဲ လြတ္ေနတယ္ဆိုပါေတာ့ ။ ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ စာသင္ေနတုန္းမွာပဲ ဘလက္ကီက ကၽြန္ေတာ့္ ခံုေအာက္ေဘးနားေလးမွာ လာထိုင္ေနတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ကေလးပီပီ စာသင္ရင္း အဂၤလိပ္ကဗ်ာေတြ ဖတ္ရင္းနဲ႔ ေျခေထာက္ေလးကို အေရွ႕ အေနာက္ လႊဲျပီး ေဆာ့ေနမိတယ္ ။ စားပြဲ ေဘးမွာ ေခြးရွိေနမွန္း သိေပမဲ့ ဘာမွ မလုပ္ေလာက္ဘူးလို႔ ထင္ေနတာ ။ ဒါကို ဘလက္ကီက ေဘးနားက ႀကည့္ရင္း မ်က္စိ ေနာက္လာတာလား စိတ္တိုလာတာလားေတာ့ မသိဘူး . . ၀ုတ္ ကနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္ ညဘက္ ေျခေထာက္ကို ဆြဲကိုက္ျပီး ခဲ ထားပါေလေရာ ။ ဆရာမ ေအာ္လည္း မလႊတ္ဘူး ဆက္ခဲထားျပီး သူ႔ ေခါင္းကို ဆြဲဆြဲ ခါတာ ။ ေနာက္ဆံုး ဆရာမက ေဘးနားက ႀကိမ္လံုးနဲ႔ ဘလက္ကီကို ရိုက္ေတာ့မွပဲ လႊတ္ေပးေတာ့တယ္ ။ </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify"><span style=" ;font-family:Zawgyi-One;font-size:10.0pt;" > </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify"><span style=" ;font-family:Zawgyi-One;font-size:10.0pt;" >ဆရာမလည္း ခ်က္ခ်င္း ကၽြန္ေတာ့္ကို ခ်ီျပီး တဖက္လမ္းက ေဆးခန္းကို ေျပးရေတာ့တာပဲ ။ ဒီလိုနဲ႔ပဲ ကၽြန္ေတာ္ ေဆးခန္းမွာ ၇ ခ်က္ ခ်ဳပ္လိုက္ရတယ္ ။ တကယ္ပါပဲဗ်ာ ေလးႏွစ္သား ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ အရြယ္ေ၇ာက္ျပီးသား အယ္ေဇးရွင္းေခြး ယွဥ္လိုက္ရင္ ေလးႏွစ္သား ကၽြန္ေတာ္က အရြယ္္အစား တ၀က္နီးပါးေလာက္ ငယ္မယ္ ထင္ပါတယ္ ။ ဘလက္ကီရဲ႕ တစ္ကိုက္ဟာ ကၽြန္ေတာ္ ညဘက္ေျခသလံုး တစ္ခုလံုးေရာ ေျခဖ်ားကိုပါ ကိုက္ ခဲထားႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ႀကီးပါတယ္ ။ အခုထိ ညဘက္ ေျခသလံုးမွာ အမာရြတ္အႀကီးႀကီး ရွိေနပါေသးတယ္ဗ် ။ ဒါနဲ႔ပဲ ကၽြန္ေတာ္ဟာ ငယ္ငယ္ ကတည္းက ေခြးနဲ႔အျပိဳင္မိုက္ခဲ့ဖူးတယ္ ဆိုပါေတာ့ဗ်ာ ။</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify"><span style=" ;font-family:Zawgyi-One;font-size:10.0pt;" > </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify"><span style=" ;font-family:Zawgyi-One;font-size:10.0pt;" >ေနာက္တစ္ခုက ကၽြန္ေတာ္ ရက္စြဲေတြေတာ့ ေသခ်ာမမွတ္မိေတာ့ဘူးဗ် . . . ကၽြန္ေတာ္ ၃ တန္း အရြယ္မွာ ဆိုပါေတာ့ ။ တနဂၤေႏြေန႔ တစ္ရက္ေပါ့ ။ ေဖေဖနဲ႔ ေမေမက အလုပ္ကိစၥေလးရွိလို႔ ကၽြန္ေတာ္ နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ ညီကို ေမ့ေမ့ရဲ႕ ေမာင္ ၊ ကၽြန္ေတာ့္ အန္းကူ အိမ္မွာ ထားခဲ့တယ္ ။ အန္းကူရဲ႕ အိမ္က ျခံ၀င္းႀကီးနဲ႔မို႔ ေတာ္ေတာ္က်ယ္တယ္ ။ ေရႊျမိဳင္ျမိဳ႕က ျခံနဲ႔ ၀င္းနဲ႔<span style="mso-spacerun:yes"> </span>အိမ္ပီပီ တစ္ထပ္တိုက္ ဆိုေပမဲ့ အနည္းငယ္ ျမင့္ျမင့္ေလး ေဆာက္ထားပါတယ္ ။ ေနာက္ျပီး အိမ္တံစက္ျမိတ္ ပတ္ပတ္လည္မွာ ၁ ေပေလာက္က်ယ္ျပီး ၁ ေပေလာက္နက္တဲ့ ေျမာင္းကို အုတ္ေဘာင္ေလးခတ္ျပီး လုပ္ထားပါတယ္ ။</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify"><span style=" ;font-family:Zawgyi-One;font-size:10.0pt;" > </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify"><span style=" ;font-family:Zawgyi-One;font-size:10.0pt;" >ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က အိမ္ထဲ ျပတင္းေပါက္ကေန ေခြးေျခခံုေလး ခုျပီး<span style="mso-spacerun:yes"> </span>ေျမာင္းထဲကို ငါမွ်ားတမ္းေဆာ့ပါတယ္ ။ ေျမာင္းေဘာင္နဲ႔ ျပတင္းေပါက္ အျမင့္က ၅ေပ သာသာေလာက္ေတာ့ျမင့္မယ္ ထင္ပါတယ္ ။ မိုးတြင္းမို႔လို႔ မိုးပက္ေတာ့ ျပတင္းေပါက္ ေအာက္ေျခနားမွာ မိုးေရေတြနဲ႔ ေခ်ာေနတယ္ဆိုပါေတာ့ဗ် . . ။ အဲလိုေခ်ာေနတာကို ကၽြန္ေတာ္က ဂရုမစိုက္ပဲ ျပတင္းေပါက္ကို ေက်ာ္ျပီး ငါးမွ်ားဖို႔ပဲ အာရုံစိုက္ေနတာ ။ ျပတင္းေပါက္ အျမင့္ကို ကၽြန္ေတာ့္ အရပ္က မမွီေတာ့<span style="mso-spacerun:yes"> </span>ေခြးေျခ ခံုေလးခု ၊ ျပတင္းေပါက္ကေန ငါးမွ်ားတံေလး ထုတ္ျပီ အေရွ႕ကို ကုန္းႀကည့္ရင္း ငါးမွ်ားပါေတာ့တယ္ <span style="mso-spacerun:yes"> </span>။ ဒီလိုနဲ႔ အျပင္ဘက္ကို ကုန္းႀကည့္ရင္း ႀကည့္ရင္းနဲ႔ ၀ုန္း ကနဲ႔ဆို အရွိန္လြန္ျပီး <span style="mso-spacerun:yes"> </span>ျပတင္းေပါက္ကေန ေဇာက္ထုိး က်သြားေတာ့တာပဲ ။ က်သြားျပီးျပီးျခင္း ဂြပ္ခနဲ ဆို အသံတခုႀကားလိုက္ေပမဲ့ ၊ ဘာမွ မျဖစ္တာနဲ႔ ခ်က္ခ်င္းျပန္ထျပီး လႈပ္လႈပ္ လႈပ္လႈပ္နဲ႔ ျခံထဲေန အိမ္ေရွ႕ကို ပတ္ျပီး ျပန္ထြက္လာတယ္ ။ အိမ္ေရွ႕ တံခါးေပါက္ ေရာက္ေတာ့ တံခါး၀မွာ<span style="mso-spacerun:yes"> </span>ထိုင္ေနတဲ့ အမ၀မ္းကြဲက “ ဟဲ့ ေမာင္ေလး နင္ ဘာေတြ ျဖစ္လာတာလည္း . . ေမေမေရ ေမာင္ေလး ေခါင္းမွာ ေသြးေတြနဲ႔ ” ဆိုျပီး ထ ေအာ္ေတာ့မွ အန္တီက သဘက္နဲ႔ ေခါင္းကို အုပ္ေပးျပီး ေဆးခန္းေျပးပါေလေရာ ။<span style="mso-spacerun:yes"> </span>ဒီလိုနဲ႔ပဲ အေမာင္ ကၽြႏု္ပ္ ေခါင္းမွာ ၆ ခ်က္ ခ်ဳပ္လိုက္ရျပန္ပါတယ္ ။<span style="mso-spacerun:yes"> </span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify"><span style=" ;font-family:Zawgyi-One;font-size:10.0pt;" > </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify"><span style=" ;font-family:Zawgyi-One;font-size:10.0pt;" >ေနာက္တခုက ၅ တန္းမွာပါ<span style="mso-spacerun:yes"> </span>။ ေမေမတို႔က ေမာ္လျမိဳင္ ေအာက္ေစ်းမွာဆိုင္ဖြင့္တဲ့သူေတြဆိုေတာ့ ေက်ာင္းပိတ္ရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေမာင္ႏွမေတြ ဆိုင္လိုက္သြားေလ့ရွိတယ္ ။ ျပီးေတာ့ တစ္ေနကုန္ ေစ်းမွာ ပတ္ျပီး လိုက္တမ္း ေျပးတမ္း ကစားႀကေလ့ရွိတယ္ ေမာင္ႏွမ ၀မ္းကြဲေတြ ။ တစ္ေန႔ေတာ့ ညေန ဆိုင္သိမ္းခါနီးအခ်ိန္<span style="mso-spacerun:yes"> </span>မမ နဲ႔ ကၽြန္ေတာ ္လုိက္တမ္းေျပးတမ္းကစားႀကေတာ့ မမက လုိက္ရသူပါ . . ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က ေရွ႕ကေန ေျပးတာေပါ့ . . ေျပးရင္း နဲ႔ မမကို အေနာက္ ျပန္ လွည့္လွည့္ ႀကည့္တယ္ ။ အဲဒီအေနာက္ျပန္လွည့္ႀကည့္ခ်ိန္မွာ ေရွ႕နားမွာ ရပ္ထားတဲ့ ဆိုင္ကယ္ကို မျမင္ပဲ ဆိုင္ကယ္ေဒါက္ နဲ႔ ေျခေထာက္ ခ်ိတ္မိျပီး ေမွာက္ရက္ လဲက်သြားပါတယ္ ။ လဲက်တဲ့ အခါ ကၽြန္ေတာ္ ညဘက္ပဲ လက္ဖ၀ါး ေထာက္က်ျပီး ဘယ္ဘက္လက္က တံေတာင္းဆစ္နဲ႔ က်ပါတယ္ ။ ေစ်းရဲ႕ လမ္းေတြက ကြန္ဂရစ္ အျပည့္ခင္းထားေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ ဘယ္လက္ တံေတာင္ဆစ္ က ေတာ္ေတာ္ နာသြားပါတယ္ ။<span style="mso-spacerun:yes"> </span>ဒါနဲ႔ မမက ကၽြန္ေတာ္ကို ထူျပီး မကစားေတာ့ဘူး ဆိုင္ျပန္မယ္ ဆိုျပီး ႏွစ္ေယာက္သား ဆိုင္ျပန္လာႀကတယ္ ။ ဆိုင္ေရာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ တံေတာင္ ဆစ္က တျဖည္းျဖည္း ေယာင္လာျပီး အေကြး အဆန္႔ သိပ္လုပ္လုိ႔မရေတာ့ပါဘူး ။</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify"><span style=" ;font-family:Zawgyi-One;font-size:10.0pt;" > </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify"><span style=" ;font-family:Zawgyi-One;font-size:10.0pt;" >ဒါနဲ႔ ေမေမက . . သား မင္းလက္ ဘာျဖစ္တာတုန္း ေယာင္ကိုင္းေနတယ္ပါလား ဆိုေတာ့မွာ . . သား လဲက်သြားလို႔ ေမေမ ဆိုျပီး ေျပာျပတယ္ ။ ဒါနဲ႔ ေမေမက ကၽြန္ေတာ္ကို ေခၚျပီး ေဆးခန္း သြားျပ ၊ ဓာတ္မွန္ ရိုက္ေတာ့မွ ဘယ္လက္ တံေတာင္ဆစ္ အဆစ္ေလး ထက္ျခမ္းပဲ့ထြက္သြားတာ ။<span style="mso-spacerun:yes"> </span>ဒါနဲ႔ ေဆးရုံတက္ျပီး ခြဲရေတာ့တာပဲ ။ ခြဲတဲ့အခါ အရိုးႏွစ္ျခမ္း ျပန္ဆက္ဖို႔ စတီးေခ်ာင္းေလး<span style="mso-spacerun:yes"> </span>အထဲမွာ ခံျပီး ေတ့ ဆက္ရပါတယ္ ။ ျပီးေတာ့ စတီးေခ်ာင္းကို အထဲမွာပဲ ထားျပီး ျပန္ခ်ဳပ္ ေက်ာက္ပတ္တီ တစ္လေလာက္ကိုင္ထားရတယ္ ။ အရိုးဆက္သြားေတာ့မွ ေက်ာက္ပတ္တီးျဖည္ စတီးေခ်ာင္းေလး ျပန္ထုတ္ျပီး တခါ ျပန္ခ်ဳပ္ရပါတယ္ ။ ဒီလိုနဲ႔ပဲ ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္လက္ တံေတာင္ဆစ္မွာ ကင္းေျခမ်ား ေျခရာေတြလို<span style="mso-spacerun:yes"> </span>ခ်ဳပ္ရာ ၉ ခ်က္နဲ႔ အမာရြတ္ ရွိေနျပန္ပါေတာ့တယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ ဆိုတာ ငယ္ငယ္တည္္းက အဲဒီလုိ ဆိုးတဲ့ ေကာင္ေလး တစ္ေယာက္ေပါ့ဗ်ာ ။</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify"><span style=" ;font-family:Zawgyi-One;font-size:10.0pt;" > </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify"><span style=" ;font-family:Zawgyi-One;font-size:10.0pt;" >ေနာက္တစ္ခုက ကၽြန္ေတာ္ဟာ ၂၀၀၁ ခုႏွစ္ ဇူလိုင္မွာ တကၠသုိလ္၀င္တန္း စာေမးပြဲကို ထူးထူးခၽြန္ခၽြန္ပဲ အဂၤလိပ္စာ ေမာ္ဒေရးရွင္း နဲ႔ ေအာင္ျမင္ခဲ့ပါတယ္ ။ ဒါေပမဲ့ အခုေတာ့ အဲဒီ အဂၤလိပ္စာ ေမာ္ဒေရးရွင္းနဲ႔ ေအာင္ခဲ့တဲ့ သူက အဂ္လိပ္လိုေျပာေနရတဲ့ ႏိုင္ငံကို မေမွ်ာ္လင့္ပဲ ေရာက္လာခဲ့ရျပီး Yes or No ႏွစ္လံုးတည္း နဲ႔ အဂၤလိပ္ႏိုင္ငံ တစ္ခုလံုးကို ပတ္ေနပါေႀကာင္း ေျပာရင္း ကၽြန္ေတာ္ ငယ္ငယ္က ဆိုးေပခဲ့တာေလးေတြကို အမွတ္တရ ျပန္ေတြးမိလိုက္ပါတယ္ဗ်ာ ။</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify"><span style=" ;font-family:Zawgyi-One;font-size:10.0pt;" > </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify"><span style=" ;font-family:Zawgyi-One;font-size:10.0pt;" >အခုလို ကၽြန္ေတာ့္ကို တဂ္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းလည္းျဖစ္ ဂ်ီးေတာ္လည္း ျဖစ္တဲ့ မိုးခါးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ။ ျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ဆက္တဂ္ခ်င္တဲ့ ဘေလာ့ သူငယ္ခ်င္းေမာင္ႏွမမ်ားျဖစ္ႀကတဲ့ ဂ်ယ္လီ ပစ္ပစ္ ၊ ယြန္း ၊ ျမတ္ပန္းႏြယ္ တို႔ကို ခင္မင္စြာနဲ႔ ေရးေပးပါဦးလို႔ တဂ္လိုက္ရပါတယ္ ခင္ဗ်ာ ။</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify"><span style=" ;font-family:Zawgyi-One;font-size:10.0pt;" > </span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1327362717496914208-6794462740633682828?l=www.lynnkhitdeno.com' alt='' /></div>လင္းေခတ္ဒီႏုိhttp://www.blogger.com/profile/08186185042683251874noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-1327362717496914208.post-91926388703456651062012-01-18T11:54:00.001+06:302012-01-18T11:56:10.744+06:30ညဟာ ညအတိုင္း တိတ္တိတ္ေလး လင္းတယ္<br />ညဟာ ညမွန္း ေသခ်ာေႀကာင္း ျပဖို႔<br />အလင္းေရာင္ ေျဖာက္ျဖာက္နဲ႔ အေမွာင္ေတြ ႀကဲခ်တယ္<br />ညဟာ ညမွန္း သိေအာင္ ခေရေတြ ၀ုန္းဒိုင္းႀကဲ<br />တခါတေလ ႀကယ္အလင္းတစ္သိုက္ နဲ႔ တိမ္ညိဳေတြကို စီးခ်င္းထိုးတယ္ . . .<br /><br />ညမွာ<br />မုတ္သုံ အလင္း တျဖက္ျဖက္ လင္းလို႔ လာေနျပီ<br />လ အလင္းဟာ အေမွာင္ထဲသို႔ ဆြဲေခၚျခင္းခံလုိက္ရတယ္<br />ေလေျပဟာ မာန္စိုင္းျပီ<br />ႏွင္းဆီရိုင္းကိုမွ ပန္လာသတဲ့ . . .<br />နကၡတ္ေတြ ၀ုန္းး ဒိုင္း ပစ္ခတ္<br />သင္းကြဲ လူတစ္ေယာက္ကိုမွ ေျခာက္လွန္႔ေနခဲ့တာလား<br />ညေနအိုအိုမွာ နတ္ဆိုးတို႔ ရိုင္းခ်င္တိုင္း ရိုင္းေနခဲ့ႀကျပီ ။<br /><br />အေမွာင္အိုထဲက လူ<br />မလင္းတဲ့ မီးေတြနဲ႔ ရင္ဘတ္ထဲ ေတာက္ေလာက္ေနတယ္<br />အလြမ္းေတြ အံု႔ဆိုင္း ညႊတ္ဖြား<br />အလင္းမဲ့ လူသားတစ္ေယာက္<br />အာဒံရဲ႕ပန္းသီးကို မကိုက္ပဲ<br />ႏွလံုးသားကို အခမ္းနားဆံုး သၿဂိဳလ္ခံလိုက္ရတယ္<br />နာက်င္မႈဟာ ခြါသံတေျဖာင္းေျဖာင္းနဲ႔<br />သူ႔ဆီ ေျပး၀င္လာခဲ့ေပါ့ ။<br /><br />အရာရာဟာ ေ၀ေ၀၀ါး၀ါး <br />အိပ္မက္ေတြ မခ်ိဳတဲ့ ေနာက္ေတာ့<br />မိုးႀကိဳးသြားေတြ တလဲ့လဲ့ထစ္ခ်ဳန္း<br />ရင္ဘတ္ထဲကို အမုန္းဓားသြားေတြ အဆံုးထိ ႏွစ္ျမဳပ္ပစ္ခဲ့တယ္<br />မ်က္လံုးကို စံုမွိတ္ ေခါင္းငိုက္စိုက္ရင္း<br />သူ႕ လက္ကေလးမွာ ေနာက္ဆံုး ကိုင္ထားခဲ့တာက<br />ႏြယ္ . . . . . . . ။<br /><br /><br />လင္းေခတ္ဒီႏို ( 18.1.12 ၊ 12း00 PM )<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1327362717496914208-9192638870345665106?l=www.lynnkhitdeno.com' alt='' /></div>လင္းေခတ္ဒီႏုိhttp://www.blogger.com/profile/08186185042683251874noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-1327362717496914208.post-82642962321454913272011-11-30T12:05:00.009+06:302011-11-30T12:35:07.413+06:30အခန္း ၁ ။ အခန္းခြဲ ၁၆ ။<br />မနက္ခင္း အာရုံ<br />အိပ္မႈန္စံုမႊား ဘုန္ႀကီးေက်ာင္းသား<br />ေအာ္ေနတာက <br />“ ဗ်ိဳးးး ေတာ္းးးး ဆြမ္းးးးးးးးးး ”<br />ႀကားလိုက္ရတဲ့ ေႀကးစည္သံ တစ္ခ်က္<br />ဒီလို အလြဲနံနက္ခင္းနဲ႔ ႏိုးထလာရ <br />ေျမာက္ဒဂုံ ၊ ၇ ၈ လမ္းဆံု ၊<br />ေဒၚဂြက္ ဗရာေႀကာ္ ၊ ခြါညိဳမ မုန္႔ဟင္းခါး <br />ခ်စ္စံ၀င္း 45 ၊ 92 ၊ ဖာလာ ၊ ဆစ္ကနဲ<br />အညာသား ကဖီး<br />ကၽြန္ေတာ့္အေရွ႕က က်စိမ့္<br />ႏုိ႔စိမ္း တစ္ေပါက္ ႏွစ္ေပါက္<br />ေဘးနားက သႀကားပလာတာစားရင္<br />ႏြားပလာတာ စားသလို ျဖစ္ေနမလား <br />ဒီမနက္ ၂၀၅ လိုင္းကား လူမေခ်ာင္ဘူး <br />အိတ္ကပ္ထဲက ၅၀ တန္ <br />မိတ္အင္ ဘားမား<br />တိတ္ပ္ တစ္ခ်က္ ႏွစ္ခ်က္ေလာက္ ဆြဲစိထားတယ္<br />လြန္ခဲ့တဲ့ ၅ ႏွစ္<br />တ ခ်ိန္ တုန္း က <br />နထၳိ ကဗ်ာဆရာ ။<br /><br />အခန္း ၂ ။ အခန္းခြဲ ၂၃ ။<br />အရာရာ Out of date ျဖစ္ေနတဲ့ ရန္ကုန္<br />Over date နဲ႔ အသားက်ေနတဲ့ ကဗ်ာဆရာ<br />ဖေရဇာ လမ္းေဘး ၃ ထည္ တစ္ေထာင္ ဂ်င္းပန္<br />သူ႔အတြက္ေတာ့ ေဂ်ာ္ရမ္းဒိုး ပဲ<br />R တံဆိပ္ေလးေတာင္ ပါလိုက္ေသးတယ္<br />ဘားလမ္း ၊ ျမစံပယ္ ကဖီး အေပၚထပ္<br />နံနက္ ၁၀ နာရီ တိတိ <br />ခ်ိန္းထားတဲ့ အတိုင္း ေနာက္က်တတ္တဲ့ နိယာမ<br />၁၁ နာရီ ၃၀ မွာ လူစံုတယ္<br />အခမ္းအနားမွဳး သူရႆ၀ါ အမွားး စကားေျပာႀကားတယ္<br />၁၁ နာရီ ၄၅ အစည္းအေ၀းစတယ္<br />၁၂ နာရီ တိတိ ေန႔လည္စာ ျပန္ဆင္းတယ္<br />ဒီလို အသင္းထဲ ၀င္ရင္ ဘာျဖစ္သြားမလဲ<br />ဥကၠဌ နာမည္က “ လူလိန္ ”<br />ဒါနဲ႔ပဲဲ အသင္းထဲ ၃ ႏွစ္ႀကာသြားခဲ့တယ္<br />တ ခ်ိန္ တုန္း က <br />နထၳိ ကဗ်ာဆရာ ။<br /><br />အခန္း ၃ ။ အခန္းခြဲ ၁၉ ။<br />ျမကၽြန္းသာ ၊ တနဂၤေႏြ<br />ေႏြရာသီ နန္းေတာ္<br />လမ္းနီ မွတ္တိုင္<br />အစဥ္အလာကို မဖ်က္တဲဲ့ လူတစ္အုပ္<br />အစည္းအေ၀း ျပီးတိုင္း<br />လမ္းသလား တတ္တဲ့ ေျခေထာက္မ်ား<br />“ ဒိန္း ”<br />မ်က္၀န္းတစ္စံု ၊ သြားတက္ <br />ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ျပည္သူ တစ္ေယာက္ရဲ႕အျပံဳး<br />အနက္ေရာင္ ေက်ာပိုးအိတ္<br />ေႏြေခါင္ေခါင္ ရြာခ်တဲ့ မိုး<br />ခ်ားရဟတ္က မိုးမလံု ေလမလံု<br />ထီးတစ္ေခ်ာင္း လူႏွစ္ေယာက္<br />စကားလံုးေတြကို အဓိပၸါယ္ ေဖာ္ခဲ့ႀက<br />ဒီဇာတ္လမ္းက<br />ပထမေျမာက္ အသည္းတံခါးကို ဆြဲဖြင့္ျခင္းနဲ႔<br />ပထမေျမာက္ နာက်င္ျခင္းဆိုတာ ႀကိဳသိခဲ့မည္ ဆိုလွ်င္<br />တ ခ်ိန္ တုန္း က<br />နထၳိ ကဗ်ာဆရာ ။<br /><br />အခန္း ၄ ။ အခန္းခြဲ ၁၁ ။<br />ေလယာဥ္ပ်ံဆိုတာ ေခါင္းနဲ႔ ထိုးတက္ျပီး<br />ေခါင္းနဲ႔ ထုိးဆင္း တဲ့ေကာင္<br />အဲဒါႀကီးကို ပထမဆံုး အႀကိမ္စီးျခင္း<br />တလွပ္လွပ္ တလွပ္လွပ္<br />ဒါနဲ႔ပဲ ကမာၻ အေရွ႕ျခမ္းကေန<br />အေနာက္ျခမ္းကို ေရာက္သြားခဲ့<br />ကယ္လီဖိုးနီးယား ၊ Termenal 6<br />Rest Room ဆိုတာ နားေနခန္း<br />Toilet ကိုလိုက္ရွာေနတဲ့သူတစ္ေယာက္အေႀကာင္း<br />တစ္ေန႔တာကို ေန႔နဲ႔ည မွား<br />ေနာက္တစ္ေန႔တာကို ညနဲ႔ ေန႔မွား<br />ဒီလိုနဲပဲ ေဟာ့ေဒါ့ဆိုတာ စားတတ္ခဲ့တယ္ <br />နယူးေယာက္ဆိုတာ အေႀကြးေတြ ထူထပ္ေနတဲ့ေနရာ<br />ေရာမေရာက္ ေရာမလိုက်င့္္ရတာပဲ<br />ကမာၻသစ္လို႔ တင္စားေခၚေ၀ၚတဲ့ေနရာ<br />ခရက္ဒစ္အသစ္ေတြနဲ႔ <br />အေႀကြးေတြလည္ပင္းနစ္ေနတဲ့သူ<br />မနက္ေစာေစာစီးစီး ေတြသမွ်လူကို<br />“ ဟိုင္းး ေဟာင္း အာ ယူး ”<br />ဒီလိုနဲ႔ . . .<br />ဒီလိုနဲ႔ . . . .<br />မ ေန႔ တစ္ ေန႔ က<br />နထၳိ ကဗ်ာဆရာ ။<br /><br />လင္းေခတ္ဒီႏို ( 30.11.11 , 12:05 PM )<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1327362717496914208-8264296232145491327?l=www.lynnkhitdeno.com' alt='' /></div>လင္းေခတ္ဒီႏုိhttp://www.blogger.com/profile/08186185042683251874noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-1327362717496914208.post-34428176459042804722011-09-28T10:22:00.002+06:302011-09-28T10:31:14.533+06:30“ ေကာင္းေသာ ညေနခင္းေလးျဖစ္ပါေစ ” <br />ေကာင္းကင္ျဖဴေလးက ႏႈတ္ဆက္ေတာ့<br />ကိုယ့္ အလြမ္းျမိဳ႕ေလးေတာင္<br />ေနမ၀င္ပဲ ညနက္ခဲ့ရျပီး ။<br /><br />ေကာင္းကင္ရန႔ံကို <br />ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့တဲ့ သစ္ရြက္ေႀကြပါ<br />ဘ၀က သူ႔လက္ခုပ္ထဲမွာပဲ ။<br />ေဆာ့ကစားျပီး ခပ္ဖြဖြေလး <br />မႈတ္ထုတ္ခံလုိက္ရတယ္ <br />. . . . . . . . . .<br />အမႈန္အမႊားေကာင္ပဲေလ<br />သူနဲ႔ ေ၀းရာ<br />ေျမျပင္ေပၚကို<br />တိုးတိတ္စြာ<br />လဲေလွ်ာင္းခဲ့ရေပါ့ ။<br /><br />အိပ္မက္ေတြေတာင္<br />အႏုသုခုမ မဆန္ႏိုင္ေတာ့ဘူး <br />မိုးမလံု ေလမလံု ရင္ဘတ္နဲ႔<br />( ဒီ ) အလြမ္းဇာတ္ရုံႀကီးထဲမွာ<br />ကံႀကမၼာက<br />ဗ်တၱလို ပန္းဆက္ခိုင္းဦးမွာလား ။<br /><br />ခေရညိဳေလးေရ<br />ကိုယ္ တိတ္ဆိတ္စြာ ေက်နပ္လိုက္ပါတယ္ ။<br /><br />( ဒီလိုနဲ႔ပဲ )<br />သူရယ္ ကိုယ္ရယ္ <br />မတူတဲ့ ညေတြထဲမွာ<br />အတၱကိုယ္စီေတြ လင္းပြင့္ခဲ့ႀကတယ္ ။<br /><br />ေ၀းသြား . . .<br />တျဖည္းျဖည္း ေ၀းသြားေပါ့ . . .<br /><br />သူမရွိတဲ့ ညေနခင္းေတြထဲမွာ<br />ကိုယ္ရယ္<br />ကဗ်ာရယ္ <br />စကားလံုးမ်က္ရည္ေတြ ၀ဲလို႔ သည္းလို႔ပါပဲ ။<br /><br />ကိုယ္ဟာ ေကာင္းကင္းကိုမွ လြန္ဆြဲမိတဲ့<br />...............<br />" သစ္ ရြက္ ေႀကြ "<br />...............<br /><br />လင္းေခတ္ဒီႏို ( 28.10.11 ၊ 10း30 AM )<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1327362717496914208-3442817645904280472?l=www.lynnkhitdeno.com' alt='' /></div>လင္းေခတ္ဒီႏုိhttp://www.blogger.com/profile/08186185042683251874noreply@blogger.com26tag:blogger.com,1999:blog-1327362717496914208.post-7811105654439194162011-09-23T10:15:00.003+06:302011-09-23T10:25:12.502+06:30<div style="text-align: justify;">ကၽြန္ေတာ္ ဧရာ၀တီ ျမစ္ဆံုအတြက္ ေျပာခ်င္တာ အမ်ားႀကီးရွိပါတယ္ ။ ဒါေပမဲ့ ဒီကေန႔ ၂၃ ရက္ေန႔အတြက္ ဘေလာ္ဂါ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား တင္ထားႀကျပီး ျဖစ္တဲ့ ဧရာ၀တီအတြက္ ပို႔စ္ေတြကို လိုက္ဖတ္ျဖစ္ေတာ့ ကိုယ္ေျပာခ်င္တာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို သူတို႔ေတြ ေျပာထားႀကျပီး ျဖစ္ေနတယ္ ။ ဒါနဲ႔အခု ၂၃ ရက္ေန႔ ေန႔လည္ထိတိုင္ေအာင္ ကၽြန္ေတာ္ ဘာေရးရမွန္းကိုမသိခဲ့ဘူး ။ ဒါေႀကာင့္ သူတို႔နဲ႔ မတူပဲက်န္ခဲ့တဲ့ အခ်က္ အလက္ေတြကိုပဲ ကၽြန္ေတာ္ ေရးသင့္ေရးထိုက္ေလးေတြ အျဖစ္ စိတ္ထဲ ရွိတာေလးေတြေလာက္ပဲ ကၽြန္ေတာ္ ေရးလိုက္ပါမယ္ ။<br /><br />ပထမဦးဆံုး ဧရာ၀တီ ျမစ္ဆံုဆည္ ကန္႔ကြက္ေရးအတြက္ ေရးမယ္ဆိုရင္ ကိုယ္ဘာလို႔ ကန္႔ကြက္တာလဲ ဘာေႀကာင့္ ကန္႔ကြက္တာလဲ ဆိုတာေလးေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ အရင္သိသင့္တယ္လို႔ ထင္ပါတယ္ ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းေျပာသလိုပါပဲ အမ်ားေယာင္လုိ႔ လိုက္ေယာင္ အေမာင္ေတာင္မွန္း ေျမာက္မွန္း မသိရင္ေတာ့ မျဖစ္ေခ်ဘူး ။<br /><br />ဒါေႀကာင့္ ဘာလို႔ကန္႔ကြက္ခ်င္တာလဲ ဘာေႀကာင့္ကန္႔ကြက္ခ်င္တာလည္း ဆိုတဲ့ေနရာမွာေတာ့ ကိုယ္ ကန္႔ကြက္မည့္ ကိစၥကို ေသေသခ်ာခ်ာ ေလ့လာ စူးစမ္းျပီးမွ ဘယ္အခ်က္ကို ဘယ္ေႀကာင္းအရင္းကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကၽြန္မတို႔ မႏွစ္သက္လုိ႔ ကြန္႔ကြက္ပါတယ္ဆိုပီး အခ်က္က်က် ေထာက္ျပျပီးမွ ကန္႔ကြက္သင့္တယ္ လို႔ထင္ပါတယ္ ။<br /><br />အရာရာတိုင္းမွာ တဖက္တည္းအျမင္နဲ႔ ေျပာဖို႔ မသင့္ဘူးလို႔ ကၽြန္ေတာ္ ထင္တယ္ ။ အခု ဧရာ၀တီီ ျမစ္ဆံုဆည္ ကိစၥမွာ အစိုးရဘက္ေရာ ျပည္သူေတြ ဘက္ကေရာ ႏွစ္ဖက္လံုး လိုအပ္ခ်က္ေတြ ရွိေနခဲ့ႀကပါတယ္ ။ အစိုးရဖက္ က ျမစ္ဆံုဆည္နဲ႔ ပက္သက္တဲ့ တိက်တဲ့ အခ်က္အလက္ေတြ ၊ ခိုင္မာတဲ့ အက်ိဳးအေႀကာင္းေတြ ၊ အက်ိဳးတူ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈမွာ သူ႔ဘက္ ကိုယ့္ဘက္ ရပိုင္ခြင့္ေတြ ၊ ေနာက္ျပီး ဒီ စီမံကိန္းေႀကာင့္ ျဖစ္ေပၚလာမည့္ သဘာ၀ ပတ္၀န္းက်င္ ဆိုးရြားလာႏိုင္မႈ ပမာဏ အေျခအေန ၊ စသည္ စသည့္ အခ်က္အလက္ေတြကို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ထင္သာျမင္သာေအာင္ ႏိုင္ငံသားေတြကုိ ခ်မျပပဲ ၊ ေႀကျငာမႈ မရွိပဲ လုပ္ပိုင္ခြင့္ အာဏာ ဆိုတာ မ်ိဳးနဲ႔ လုပ္ေနတာဟာ ဆိုးရြားတဲ့ အခ်က္ပါပဲ ။ ဒီမိုကေရစီ ႏိုင္ငံတည္ေဆာက္လိုတယ္ဆိုရင္ေတာ့ ႏိုင္ငံေတာ္ စီမံကိန္းေတြကုိ ပြင့္လင္း ျမင္သာမႈရွိေအာင္ ျပည္သူေတြကို ခ်ျပဖို႔ လိုကို လိုအပ္ပါတယ္ ။ လွ်ိဳ၀ွက္သင့္တာထက္ ပိုလွ်ိဳ၀ွက္ျပီး လုပ္ေနတာေတြက ဒီမုိကေရစီ တည္ေဆာက္ေနတဲ့ ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံမွာ မျဖစ္သင့္ မရွိသင့္ေတာ့တဲ့ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြ ျဖစ္တယ္ ။<br /><br />ျပည္သူေတြဘက္ကလည္း ေျမွာက္ထိုးေပးလို႔ သူမ်ားေအာ္လို႔ လိုက္ေအာ္ေနမယ့္ အစား ျဖစ္ေနတဲ့ ျပႆနာကို ေသခ်ာ ေလ့လာရမယ္ ။ ပညာရွင္မဟုတ္ပဲ ဟိုေယာင္ေယာင္ ဒီေယာင္ေယာင္ သိသလိုလို တတ္သလိုလို လုပ္သူေတြရဲ႕ စကားထက္ တကယ္တတ္တဲ့ ပညာရွင္ေတြရဲ႕ စကားကိုသာ ယံုႀကည္သင့္တယ္ ။ ဥပမာ မိုးဇလ ပညာရွင္ ဦးထြန္းလြင္လို ပညာကို လက္ေတြ႕က်က် အသံုးခ်ေနတဲ သူေတြရဲ႕ စကားကို ယံုသင့္သလို ဟို၀ဘ္ဆိုဒ္ ဒီ၀က္ဆိုဒ္ေတြထဲက ဟိုဟာလိုလို ဒီဟာလိုလို ေျပာျပီး မိမိနာမည္မေဖာ္ျပရဲပဲ အမည္မေဖာ္လိုသူ ပညာရွင္တစ္ဦး ဆိုျပီး ေရးတဲ့ စာေတြကိုေတာ့ ျဖစ္ႏိုင္လား မျဖစ္ႏိုင္ဘူးလား ဆိုတာကိုေတာ့ ေသခ်ာ ေလ့လာသင့္တယ္ ။<br /><br />ကၽြန္ေတာ့္ သေဘာအရဆိုရင္ေတာ့ အစိုးရအဖြဲ႕ရဲ႕ မွန္ကန္ စစ္မွန္ တိက်တဲ့ တိုင္းထြားခ်က္ေတြကို ျပည္သူေတြကို ပြင့္လင္းျမင္သာေအာင္ လုပ္ဖို႔ တိုက္တြန္းသင့္တယ္ အရင္ဆံုး ႀကိဳးစားသင့္တယ္ လို႔ထင္တယ္ ။ ေနာက္ျပီး အစိုးရ အဖြဲ႔နဲ႔ မပက္သက္တဲ့ သဘာ၀ ပတ္၀န္းက်င္ဆိုင္ရာ ပညာရွင္ေတြရွိခဲ့မယ္ဆိုရင္ ျပည္သူေတြရဲ႕ ေရွ႕ကို ထြက္ျပီး တကယ္ ျဖစ္ႏိုင္ေခ် တိုင္းထြာ ခ်က္ေတြကို ခ်ျပေပးသင့္တယ္လို႔ လည္းထင္ပါတယ္ ။<br /><br />ေနာက္ျပီး ဒီေနရာမွာ တစ္ခ်က္ ေျပာခ်င္ပါေသးတယ္ ။ လွ်ပ္စစ္၀န္ႀကီး ဦးေဇာ္မင္း ကိစၥပါ ။ ဦးေဇာ္မင္း ေျပာသြားတဲ့ အထဲမွာ ေစ်းကြက္အရ ပိုလို႔ ေရာင္းစားတာေတြ ၊ တစ္ႏိုင္ငံလံုး မဂၢါ၀ပ္ ၁၅၀၀ မကုန္တာေတြ ကၽြန္ေတာ္ ထည့္မေျပာေတာ့ဘူး ။ ဒါေတြက ကေလးေတြေတာင္ ေတြးတတ္လို႔ပါ ။ ေျပာခ်င္တာက ဦးေဇာ္မင္း ေျပာသြားတဲ့ အထဲမွာ ဘယ္သူကန္႔ကြက္ ကန္႔ကြက္ ဂရုမစိုက္ပဲ ဆက္လုပ္ေဆာင္သြားမယ္လို႔ ေျပာသြားတဲ့ စကားတစ္ခြန္းကိုပါပဲ ။ ကၽြန္ေတာ္ ေမးခ်င္တာ ၀န္ႀကီးေျပာသြားတဲ့ အထဲမွာ ဘယ္သူေတြ ကန္႔ကြက္ ကန္႔ကြက္လို႔ ေျပာလိုက္တယ္ဆိုေတာ့ ၀န္ႀကီးတို႔ စီမံကိန္းကို ကန္႔ကြက္ေနတာ ႏိုင္ငံျခားတိုင္းတစ္ပါး သားေတြလား ၊ ႏိုင္ငံျခားျပည္ပ လုပ္ငန္းရွင္ေတြလား ၊ ႏိုင္ငံေတာ္ကို ေတာ္လွန္ပုန္ကန္ေနတဲ့ ေျမေအာက္ ေသာင္းက်န္းသူေတြလား ။<br /><br />ဒီစီမံကိန္းကို ကန္႔ကြက္ေနတာက လက္ရွိအစိုးရ အဖြဲ႔ ကို တင္ေျမွာက္ထားပါတယ္ဆိုတဲ့ ျပည္သူေတြပါ ။ အစိုးရ အဖြဲ႕အေနနဲ႔ ျပည္သူေတြ တင္ေျမွာက္လုိ႔ ဒီအစိုးရအဖြဲ႕ ျဖစ္လာတာပါလို႔ လက္ခံထားတယ္ဆိုရင္ေတာ့ ၊ ျပည္သူေတြ ရဲ႕ ဆႏၵအစစ္အမွန္ကို အစိုးရ အေနနဲ႔ ဂရုတစိုက္ရွိကို ရွိရပါမယ္ ။ ျပည္သူေတြရဲ႕ ဆႏၵကို ဂရုမစိုက္ဘူး ဆိုရင္ေတာ့ ျပည္သူ တင္ေျမွာက္ထားတဲ့ အစိုးရ အစစ္အမွန္မွ ဟုတ္ပါရဲ႕လား ။<br /><br />ေနာက္တစ္ခ်က္ ၀န္ႀကီး ဦးေဇာ္မင္းေျပာသြားတာပါပဲ “ ဧရာ၀တီ ေရာဂါဆန္္း “ လို႔သံုးႏႈန္းသြားပါတယ္ ။ ေရာဂါ ဆိုတာ မွန္ရင္ ကုသနိင္တဲ့ ေဆးနည္းလမ္းေတြ ရွိပါတယ္ ။ ၀န္ႀကီးေျပာသလို ျမစ္ဆံုအေရးဟာ ျပည္သူေတြရဲ႕ ေရာဂါဆန္း ဆိုတာမွန္ရင္ ၊ ဘယ္သူကန႔္ကြက္ ကန္႔ကြက္္ ဆက္လက္လုပ္ေဆာင္သြားမယ္ ဘယ္သူမွ ဂရုမစိုက္ဘူးဆိုတဲ အာဏာရွင္ဆန္ဆန္္ နာတာရွည္ေရာဂါသည္ေတြ ကိုေရာ နာမည္တပ္ အလြန္ေတာ္တဲ့၀န္ႀကီး ဘယ္လို အမည္ နာမ တပ္မွာပါလဲဲ ။ ျပည္သူေတြရဲ႕ ေရာဂါဆန္းက ျပည္သူကတင္ေျမွာက္ထားတဲ့ အစိုးရ အဖြဲ႕ရဲ႕ ျပည္သူ႔ဆႏၵကို ဂရုစိုက္ေျဖရွင္ေပးမႈ ျပည္သူ႕အေပၚ အေလးထားမႈ ျပည္သူ႔ ေတာင္းဆိုမႈကို လိုက္ေလွ်ာေပးရုံနဲ႔ ေပ်ာက္သြားနိင္ေပမဲ့ ၊ အာဏာရွင္ဆန္ဆန္ နာတာရွည္ေရာဂါသည္ေတြရဲ႕ ေရာဂါကိုေရာ ဘယ္လို အျမစ္ျပတ္ေအာင္ ကုနိင္မွာပါလဲ ။ ဒီပံုစံအတိုင္း ငါ့ျမင္း ငါစိုင္း စစ္ကိုင္းေရာက္ေရာက္ လုပ္ေနမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ျပည္သူေတြရဲ႕ ေရာဂါဆန္းေတြက တစ္ခုမက တစ္ခုျပီး တစ္ခု ဆက္ ျဖစ္ေနဦးမွာပါပဲ ။<br /><br /><br />ဒါေႀကာင့္ ဧရာ၀တီ ျမစ္ဆံုဆည္ စီမံကိန္းကို ကၽြန္ေတာ္ ကန္႔ကြက္တဲ့ အေႀကာင္းအရင္းေတြကေတာ့<br /><br />၁ ။ ။ စီမံကိန္းတည္ေဆာက္မည့္ တိုင္းထြာခ်က္ေတြ ပြင့္လင္းျမင္သာမႈ မရွိျခင္း<br />၂ ။ ။ ျပည္သူ႔ေတြရဲ႕ ဆႏၵကို ဂရုစိုက္ အေရးတယူ မရွိျခင္း<br />၃ ။ ။ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ ဆုတ္ယူလာႏိုင္မႈကို လစ္လ်ဴးေနျခင္း<br />၄ ။ ။ စစ္မွန္တိက်တဲ့ အခ်က္အလက္ေတြ ထုတ္ျပန္မႈ မရွိျခင္း<br />၅ ။ ။ ေဒသခံ ျပည္သူေတြအတြက္ အက်ိဳးရရွိႏိုင္မႈ နည္းျခင္း<br /><br />ကၽြန္ေတာ္ သိသမွ် ဒီေလာက္နဲ႔တင္ ကန္႔ကြက္ဖို႔ လံုေလာက္ေနျပီ ျဖစ္လုိ႔ ကခ်င္ျပည္နယ္ ျမစ္ဆံုဆည္ စီမံကိန္းကို ကၽြန္ေတာ္<br /><br /><div style="text-align: center; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: arial;font-size:180%;" >ကန္႔ကြက္ပါသည္</span><br /></div><br /><br />အမွန္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ေျပာခ်င္တာ ဒီထက္မ်ားပါေသးတယ္ ။ ဒါေပမဲ့ ဘေလာ္ဂါ ေမာင္ႏွမေတြ ေျပာတာေတြမွာ ကၽြန္ေတာ္ေျပာခ်င္တာေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားပါေနျပီးသားဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္စိတ္ထဲ ရွိတာေလးေတြ အနည္းအက်ဥ္းေလာက္ ကိုပဲ ထည့္ေရးခဲ့တာပါ ။ ကၽြန္ေတာ္တိ႔ု ခ်စ္ျမတ္ႏုိးတဲ့ ဧရာ၀တီျမစ္ႀကီး အစဥ္ တည္တံ့ပါေစလို႔ ဆုေတာင္ရင္း . . ။<br /><br />ခင္မင္စြာျဖင့္<br />ဗညားရွိန္<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1327362717496914208-781110565443919416?l=www.lynnkhitdeno.com' alt='' /></div>လင္းေခတ္ဒီႏုိhttp://www.blogger.com/profile/08186185042683251874noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-1327362717496914208.post-5731758531504591452011-09-09T09:10:00.021+06:302011-09-10T09:14:27.974+06:30<div style="text-align: justify;">ကၽြန္ေတာ္ ပို႔စ္စေရးေရးခ်င္းပဲ ထပ္ျပီး ေျပာပါဦးမယ္ဗ်ာ ။ ကၽြန္ေတာ္ စာေရးက်ဲေနပါဦးမယ္ ။ အခု ကၽြန္ေတာ္ လုပ္ေနတဲ့ အလုပ္က ေႏြရာသီပိုင္းဆိုေတာ့ အရမ္းကို အလုပ္မ်ားပါတယ္ ။ မနက္ ၇ နာရီကေန ည ၆ နာရီထိပါ ။ ေသာႀကာ စေနလို weekend ေတြဆိုရင္ ည ၈ နာရီေလာက္ထိ အလုပ္မ်ားပါတယ္ ။ တစ္ေနကုန္ မတ္တပ္ရပ္ လုပ္ရတဲ့ အလုပ္မို႔လို႔ အလုပ္က ျပန္လာျပန္ေတာ့လည္း ပင္ပန္းတဲ့ ဒဏ္နဲ႔ေရာ ေနာက္ျပီး သံုးေလး နာရီေလာက္သာရတဲ့ နည္းလြန္းတဲ့ ကိုယ့္ပါစင္နယ္ အခ်ိန္ ေလးမွာေရာ လုပ္စရာေတြက မ်ားတာမို႔ ကၽြန္ေတာ္ စာေရးႏိုင္ဖို႔ ေတာ္ေတာ္ ႀကိဳးစားရပါတယ္ ။ ဒါေႀကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္ ကို ခင္မင္တဲ့ ညီအကို ေမာင္ႏွမေတြ ကၽြန္ေတာ္စာေရးက်ဲေနတာကို ခြင့္လႊတ္ေပးႀကပါဦးလို႔ ကၽြန္ေတာ္ နိဒါန္း အေနနဲ႔ ပဏာမ ဦးစြာေျပာလိုပါတယ္ ။<br /><br />ျပီးခဲ့တဲ့ ၈ ရက္ေန႔က ၉လပိုင္းက ညီငယ္ ေမာင္စြယ္စံုက်မ္း နဲ႔ ညီမငယ္ မိလိႈင္ ( Angelhlaing ) တို႔က ကၽြန္ေတာ့္ကို . . . “ Blogger ဆိုတာ ဘာလဲ ” . . . ဆိုတဲ့ ခါင္းစဥ္နဲ႔ တဂ္ ထားခဲ့တဲ့အတြက္ ကၽြန္ေတာ္ သိခဲ့ ၊ ႀကားခဲ့ ၊ ေလ့လာဖူးခဲ့ သမွ်ေလးေတြနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္စိတ္ထဲ ထင္ျမင္တာေလး ေတြကို ေရးသားလိုက္ပါတယ္ ။<br /><br />Blogger ဆုိတာ ၂၀၀၀ ခုႏွစ္ေနာက္ပိုင္းမွ တြင္တြင္က်ယ္က်ယ္ အသံုးျပဳလာႀကတဲ့ ကိုယ့္ဆႏၵ ၊ ကိုယ့္အႏုပညာ ၊ ဘာသာရပ္အေႀကာင္းအရာ ေတြကို လြတ္လပ္စြာ ထုတ္ေဖာ္ပိုင္ခြင့္ ရွိတဲ့ ေနရာတစ္ခုရယ္လို႔ သတ္မွတ္လာႀကတဲ့ ေနရာေလးတစ္ခုပါ ။ အေနာက္ႏိုင္ငံေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ၂၀၀၀ ၀န္းက်င္က blogger ကို တြင္တြင္က်ယ္က်ယ္ အသံုးျပဳေနႀကေပမဲ့ အာရွႏိုင္ငံေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာေတာ့ ၄ ႏွစ္ ၅ ႏွစ္ေလာက္ ေနာက္က်ျပီးမွ အသံုးျပဳခဲ့ႀကတယ္လို႔ သိဖူးတယ္ ။ ဒါက ႏိုင္ငံတကာ တရား၀င္ ထုတ္ျပန္ခ်က္မဟုတ္ေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္ဖတ္ဖူးတာကေန တဆင့္ျပန္ေျပာျပတာမို႔ မွန္တယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ အာမ ခံႏိုင္ျခင္းမရွိပါဘူး ။ ေသခ်ာတာကေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ဘေလာ့ဆိုတာကို ၂၀၀၄ ၂၀၀၅ မွာ အစျပဳခဲ့တာပါ ။ ဒါေတြက အခ်ိဳ႕သူေတြ သိျပီးသားဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ရွည္ရွည္ေ၀းေ၀း ထပ္မေျပာေနေတာ့ဘူး ။<br /><br />Blog ဆိုတာ ကိုယ့္ရဲ႕ အႏုပညာ ၊ ဆႏၵ ၊ ပညာရပ္မ်ားကို လႊတ္လပ္စြာ ထုတ္ေဖာ္ေရးသား ရာေနရာလို႔ ဆိုတဲ့ အခ်က္ကို ကၽြန္ေတာ္ သေဘာတူလက္ခံခဲ့တယ္ ။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ Blog ့ကို အႏုပညာနဲ႔ ပက္သက္ျပီး အသံုးျပဳမႈနဲ႔ စတင္ခဲ့ႀကတယ္ ။ အဲဒီေနာက္ပိုင္းမွ နည္းပညာပိုင္းဆိုင္ရာေတြ ၊ ဘာသာေရးဆိုင္ရာေတြ ၊ ႏိုင္ငံေရးဆိုင္ရာေတြ နဲ႔ ရိုးရာယဥ္ေက်းမႈ ဓေလ့ ဆိုင္ရာ ပက္သက္မႈေတြကို အသံုးျပဳလာႀကတာာပါ ။ ေနာက္ျပီး Blog ဆိုတာေလး လုပ္လိုက္ရုံနဲ႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကို blogger ျဖစ္ျပီးလို႔ သတ္မွတ္ခ်င္ႀကတာကို ကၽြန္ေတာ္ လံုး၀ လက္မခံႏိုင္ပါဘူး ။ Blogger မွာစည္းကမ္းသတ္မွတ္ခ်က္ေတြ ရွိပါတယ္ ။ တရာ၀င္ ထုတ္ျပန္ထားတာ မဟုတ္ေပမဲ့ ႏိုင္ငံတကာ Blogger ေတြ သတ္မွတ္ခဲ့ႀကတဲ့ စည္းကမ္းေလးပါ ။<br /><br />ပထမဦးဆံုး Blog ေရးတယ္ဆိုတာ ရည္ရြယ္ခ်က္ ရွိရပါမယ္ ။ ခင္ဗ်ား ဘာလုပ္ဖို႔ ေရးတာလည္း ၊ ကိုယ့္အႏုပညာ ထုတ္ေဖာ္ခ်င္လုိ႔လား ၊ ကိုယ့္နည္းပညာ မွ်ေ၀ခ်င္လို႔လား ၊ ကိုယ့္အေတြးအေခၚေတြကို စာဖတ္သူျမင္ေအာင္ ခ်ျပခ်င္လို႔လား၊ ျပည္ပေရာက္ေနတဲ့ စာဖတ္သူေတြအတြက္ ျပည္တြင္းက စာေရးဆရာေတြရဲ႕ စာေပေတြကို ျပန္လည္မွ်ေ၀ေပးခ်င္လို႔လား ၊ မဟုတ္ရင္ ကမာၻေပၚက ျဖစ္ပ်က္ေနသမွ် ဗဟုသုတ အေထြေထြကို စာဖတ္သူေတြ ျမင္ေတြ႕ႏိုင္ေအာင္ လုပ္ေပးခ်င္လို႔လား ရည္ရြယ္ခ်က္ တစ္ခုေတာ့ ခင္ဗ်ားတို႔ ထားသင့္တယ္ ။ ေရးခ်င္ရာ ေလွ်ာက္ေရး ေျပာခ်င္ရာေျပာ အေပ်ာ္သေဘာ လုပ္ျပီး ေရးေနတဲ့ သူဟာ Blogger မဟုတ္ဘူး ။ Blogging ေနတဲ့ စာဖတ္သူ တစ္ဦးလို႔ပဲ ကၽြန္ေတာ္ျမင္တယ္ ။ ကိုယ္လုပ္တဲ့ အလုပ္တစ္ခုေပၚမွာ ရည္ရြယ္ခ်က္ တခုခု ထားတာ Blogger တစ္ေယာက္မွာ ရွိသင့္တဲ့ အခ်က္တစ္ခ်က္ပါပဲ ။<br /><br /><br />ေနာက္တစ္ခ်က္က Blogger ဆုိတာ ကိုယ္ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုလိုက္တဲ့ အေႀကာင္းအရာေပၚမွာ မွန္သည္ မွားသည္ ဆိုတာကို လံုး၀ တာ၀န္ယူရဲတဲ့သူ ျဖစ္ကို ျဖစ္ရပါမယ္ ။ မိမိေျပာဆိုေရးသားလိုက္တဲ့ အေႀကာင္းအရာမွာ စာဖတ္သူအတြက္ မွားယြင္းတဲ့ အေတြးေခၚ အယူဆေတြ ျဖစ္သြားခဲ့တဲ့ အေပၚ အလံုးစံု ၀န္ခံတာ၀န္ယူနိင္ရပါမယ္ ။ Blog တစ္ခု ရတာနဲ႔ လြတ္လပ္ပါျပီးဆိုပီ ေပါက္တတ္ကရ ေရးခ်င္ရာေရး ၊ ေျပာခ်င္ရာေျပာ ၊ စာဖတ္သူေတြ ဘယ္လို ယူဆျပီး ဘယ္လို မွားယြင္းတဲ့ လမ္းမွားေလွ်ာက္ေလွ်ာက္ ငါ့တာ၀န္မဟုတ္ဘူး ငါနဲ႔မဆိုင္ဘူး ဆိုျပီး ေနတဲ့သူဟာ Blogger မဟုတ္ဘူး ။ Blogger ဆိုတာ တာ၀န္ႀကီးတဲ့သူပါ ။ Blog ေရးတဲ့ Blogger ဆိုတာ အျပင္ပန္းႀကည့္ရင္ ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ေရးသားလို႔ရတဲ့သူလို႔ ထင္ေပမဲ့ ၊ တကယ့္ ျပင္ပ ဂ်ာနယ္ မဂၢဇင္း ၀ထၱဳေတြေရးေနတဲ့ စာေရးဆရာႀကီးေတြလို စာဖတ္သူ လမ္းမွား မေရာက္ေအာင္ မိမိ စာေပအေႀကာင္းအရာေပၚမွာ တာ၀န္ယူရတဲ့ သူေတြပါ ။<br /><br />သိပ္ေ၀းေ၀း မႀကည့္နဲ႔ ။ ခင္ဗ်ားတို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ စာေပေရးသားမႈ ပိုင္းမွာ ေလးစာရတဲ့ တစ္ျပည္သူ အိမ့္ခ်မ္းေျမ႕ (မေလး) ၊ သူဆိုရင္ သူ႔ေရးသားတဲ့ စာေပအေရးသား အေႀကာင္းအရာ ေပၚမွာ အရမ္းကို ဂရုစိုက္တတ္သူပါ ။ သူ႔ စာေပကေန စာဖတ္သူေတြ အထင္အျမင္ လြဲမွားမႈေတြ ၊ မေကာင္းတဲ့ အက်င့္စရိုက္ အယူအဆေတြ ၊ ရသြားမွာကို သိပ္စိုးရိမ္တဲ့သူပါ ။ သူ စာေရးတိုင္း တခါတေလ ကၽြန္ေတာ္ကို လာေမးပါတယ္ . . ဗညားေရ မေလးေရးတဲ့ ဒီစာက စာဖတ္သူေတြ ဘယ္လို ထင္သြားနိင္လဲ ဘယ္လို ျမင္သြားနိင္သလဲ တခ်က္ ေျပာႀကည့္ပါဦး ဆိုပီး ေမးေလ့ရွိတယ္ ။ ဒါဟာ သူ႔ ေရးတဲ့ စာေပေပၚ သူ လံုး၀ တာ၀န္ ယူခ်င္လို႔ ၊ စာဖတ္သူကို အျမင္မွား အေတြးမွာေတြ မေပးခ်င္လို႔ စာေရး ကတည္းက စည္းကမ္းထားျပီး ေရးသားေနတာ ။ ဒါေႀကာင့္မို႔ Blog ေလာကမွာ သူဟာ စာေပေရးသားမႈ အပိုင္းမွာ နာမည္ရခဲ့တဲ့သူ ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကၽြန္မတို႔ ေလးစားရတဲ့ စာေရးသူ တစ္ေယာက္ရယ္လို႔ ေျပာဆို ရေလာက္တဲ့အထိ သိကၡာရွိခဲ့တဲ့သူ ။ ခင္ဗ်ားတို႔ေရာ အဲဒီလို လုပ္ရဲလား ၊ ခင္ဗ်ားတို႔ အဲဒီလို လုပ္နိင္မလားးး . . . ခင္ဗ်ားတို႔ စဥ္းစားႀကည့္စမ္း ။ ဟုတ္ျပီး . . အဲဒီလိုမ်ိဳး ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကၽြန္မတို႔ လုပ္နိင္ပါတယ္ လုပ္ ႏိုင္ ခဲ့ ပါ တယ္ဆိုရင္ . . ခင္ဗ်ားတို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကို Blogger တစ္ေယာက္ပါလို႔ ဂုဏ္ယူလိုက္စမ္းးပါ ။ စာဖတ္သူရဲ႕ အျမင္မွာ ခင္ဗ်ားတို႔ရဲ႕ စာေပေရးသားမႈအပိုင္း သိကၡာက်မသြားေစရဘူးလို႔ ကၽြန္ေတာ္ ရဲရဲႀကီး အာမခံလိုက္မယ္ ။<br /><br />ေနာက္ျပီး Blogger ေတြမွာ Blogger အခ်င္းခ်င္း ေလးစားမႈဆိုတာ ရွိသင့္တဲ့ အခ်က္တစ္ခ်က္ပါ ။ ကိုယ္ဟာ တစ္ပါးသူရဲ႕ စာေပအေရးအသားေတြကို တစ္ပိုဒ္အစ တစ္ေႀကာင္းအဆံုး ကူးယူ အသံုးျပဳမယ္ဆိုရင္ အဲဒီစာေပေရးသားသူရဲ႕ နာမည္ကို ေဖာ္ျပေပးသင့္တယ္ ။ အခုေခတ္မွာ ( အမ်ားအားျဖင့္ ၁၄ ႏွစ္ နဲ႔ ၂၂ ႏွစ္ႀကား ) ဆယ္ေက်ာ္သက္ လူငယ္ေတြထဲက အခ်ိဳ႕ေသာ လူငယ္ေတြဟာ တစ္ပါးသူေရးတဲ့ ကဗ်ာ စာေပ ေတြကို ကူးခ်င္သလိုကူး ျပီးရင္ ကိုယ္ပိုင္ေရးသားသလိုနဲ႔ ဆုိရွယ္ဆိုဒ္ေတြမွာ တင္ခ်င္သလို တင္ေနႀကတယ္ ။ ဒါဟာ မူရင္းစာေပေရးသားသူကို ေစာ္ကားေနသလို သူတို႔ရဲ႕ အက်င့္စရိုက္ကို ေဖာ္ျပေနတာပဲဲ ။ ဒါဟာ မျဖစ္သင့္တဲ့ အခ်က္ပါ ။ လူငယ္ေတြကို သိတတ္ကာစ အရြယ္ကတည္းက ကိုယ့္စာေပ ကိုယ္ယဥ္ေက်းမႈကို ျမတ္ႏိုးတတ္တဲ့ စိတ္ အက်င့္သီလ ေစာင့္ထိန္းတတ္တဲ့စိတ္ေတြကို နားလည္လာေအာင္ ေစာင့္ထိန္းတတ္ေအာင္ သင္ႀကား ေပးသင့္ပါတယ္ ။ ဒါကလည္း လူငယ္ေတြကို အျပစ္ မေျပာသာဘူး သူတို႔ အေရွ႕မွာ နာမည္ေက်ာ္ စာေရးဆရာႀကီးေတြ ကိုယ္တိုင္ သူတစ္ပါး စာေပေတြကို ေပၚတင္ ခိုးကူးေနတာပဲေလ ။ ေရွ႕ကသြားတဲ့ ႏြားလား ေျဖာင့္ေျဖာင့္ မသြားေတာ့ ေနာက္ကလိုက္တဲ့ ႏြားလား ေကာက္ေကာက္လိုက္တာ ဆန္းသလားဗ် ။ ဒါေပမဲ့ လူငယ္ေတြကို ဒီအတိုင္း လႊတ္ထားမဲ့ အစား ကၽြန္ေတာ္တို႔ ၀ိုင္း၀န္း ျပဳျပင္ထိန္းသမ္း ေပးသင့္တယ္ ။ လူငယ္ေတြကို ေျပာျပ ဆိုဆံုးမသင့္တယ္ ။ တစ္ေယာက္ႏိုင္ရင္ တစ္ေယာက္ ၊ ႏွစ္ေယာက္ႏိုင္ရင္ ႏွစ္ေယာက္ေပါ့ ။ ဆယ္ေယာက္ကို ေျပာျပလို႔ တစ္ေယာက္ နားလည္လက္ခံသြားရင္လည္း ဒါဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔အတြက္ အျမတ္ပဲ ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔တေတြ လူငယ္ေတြကို စရိုက္ေကာင္းေတြ အက်င့္ေကာင္းေတြ ေနထိုင္ျပဳမူတတ္လာေအာင္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲ ေပးသင့္တယ္ ။<br /><br /><br />အဲဒီအတြက္ ကိုေနဘုန္းလတ္ ေရးသားခဲ့တဲ့ <a href="http://nayphonelatt.blogspot.com/search?q=blogger+chatter">“ Blogger ႏွင့္ Chatter ”</a> ဆိုတာ ခင္ဗ်ားတို႔ သြားဖတ္ႀကည့္ပါ ။ Blogger တစ္ေယာက္ နဲ႔ Chatter တစ္ေယာက္ရဲ႕ ကြာျခားပံု တာ၀န္ယူတတ္မႈ ၊ သိတတ္မႈ ၊ အက်င့္သီလ ၊ ခံယူခ်က္ ၊ အစစအရာရာ ခင္ဗ်ားတို႔ နားလည္လာလိမ့္မယ္ ။ သူ႔ ပိုစ္႔မွာ ေကာမန္႔ ေပးထားတဲ့ သူေတြကို ခင္ဗ်ားတို႔ ႀကည့္လိုက္စမ္း တကယ့္ Blog ေခတ္ဦး စာေရးသူေတြခ်ည္းပဲ ။ ကိုေနဘုန္းလတ္ဟာ ကၽြန္ေတာ္ေလးစားရတဲ့သူ ။ လြတ္လပ္စြာေရးသားပိုင္ခြင့္ ဆိုတာကို ျမတ္ႏိုးျပီး ကိုယ္ပိုင္ခံယူခ်က္ ကိုယ္ပိုင္ အႏုပညာျမတ္ႏိုးမႈ နဲ႔ လူငယ္ေတြရဲ႕ ေရွ႕ေဆာင္လမ္းျပတစ္ဦးပါ ။ လြတ္လပ္စြာေရးသားခြင့္ကိုျမတ္ႏိုးလို႔ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ သံဃာ့အေရးအခင္းမွာ သတင္းေတြကို ဘေလာ့ကေန တဆင့္ေဖာ္ျပခဲ့မႈေႀကာင့္ ေထာင္ဒဏ္ ႏွစ္ ၂၀ က်ခံခဲ့ရတဲ့ ပထမဦးဆံုး Blogger လူငယ္တစ္ဦးပါ ။ အသက္ ၃၀ မျပည့္ေသးတဲ့ လူငယ္တစ္ေယာက္ရဲ႕ စာေပျမတ္ႏိုးမႈ ၊ စာေပအက်င့္သီလပိုင္း ၊ လူငယ္ေတြကို လမ္းေႀကာင္းမွန္ ေရာက္ေအာင္ သြန္သင္ေပးတဲ့ သူ႔ရဲ႕ ေစတနာကို သူေရးသားခဲ့တဲ့ ကၽြန္ေတာ္ လြတ္က်ခဲ့တဲ့ ျမိဳ႕ေတာ္ ဆိုတဲ့ Blog ထဲက “Blogger ႏွင့္ Chatter ” ဆိုတဲ့ ပို႔စ္ထဲမွာ ခင္ဗ်ားတို႔ ေတြ႕ပါလိမ့္မယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္သူ႔ကို ေလးစားရတယ္ ဆိုတဲ့ အေႀကာင္းအရင္းက Blogger တစ္ေယာက္ရဲ႕ အက်င့္သီလေစာင့္ထိန္းမႈ နဲ႔ ေနာင္လာေနာင္သား လူငယ္ေတြကို မွန္ကန္တဲ့ လမ္းေႀကာင္းေပၚ ေရာက္ေအာင္ လမ္းျပေပးတဲ့ Blogger တစ္ေယာက္ရဲ႕ ေစတနာကို ေလးစားမိတာ ။<br /><br />ေနာက္ဆံုး နိဂုံးခ်ဳပ္ေျပာရရင္ Blogger တစ္ေယာက္ဆိုတာ လြတ္လပ္စြာ ေရးသားႏိုင္ေပမဲ့ တာ၀န္ယူမႈအပိုင္းမွာလည္း မေသးဘူးဆုိတာ နားလည္ေစခ်င္တယ္ ။ Blogger အခ်င္းခ်င္းမွာလည္း ထားသင့္ထားထိုက္ ရွိတဲ့ရွိထိုက္တဲ့ ရိုေသေလးစားမႈ စာေပေလးစားမႈေတြကိုလည္း ထားရပါမယ္ ။ ေစာင့္ထိန္းအပ္တဲ့ စာေပအက်င့္သီလပိုင္းကိုလည္း ေစာင့္ထိန္းရပါမယ္ ။ အခု ကၽြန္ေတာ္ေျပာခဲ့တဲ့ အခ်က္ေတြကို ခင္ဗ်ားေစာင့္ထိန္းနိုင္တဲ့ အခ်ိန္အခါေရာက္ရင္ ခင္ဗ်ားဟာ Blogger ဆုိတာ ဘာလဲ ဆိုတာကို ေသေသခ်ာခ်ာ နားလည္ လာပါလိမ့္မယ္ ။ အဲဒီအခါက်ရင္ ခင္ဗ်ားဟာ " ကၽြန္ေတာ္ဟာ ကၽြန္မဟာ Blogger တစ္ဦးပါ " လို႔ ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ ေျပာဆိုနိင္ပါျပီး ။ အဲဒီအခ်ိန္ ေရာက္ရင္ ကၽြန္ေတာ္လည္း ခင္ဗ်ာကို ေလးစားထိုက္တဲ့ Blogger တစ္ဦးအေနနဲ႔ ေလးစားေနမွာပါ ။ ကၽြန္ေတာ့္ကို ခင္မင္ခဲ့ႀကတဲ့ သူငယ္ခ်င္း ညီအကို ေမာင္ႏွမ မ်ားအားလံုး Blogger ေကာင္းမ်ား ျဖစ္ႀကပါေစလို႔ ဆုမြန္ေကာင္းေတာင္းလိုက္ပါတယ္ဗ်ာ ။<br /><br />ဒီပို႔စ္ေလးဟာ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ အျမင္ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ အေတြးအေခၚသာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ မည္သူမဆို သေဘာထား ကြဲလြဲႏိုင္ပါတယ္ ။ မိမိ အျမင္ကို ဒီပို႔စ္ရဲ႕ ေကာမန္႔မွာ လြတ္လပ္စြာ ေရးသားသြားနိင္ပါတယ္ ။ ဒီအတြက္ ကၽြန္ေတာ္ ဘာမွ ျပန္လည္ေခ်ပမွာ မဟုတ္သလို ခင္ဗ်ားတို႔ရဲ႕ အျမင္ကိုလည္း ကၽြန္ေတာ္ ေလးစာေနမွာပါ ။<br /><br />အားလံုးကိုခင္မင္စြာျဖင့္<br />ဗညားရွိန္<br /><br />( 9.9.11,9:15 AM )</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1327362717496914208-573175853150459145?l=www.lynnkhitdeno.com' alt='' /></div>လင္းေခတ္ဒီႏုိhttp://www.blogger.com/profile/08186185042683251874noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-1327362717496914208.post-45721203296482704932011-08-28T13:09:00.004+06:302011-08-28T18:58:41.619+06:30<div style="text-align: justify;">ကၽြန္ေတာ္ အခု ၂၀၁၁အတြင္းမွာ ကဗ်ာေရးတာေတြ စာေရးတာေတြ ေတာ္ေတာ္က်ဲလာပါတယ္ ။ အလုပ္မအားေတာ့တာ တစ္ေႀကာင္း ၊ မေရးတာႀကာေတာ့ လက္ေတြ မသြက္ေတာ့တာ စကားလံုးေတြ ထြက္မက်လာေတာ့တာ တစ္ေႀကာင္း ေနာက္ထပ္ တျခားအေႀကာင္းအရင္းေတြ ေႀကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ စာေရး ေတာ္ေတာ္ကို က်ဲခဲ့ပါတယ္ ။ ဒီအတြက္ ကၽြန္ေတာ္ ဘေလာ့ကို လာလည္တဲ့ သူငယ္ခ်င္း ညီအကို ေမာင္ႏွမေတြကို ကၽြန္ေတာ္ အရမ္း အားနာမိတယ္ ။ <br /> <br />အစတုန္းက ကၽြန္ေတာ္ တစ္ပတ္ကို တစ္ပုဒ္ႏႈန္းေလာက္ ကဗ်ာေတြ ေရးခဲ့ပါတယ္ ။ ေနာက္ပိုင္း ကၽြန္ေတာ္ ျပည္ပေရာက္ပီးတဲ့အခါ အလုပ္မအားတာနဲ႔ ကိုယ့္အတြက္ နားခ်ိန္နည္းပါးလာတာေႀကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ ဘေလာ့ေလးအတြက္ အခ်ိန္ေပးႏိုင္မႈကို ေလွ်ာ့ခဲ့ရပါတယ္ ။ ဒီအတြက္ ကၽြန္ေတာ္ ၀မ္းနည္းမိေပမဲ့ ဘ၀ဆိုတာ ျဖတ္ေက်ာ္ဖို႔ ကၽြန္ေတာ္ ဦးစားေပးခဲ့တယ္ ။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္ ဆက္လက္ျပီး ကဗ်ာေတြ ေရးေနဦးမွာပါ အျမဲ ေရးႏိုင္ေအာင္လည္း ႀကိဳးစားေနဦးမွာပါ ။ စာေရးက်ဲသြားတာေလးကိုေတာ့ သူငယ္ခ်င္း ညီအကို ေမာင္ႏွမေတြ နားလည္ ခြင့္လႊတ္ေပးပါဗ်ာ ။ <br /> <br />ကၽြန္ေတာ္ကြန္ပ်ဳတာဆိုတာကို ဆယ္တန္းျပီးခါစ ၂၀၀၀ ခုႏွစ္မွာ နယ္ကေန ရန္ကုန္ေျပာင္းလာျပီးမွာ သိကၽြမ္းခဲ့တာပါ ။ ရန္ကုန္မွာ KMD တို႔လို MCC တို႔လို႔ ကြန္ပ်ဴတာ သင္တန္းႀကီးေတြ ေပၚေနတာ ႀကာျပီ ဆိုေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ လို နယ္က လူငယ္ေတြ အဖို႔ေတာ့ ကြန္ပ်ဴတာ ဆိုတာ ႀကားဖူးရုံ အဆင့္ပဲ ရွိခဲ့ပါတယ္ ။ ဒီလိုနဲ႔ ကြန္ပ်ဳတာ သင္တန္းေတြကို ဆယ္တန္းျပီးခါစမွာ တက္လိုက္ပါေသးတယ္ ။ ဒါေပမဲ့ အြန္လိုင္းဆိုတာကို ကၽြန္ေတာ္ ေသခ်ာမသိခဲ့ပါဘူး ။ အြန္လိုင္း ဆိုတာကို ကၽြန္ေတာ္ ၂၀၀၆ ခုႏွစ္ မွ စျပီး သိကၽြမ္း၀င္ခဲ့တယ္ ။ ၂၀၀၆ ခုႏွစ္မွာ အကိုတစ္ေယာက္က သူ အင္တာနက္သြားသံုးမယ္ မင္းလိုက္ႀကည့္ခ်င္လားဆိုျပီး ေခၚလို႔ ကၽြန္ေတာ္လုိက္သြားရာကေန အြန္လိုင္းဆိုတာကို စတင္ထိေတြ႕ခဲ့တယ္ဗ် ။ ဒါေတာင္ ကၽြန္ေတာ္ အြန္လိုင္းဆိုတာ ကိုယ္သိတဲ့ ၀ဘ္ဆိုဒ္ေတြေလာက္ပဲ ႀကည့္လိုရတဲ့ဟာလို႔ ထင္ခဲ့တယ္ ။ ဂိုဂယ္ဆိုတာ ဘာမွန္းမသိဘူး ။ ေနာက္ျပီးအဲဒီအခ်ိန္တုန္းက အင္တာနက္ဆိုင္ဆိုတာလည္း အလြန္ရွားပါေသးတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ စသံုးျဖစ္တဲ့ အင္တာနက္ဆိုင္က ဗိုလ္ေအာင္ေက်ာ္လမ္းကပါ ။ အာလာဒင္ေဘးနားက ကြန္ဒိုတိုက္ခန္းမွာ ဖြင့္ထားတဲ့ softlink ဆိုတဲ့ အင္တာနက္ဆိုင္မွာပါ ။ အဲဒီမွာ ကၽြန္ေတာ္ စျပီး အြန္လိုင္းကို စသံုး ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္ ။ <br /> <br />ဒါေတာင္ တစ္ႏွစ္ေလာက္ ကိုယ္သိတဲ့ ၀ဘ္ဆိုဒ္ အခု ႏွစ္ဆယ္ေလာက္တင္ လိုက္ႀကည့္ျဖစ္တယ္ Ygn Chat ၀င္တာေလာက္ပဲ သိခဲ့တာပါ ။ ဒီကေန တဆင့္တက္ျပီး ကၽြန္ေတာ္ ဆုိရွယ္၀ဘ္ဆိုဒ္ေတြကို သိလာပါတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ ပထမဦးဆံုး စတင္ျပီး သိလာတာက www.mysuboo.com ပါ ။ အဲဒီမွာ ၂၀၀၇ အစပိုင္းေလာက္ထင္ပါတယ္ ကၽြန္ေတာ္ ဆက္ပိုင္ ဆိုတဲ့ နာမည္နဲ႔ စာဖတ္သူအျဖစ္ စတင္ခဲ့တယ္ ။ အဲဒီတုန္းကဆို စုဗူးမွာ မငယ္ လူလိန္ သူ႐ႆ၀ါ ၀ိုင္ စိုးမိုး ေကာင္းကင္ျပာ ပု႔ံပံု႔ ေရႊဘုန္းလူ ေမာင္ေစတန္ ကသစ္ႏြယ္ အိုင္ရြန္နီ ကိုဖီဒိုဒီဒို ဆာမူရိုင္း ဘလက္ပိုင္းရစ္ ကိုေဇ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ စခင္ျဖစ္ခဲ့ျပီး သိပ္မႀကာခင္ ၂၀၀၇ ႏွစ္ဦးပိုင္းမွာပဲ အြန္လိုင္း စာေရးသူ ဘ၀ကို ဆိုရွယ္၀ဘ္ဆိုဒ္မွာပဲ စတင္ခဲ့ပါတယ္ ။ ဒါေတာင္ သူငယ္ခ်င္း ေမသဲ ( အခု ဘေလာဂါ ထာ၀ရႀကယ္စင္ မိုးခါး ) က အတင္းေရးပါ ဆိုပီး ေျပာလို႔ ကၽြန္ေတာ္ စာေရးသူ အျဖစ္ စတင္ခဲ့တာပါ ။ <br /> <br />အဲဒီေနာက္ပိုင္း ကၽြန္ေတာ္ ဆိုရွယ္ ၀ဘ္ဆိုဒ္ေတြ ျဖစ္တဲ့ ပလန္းနက္ တို႔မွာ စာဖတ္သူအျဖစ္ရွိခဲ့ျပီး စာေရးသားမႈကိုေတာ့ မိုင္စုဗူးတစ္ခုထဲမွာ ပဲ ေရးသားျဖစ္ခဲ့ပါတယ္ ။ ဒီလိုနဲ႔ ဆိုရွယ္ဆိုဒ္မွာေရးရင္ သူရႆ၀ါတို႔ ၀ိုင္ တို႔နဲ႔ ခင္မင္ျပီး ကိုယ္ပိုင္သီးသန္႔ ၀ဘ္ဆိုဒ္ေလး တည္ေထာင္ႀကဖို႔ စတင္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္ ။ ဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ ၂၀၀၇ ကုန္ေလာက္မွာ ဗညားရွိန္ ဆိုတဲ့ နာမည္နဲ႔ ( www.banyarshein.blogspot.com ) ဘေလာ့ ေလာကထဲ ၀င္ေရာက္လာခဲ့ပါတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ ၀င္ေရာက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ကိုညီလင္းဆက္ မပင့္ ကိုေမာင္လွ ကိုရန္ေအာင္ မဘာညာကိြကြိ မင္းယြန္းသစ္ ဖိုးသူေတာ္ ကိုေနဘုန္းလတ္ တို႔ရဲ႕ ဘေလာ့ေတြအျပင္ ဘေလာ္ဂါအခ်ိဳရဲ႕ ဘေလာ့ေတြကို သိရွိခဲ့ပါတယ္ ။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီအခ်ိန္ထိ ကဗ်ာ သီးသန္႔ ဘေလာ့ေတြကို ကၽြန္ေတာ္ ေတြ႕ရွိခဲ့ျခင္းမရွိေသးပါဘူး ။ အဲဒီဘေလာ့ေတြ သိျပီး မႀကာခင္မွာပဲ ကိုေနဘုန္းလတ္ရဲ႕ သတင္းကို ၀မ္းနည္းစြာ ႀကားခဲ့ရပါတယ္ ။ ဒါ ကၽြန္ေတာ့္ ဘေလာ့ သက္တမ္း အစမွာ ပထမဦးဆံုး စိတ္မေကာင္းစရာ သတင္းအျဖစ္ ကၽြန္ေတာ္ ႀကံဳေတြ႕ခဲ့ရတာပါ ။ <br /> <br />ဒီလိုပဲ ၂၀၀၇ ၊ ၂၀၀၈ ႏွစ္ပိုင္းေတြမွာ ကၽြန္ေတာ့္ ဘေလာ့ကို ကဗ်ာသီးသန္႔ဆိုဒ္အျဖစ္ ကၽြန္ေတာ္ေရးသားခဲ့ပါတယ္ ။ အဲဒီႀကားထဲ ၂၀၀၈ ကုန္ေလာက္မွာ ning social site ေတြ ေပၚလာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ျမက္ခင္းသစ္ဆိုတဲ့ ( www.myatkhinnthit.ning.com ) ဆိုရွယ္ဆိုဒ္ေလးကို တည္ေထာင္ ျဖစ္ခဲ့ပါေသးတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ ျမက္ခင္းသစ္ဆိုဒ္ကို စတင္လုပ္တဲ့အခ်ိန္ တျပိဳင္တည္းမွာပဲ ning ဆိုဒ္ေတြအျဖစ္ toilet wall ၊ ေခ်ာ့ကလက္ျမိဳ႕ေတာ္ ၊ ဗရုတ္သုကၡျမိဳ႕ေတာ္ စတဲ့ဆိုဒ္ေတြေပၚလာခဲ့ႀကတယ္ ။ တြိင္းလက္ေ၀ါကိုေတာ့ စုဗူးက ေရႊဘုန္းလူက အက္မင္ အျဖစ္လုပ္ခဲ့ျပီး ၊ ေခ်ာ့ကလက္ျမိဳ႕ေတာ္ကိုေတာ့ ထိုင္၀မ္းက ျမိဳ႕စားေလးက လုပ္ပါတယ္ ။ ဗရုတ္သုကၡျမိဳ႕ေတာ္ကို သူရႆ၀ါက လုပ္ခဲ့ပါတယ္ ။ ေနာက္ျပီး တျခားဆုိရွယ္ဆိုဒ္ေတြလည္း ရွိခဲ့ပါတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ ျမက္ခင္းသစ္ ဆိုရွယ္ဆိုဒ္မွာေရာ ကိုယ္ပိုင္ ဘေလာ့မွာေရာ စာေရးႏိုင္ေအာင္ လုပ္ခဲ့ပါတယ္ ။ ျမက္ခင္းသစ္ဆိုဒ္ေလးကို လုပ္တဲ့အခါမွာလည္း ေတာ္ေတာ္ အားရခဲ့တယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ လိုခ်င္တဲ့ စာေပသီးသန္႔ဆိုဒ္အျဖစ္ လုပ္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္ ။ စာေရးသူ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကလည္း ရသစာေပကိုအဓိကေရးသားေပးခဲ့ႀကတဲ့အတြက္ ရသစာေပဆိုဒ္အျဖစ္ ရွိခဲ့ပါတယ္ ။ <br /> <br />၂၀၀၈ ေနာက္ပိုင္း ၂၀၀၉ ႏွစ္ဦးပိုင္းေတြမွာ ျမက္ခင္းသစ္ ကဗ်ာရႊတ္ပြဲေတြကို အင္းယားကန္ ေဘးက စိမ္းလန္းစိုေျပမွာ ႏွစ္လ တစ္ခါေလာက္ လုပ္ခဲ့ပါတယ္ ။ အဲဒီမွာ ကိုမင္းယြန္းသစ္ ကိုမိုးလႈိင္ည ကိုညီလင္းဆက္ သူရႆ၀ါ ၀ိုင္ စိုးမိုး ရုပ္ေသး သိုးမဲ အႏႈိင္းမဲ့ ရိုးရာ ေတေလ လင္းရမၼာ ကိုစိုးေဇယ်ာထြန္း ဖိုးသူေတာ္ ၊ ေသာတ ဇာတိ ၊ ညီမအရင္းလို ျဖစ္ေနတဲ့ ပ်ိဳေခတ္ စတဲ့ ဘေလာဂါေတြနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္လုပ္ခဲ့ပါတယ္ ။ ဒါက ဆိုရွယ္ဆိုဒ္ပိုင္းမွာ ကၽြန္ေတာ္လုပ္ျဖစ္ခဲ့တာေတြပါ ။ ဘေလာ့ဘက္ပိုင္းမွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ စတင္ျပီး ခင္မင္ခဲ့တာက ၂၀၀၈ ေႏွာင္းပိုင္းမွာ ထင္ပါတယ္ ကၽြန္ေတာ့္ အမရင္းလို ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ဆံုႏိုင္ခြင့္(ေမေလး) ၊ ကိုပီတာ ၊ လေရာင္လမ္း(ေတဇာ) ၊ ကိုရီႏိုမာန္ ၊ ေတာင္ေပၚသား ၊ ခ်မ္းလင္းေန ၊ ေဆာင္ခ်မ္းမိုး ၊ ကိုျမစ္က်ိဳးအင္း ၊ ေဆာင္းႏွင္းရြက္ ၊ ပန္ဒိုရာ ၊ တလႏြန္း ၊ မေဗဒါ ၊ ကိုရင္ေနာ္ခင္းေလးငယ္ ၊ ကိုလင္းဒီပ ၊ ကိုေဆာင္းယြန္းလ ၊ မသက္ေ၀ ၊ ကိုေအာင္သာငယ္ ၊ ကိုမင္းဒင္ စတဲ့ ဘေလာဂါေတြကို သိခဲ့ပါတယ္ ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္ဘေလာ့ဆိုတာကို လသားအရြယ္ စေရးခါစ ဆိုေတာ့ အကုန္လုိက္သင္ရပါတယ္ ။ နည္းပညာဆို ကိုရန္ေအာင္ဆီမွာ သြားႀကည့္ရပါတယ္ ။ ကဗ်ာဆိုတာကိုေတာ့ ကိုေဆာင္းယြန္းလ ကိုလင္းဒီပ တို႔ ဆီမွာသြားဖတ္ရပါတယ္ ။ ေနာက္ပီး ဘေလာ့ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား က်န္ပါေသးတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ အကုန္မမွတ္မိေတာ့ပါဘူး ။ <br /> <br />ဒီလိုနဲ႔ ၂၀၁၀ ႏွစ္ဦးပိုင္းေရာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာ ျပႆနာ တခ်ိဳ႕ေႀကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္ အီးေမး banyarshein@gmail.com ကို ဖ်က္လိုက္တာမွ တဆင့္ ကၽြန္ေတာ့္ ဘေလာ့ www.banyarshein.net ေရာ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ ဆိုရွယ္ဆိုဒ္ ျမက္ခင္းသစ္ေရာကို ကၽြန္ေတာ္ လက္လႊတ္ဆံုးရွံဳးခဲ့ရပါတယ္ ။ ဘေလာ့ေရာ ဆိုရွယ္ဆိုဒ္ေရာပါ ကၽြန္ေတာ့္ အီးေမးကိုဖ်က္လိုက္တဲ့အတြက္ ကၽြန္ေတာ္ ၀င္ေရာက္လုိ႔မရေတာ့ပါဘူး ။ အဲဒီအခ်ိန္ ကၽြန္ေတာ့္္ စိတ္ျမန္မႈရဲ႕ သင္ခန္းစာ တစ္ခုကို ကၽြန္ေတာ္ရခဲ့ပါတယ္ ။ ကဗ်ာေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ဆံုးရွံဳးခဲ့ရပါတယ္ ။ ဒီလိုနဲ႔ ၂၀၁၀ ေဖေဖာ္၀ါရီေလာက္မွပဲ www.lynnkhitdeno.blogspot.com ကို ကၽြန္ေတာ္ ျပန္လုပ္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္ ။ ကဗ်ာေတြကို စုဗူးကေရာ ေဖ့ဘြတ္ကေရာ ျမက္ခင္းသစ္ဆိုဒ္ကေရာ ကၽြန္ေတာ္ ျပန္ယူခဲ့ေပမဲ့ ဘေလာ့ကလံုး၀ ျပန္ဖြင့္လို႔မရေတာ့လို႔ ဗ်ာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ဆံုးရွံဴးခဲ့ရပါတယ္ ။ အပုဒ္ေရ ၃၀ ေက်ာ္ ၄၀ ေလာက္ ကၽြန္ေတာ္လက္လႊတ္ဆံုးရွံဳးခဲ့ရပါတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ ကဗ်ာ တစ္ပုဒ္ကိုေတာင္ အရမ္းျမတ္ႏိုးတတ္သူမို႔ အပုဒ္ ၃၀ ၄၀ ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ အရမ္းကို ထိခို္က္ရပါတယ္ ။ အဲဒီ ကတည္းကစျပီး ကၽြန္ေတာ္ေနာင္တ နဲ႔အတူ မတည္ျငိမ္ေသးတဲ့ ေပါက္ကြဲလြယ္တဲ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပင္ခဲ့ပါတယ္ ။ စိတ္လိုက္မာန္ပါ လုပ္တတ္တဲ့ အက်င့္ကို ကၽြန္ေတာ္ ေဖ်ာက္ခဲ့ပါတယ္ ။ သင္ခန္းစာ တခု ေကာင္းေကာင္း ရခဲ့တယ္ ဆိုပါေတာ့ဗ်ာ ။ <br /> <br />အဲဒီေနာက္ပိုင္း က်ေနာ္ ဘေလာ့ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို သိခဲ့ေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ့္မွာ အက်င့္တစ္ခုရွိခဲ့တယ္ဗ် ။ အဲဒါက ကၽြန္ေတာာ္ အက္ေဆးကို ဖတ္ရတာထက္ ကဗ်ာ ဖတ္ရတာကို ပိုသန္တယ္ဗ် ။ အက္ေဆးတစ္ပုဒ္ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းေနပါေစ အခ်ိန္ရမွပဲ ကၽြန္ေတာ္ ဖတ္ျဖစ္တယ္ ။ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ဘယ္ေလာက္ပဲ ညံ့ပါေစဆိုဆို အိပ္ေနရာက ထဖတ္ခိုင္းလည္း ကၽြန္ေတာ္ ထဖတ္တယ္ဗ် ။ ကဗ်ာကို ကၽြန္ေတာ္ အဲလို အရူးအမူး စြဲလမ္းပါတယ္ ႏွစ္သက္ပါတယ္ ျမတ္နိုးပါတယ္ ။ ဒါေႀကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ ဘေလာ့သြားလည္ရင္ ကဗ်ာ ဘေလာ့ေတြသာ သြားအလည္မ်ားျပီး က်န္တဲ့ ဘေလာ့ေတြကို သြားလည္ပတ္တာ နည္းခဲ့ပါတယ္ ။ ဒါေပမဲ တခါတရံေတာ့ ရသဘေလာ့ေတြကို လိုက္ဖတ္ျဖစ္ပါတယ္ ။ <br /> <br />၂၀၁၀ အတြင္းမွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ဘေလာ့ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားနဲ႔ သိကၽြမ္းခင္မင္ခဲ့ပါတယ္ ။ ကဗ်ာဘေလာ့ေတြ ျဖစ္တဲ့ ကိုမိုးစက္အိမ္ ကိုေႏြသစ္ ကိုညိမ္းညိဳ ညီအကိုအရင္းလိုျဖစ္ခဲ့တဲ့ ကဗ်ာေသာက္ေဖာ္ေသာက္ဖက္ ကိုညလင္းအိမ္ ( တခါတရံလည္း ကဗ်ာအမူးလြန္ျပီး ကဗ်ာေတြ ရင္ဘတ္ထဲက ျပန္အံက်လာတာလည္း ရွိတယ္ဗ် ) ၊ မႈးဒါရီ ၊ ဂၽြန္မိုးအိမ္ ၊ ေႏြးေႏြးသဲမြန္ ( ညီမ မိေႏြးကေတာ့ စုဗူးမွာတည္္းကသိခဲ့တာပါ ) ၊ သြယ္လင္းဆက္ ၊ လမ္းအိုေလး ၊ ေက်ာ္ညိဳေသြး (ကိုဂစ္တာ) ၊ ကိုရင္ညိန္း ကိုခ်ိရြန္ ၊ ကိုလင္းသစ္ဏီ ၊ ကိုေႏြညိဳ ေမာင္လုလင္ ၊ ေမာင္္ခင္ေလး ၊ ဘသားေခ်ာ ၊ ကိုျဖိဳးငယ္ ၊ ကိုသားႀကီး ၊ အိမ္မက္ေျခရာ ၊ ညီမငယ္ ေဇာ္ ( ကၽြန္ေတာ္တို႔အိမ္ ) ၊ မႏုငယ္ ၊ ဇူးငယ္ ရင္မွမိုးစက္ပြင့္မ်ား ၊ စတဲ့ ဘေလာ္ဂါ ကဗ်ာဆရာေတြနဲ႔ ခင္ခဲ့ပါတယ္ ။ ေနာက္ျပီး ရသအေရးအသားပိုင္းမွာ ဆိုရင္ အကိုလိုခင္တဲ့ ကိုဏီးလိ႔ု ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေခၚတတ္တဲ့ ကိုဏီလင္းညိဳ (အခုေတာ့ အျငိမ္းစား ယူထားတယ္လို႔ေတာ့ ေျပာရမယ္ထင္တယ္ ) ေနာက္ျပီး . . အိမ္မက္ဆိပ္ကမ္း ၊ သက္ပိုင္သူ ၊ ခရမ္းျပာႀကယ္စင္လႈိင္းခတ္သံ ၊ ခေရတြန္ ၊ မေခ်ာ အစိမ္းေရာင္လြင္ျပင္ ၊ ေမာင္ဘႀကိဳင္ ၊ ကိုႀကီးေက်ာက္ ၊ ဆိုဒ္ပရပ္ နတ္သမီး ၊ ႏွင္းနဲ႔မာယာ ၊ ကိုကိုေမာင္ ပန္းရနံ႔ ၊ ကိုေဇာ္ ၊ မမကြန္ ( KOM ) ၊ ကဗ်ာေရးရင္း ကြန္မန္႔ကို ထိပ္ဆံုးက ေပးတတ္သလို ကဗ်ာတိုင္းလုိလိုကို အားေပးတတ္တဲ့သူ စေနာက္ရင္ စိတ္မဆိုးတဲ့ အမ မမိုးေငြ႕ ၊ ညခင္းရဲ႕လမင္း ၊ ေဆာင္းႏွင္းရြက္ အမေရႊစင္ဦး ၊ မဒါလို႔ က်ေနာ္ေခၚတဲ့ သဒၵါလႈိင္း ၊ ေနာက္ပီး သူငယ္ခ်င္း အရင္းလိုခင္ခဲ့ႀကတဲ့ ယြန္း ၊ ဂ်င္းမလို႔က်ေနာ္တို႔ ေခၚတဲ့ အင္ႀကင္းသန္႔ ၊ ျမတ္မြန္ ၊ ဒါ့အျပင္ အမေရႊျပည္သူ ၊ ခ်ိဳကိုသဇင္ ၊ ခိုင္ႏုငယ္ ၊ မရို႔စ္ တို႔အျပင္ ေနာက္ထပ္ ေမ့ေနတဲ့ နာမည္ေတြ အမ်ားႀကီးက်န္ပါေသးတယ္ ။ <br /> <br />၂၀၁၀ အကုန္ပိုင္းနဲ႔ ၂၀၁၁ ေတြမွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ဘေလာ့ဖတ္ေတြသာ ဖတ္ျဖစ္ေပမဲ့ မခင္ေသးတဲ့သူငယ္ခ်င္းမ်ားျဖစ္တဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀ ဇာတ္ခံု ေမာင္မ်ိဳး ၊ ေနာက္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ကို ( ဗညားရွိန္ လင္းေခတ္ဒီႏို ဆက္ပိုင္ ) ဆိုပီး ကေလာင္သံုးမ်ိဳးနဲ႔ ေရးလို႔ သံုးမည္ရ ေရႊကိုယ္ေတာ္လို႔ ေခၚတဲ့ အမအရင္းလို ခင္ခဲ့တဲ့ စကားေျပာ ႏူးညံ့လြန္းတဲ့ တျပည္သူ မေရႊထား . . အဲ း) း) တျပည္သူ မေလး ( အိမ့္ခ်မ္းေျမ႕ ) ၊ စာေရးေကာင္းတဲ့ ညီမငယ္ မိလႈိင္ ( အိိန္ဂ်ယ္လႈိင္ ) ၊ ကၽြန္ေတာ့္ကဗ်ာေတြကို ႏွစ္သက္တဲ့ ဂ်က္စမင္ ( ေတာင္ႀကီး ) ၊ မိုးပန္ခ်ီ ၊ ႏိုဘယ္မိုး ၊ ညီသူအိမ္ ၊ နတ္ဆိုးေလး ၊ မြန္းသက္ပန္ ၊ ရံအလၤကာ ၊ မက္မက္ ၊ ခင္ေမာင္ခ်င္ ၊ သိဂၤါေက်ာ္ ၊ သိဂၤါရ ၊ မေနာျဖဴ ၊ မသစ္ ၊ မပိုး ၊ မဗစ္စတာ ၊ ကိုေအာင္ ပ်ဳႏိုင္ငံ ၊ ဘလက္ရို႕စ္ ၊ ျမေသြးနီ ၊ မဒမ္ကိုး ၊ သတိုး ၊ ကိုသက္ေထြး ၊ အမရာ ၊ ညီဇံလွ ၊ စတဲံ ဘေလာ္ဂါေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားနဲ႔ ခင္မင္ခဲ့ပါတယ္ ။ က်န္ခဲ့တဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ားလည္းရွိပါေသးတယ္ ၊ အဲဒီအတြက္ ကၽြန္ေတာ္ေမ့ေလွ်ာ့ျပီး က်န္ခဲ့တဲ့ သူမ်ားရွိရင္ ကၽြန္ေတာ့္ကို ခြင့္လႊတ္ေပးပါ ။ <br /> <br />ေနာက္ပိုင္းလည္း ကၽြန္ေတာ္ စာေရးက်ဲေနပါဦးမယ္ ။ ၇ ရက္ တစ္ပတ္ ပိတ္ရက္မရွိ လုပ္ေနတဲ့ အလုပ္မအားတဲ့ ႀကားကေန ကၽြန္ေတာ္ တတ္ႏိုင္သမွ် ကၽြန္ေတာ္ ကဗ်ာေတြေရးဖြဲ႕ေနဦးမွာပါ လို႔ ေျပာရင္း ကၽြန္ေတာ္ကို ခင္မင္စြာ တဂ္ တဲ့ ညီမငယ္ မိလႈိင္နဲ႔ သူငယ္ခ်င္း ဂ်က္စမင္ ေတာင္ႀကီး တို႔ ေက်နပ္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္ ။ <br /> <br />ခင္မင္စြာျဖင့္ <br />ဗညားရွိန္ <br /> <br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1327362717496914208-4572120329648270493?l=www.lynnkhitdeno.com' alt='' /></div>လင္းေခတ္ဒီႏုိhttp://www.blogger.com/profile/08186185042683251874noreply@blogger.com30tag:blogger.com,1999:blog-1327362717496914208.post-17039709305535486272011-08-23T11:28:00.004+06:302011-08-24T06:52:13.759+06:30တစိမ့္စိမ့္ စီးဆင္းေနတဲ့ ေမခရဲ႕ အလွ <br />တသြယ္သြယ္ စီးဆင္းေနတဲ့ မလိခရဲ႕ အလွ <br />ျမစ္ဆံုဟာ သူတို႔ရဲ႕ ရင္ခြင္လား <br />ဧရာ၀တီဟာ သူတို႔ရဲ႕ ရင္ခြင္လား <br />မေနာတိုင္ဟာ ကခ်င္ျပည္နယ္နဲ႔ သေကၤတ ဆိုရင္ <br />ျမစ္ဆံုဟာ ေမခ မလိခရဲ႕ သေကၤတ <br />ဧရာ၀တီရဲ႕ နိဒါန္း <br />ဧရာ၀တီဟာ သူတို႔ေတြရဲ႕ အိပ္မက္ရင္ခုန္သံ <br />ဧရာ၀တီဟာ သူတို႔ေတြရဲ႕ အနာဂတ္ <br />ဧရာ၀တီဟာ သူတို႔ေတြရဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္း <br />သူတို႔ေတြဟာ ဧရာ၀တီရဲ႕ ရင္ခြင္မွာပဲ ထာ၀ရစီးဆင္းႀကတယ္ <br />ဧရာ၀တီကို . . . သူတို႔ ႏွလံုးအိမ္ထဲကေန . . . . . . . . .ဆြဲထုတ္ မသြားႀကပါနဲ႔ . . . ။ <br /> <br />ခုန္ပ်ံတက္လာတယ္ <br />ျပန္ခုန္ဆင္းသြားတယ္ <br />အတက္အက် လႈိင္းေတြရဲ႕ရာဇ၀င္မွာ <br />ဒီေရ ဒီေျမဟာ သူတို႔ရဲ႕ ဘူမိနက္သန္ <br />သူတို႔ဟာ ဧရာ၀တီရဲ႕ နတ္သမီးပ်ိဳေတြ <br />သူတို႔ဟာ ဧရာ၀တီရဲ႕ ကႀကိဳး ကေခ်သည္ေတြ <br />သူတို႔ဟာ ဧရာ၀တီရဲ႕ ေမာ္ကြန္း၀င္ ရတနာေတြ <br />သူတို႔ဟာ ဧရာ၀တီရဲ႕ အဖိုးတန္ရွားပါး လင္းပိုင္ေတြ <br />ဧရာ၀တီလင္းပိုင္ဟာ ဧရာ၀တီရဲ႕ ရင္ခြင္မွာပဲ ရွင္သန္တယ္ <br />ဧရာ၀တီလင္းပိုင္ဟာ ဧရာ၀တီရဲ႕ အိပ္မက္နဲ႔ပဲ စီးေမ်ာတယ္ <br />ဧရာ၀တီလင္းပိုင္ဟာ ဧရာ၀တီရဲ႕ ေသြးနဲ႔ပဲ ရဲရင့္ႀကတယ္ <br />ဧရာ၀တီလင္းပိုင္းဟာ ဧရာ၀တီရဲ႕ ေျခရင္းမွာပဲ ထာ၀ရအိပ္စက္ႀကတယ္ <br />ဧရာ၀တီကို . . . သူတို႔ ႏွလံုးအိမ္္ထဲကေန . . . . . . . . ဆြဲထုတ္ မသြားႀကပါနဲ႔ . . . ။ <br /> <br />ဥႀသဟာ ဧရာ၀တီရဲ႕ ေနညိဳခ်ိန္ကို လြမ္းတယ္ <br />ဥႀသဟာ ဧရာ၀တီရဲ႕ ပုစြန္ဆီေရာင္ညေနခင္းကို တမ္းတတယ္ <br />ဥႀသဟာ ႀကက္ခြပ္လႈိင္းခတ္နဲ႔ ဧရာ၀တီရဲ႕ အလွကို က်ဳးရင့္တယ္ <br />ကြန္ပစ္တဲ့ တံငါေလွေတြဟာ ဧရာ၀တီရဲ႕ ဆည္းလည္းေတြလား <br />မင္းကြန္းေတာင္းတန္းႀကီးနဲ႔ ပုထိုးေတာ္ေတြဟာ ဧရာ၀တီရဲ႕ ေနာက္ခံပန္ခ်ီကားလား <br />တေရြ႕ေရြ႕ေမ်ာလာေနတဲ့ ၀ါးေဖာင္ေတြက ဧရာ၀တီရဲ႕ အမွတ္သညာလား <br />ဧရာ၀တီဆိုတာ အညာေဒသေလးရဲ႕ အိုေအစစ္ေလးပါ <br />ဧရာ၀တီဟာ က်ဳပ္တို႔ရဲ႕ ဟင္ေလးအိုးႀကီး <br />ဧရာ၀တီဟာ က်ဳပ္တို႔ရဲ႕ ဒ႑ာရီ <br />ဧရာ၀တီဟာ က်ဳပ္တို႔ရဲ႕ ႏွလံုးသည္းပြတ္ <br />ဧရာ၀တီကို . . . . က်ဳပ္တို႔ ႏွလံုးအိမ္ထဲကေန . . . . . . . . . ဆြဲထုတ္ မသြားႀကပါနဲ႔ . . . ။ <br /> <br />ခ်စ္ေသာ ဧရာ၀တီ . . . <br />ဧရာ၀တီဟာ ျမန္မာျပည္ႀကီးရဲ႕ အလွတစ္ပါး <br />ဧရာ၀တီဟာ ေညာင္ဦးကမ္းပါးရဲ႕ အလွတရား <br />ဧရာ၀တီဟာ ပုဂံျပည္ရဲ႕ အလွတရား <br />ဧရာ၀တီဟာ စစ္ကုိင္းတိုင္းရဲ႕ အလွတရား <br />ဧရာ၀တီဟာ ေဂါ၀ိန္ဆိပ္ကမ္းရဲ႕ အလွတရား <br />ဧရာ၀တီဟာ ျပည္ျမိဳ႕ရဲ႕ အလွတရား <br />ဧရာ၀တီဟာ က်ဳပ္တို႔ ရင္ထဲက အလွတရား <br />ဧရာ၀တီဟာ က်ဳပ္တို႔ ရင္ထဲက သစၥာတရား <br />ဧရာ၀တီဟာ က်ဳပ္တို႔ ရင္ထဲက ထာ၀ရအိပ္မက္ <br />ဧရာ၀တီကို . . . က်ဳပ္တို႔ ႏွလံုးအိမ္ထဲကေန . . . . . . . ဆြဲထုတ္ မသြားႀကပါနဲ႔ ။ <br /> <br />သိဒၶတၳလႈိင္ရဲ႕ “ ရာဇ၀င္မ်ားရဲ႕ သတို႔သမီး ” <br />္က်ဳပ္တို႔ရဲ႕ ဧရာ၀တီ . . . . <br />သူရဲ႕ ရင္ခြင္မွာ က်ဳပ္တို႔ရဲ႕ျမင့္ျမတ္တဲ့ သမိုင္းေတြရွိတယ္ <br />သူရဲ႕ ရင္ခြင္မွာ က်ဳပ္တို႔ရဲ႕ ရဲရင့္တဲ့ ရာဇ၀င္ေတြ ရွိတယ္ <br />ဧရာ၀တီဟာ သမိုင္းခ်ိဳးေကြ႕ေရာက္တိုင္း <br />က်ဳပ္တို႔အတြက္ အမွတ္တရေတြ ေမာ္ကြန္းတင္ခဲ့တယ္ <br />ဧရာ၀တီကို က်ဳပ္တို႔ အဆံုးအရွံဳးမခံနိင္ဘူး <br />ဧရာ၀တီကို က်ဳပ္တို႔ ေသဆံုးမခံနိင္ဘူး <br />ဧရာ၀တီကို က်ဳပ္တို႔ ေပ်ာက္ဆံုး မခံနိင္ဘူး <br />ဧရာ၀တီကို ဘယ္သူလက္ထဲမွ အပါမခံႏိုင္ဘူး . . . . <br /> <br />ဧရာ၀တီသည္ . . . . . . “ ေရာင္း ရန္ မ ဟုတ္ ” . . . . . <br /> <br />လင္းေခတ္ဒီႏို္ ( 23.8.11 , 1း00 PM ) <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1327362717496914208-1703970930553548627?l=www.lynnkhitdeno.com' alt='' /></div>လင္းေခတ္ဒီႏုိhttp://www.blogger.com/profile/08186185042683251874noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-1327362717496914208.post-3577721105511776182011-07-13T09:20:00.004+06:302011-07-13T09:49:31.436+06:30စိတ္ရိုင္း နဲ႔ အတိတ္ရိုင္း<br />က်ရွံဳးသြား သူရဲေကာင္းအိပ္မက္<br />စစ္တုရင္ မကစားဖူးတဲ့ နယ္ရုပ္<br />ပြဲျပီးမွ ထိုးေကၽြးခံရမွန္း သိခဲ့တယ္<br />ငါမသိတဲ့ ငါ့ကံႀကမၼာက <br />မင္းလက္ထဲက ၀ွက္ဖဲတစ္ခ်ပ္တဲ့လား ။<br /><br />ဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္ေတြ စမ္းမိတိုင္း<br />အတိတ္ေတြ စီးခ်င္းထိုးေနဆဲ<br />နာက်င္ျခင္းရနံ႔ေတြ ရွဳိက္မိတိုင္း<br />အလင္းေပ်ာက္ႀကယ္ဟာ<br />အသက္ရွဴႀကပ္ခဲ့ရတယ္ <br />ဂ်စ္ပစီတို႔ရဲ႕ အိမ္မက္ဟာ<br />နဂါးေခ်ာ့ေတးနဲ႔ ေျခာက္လွန္႔ခံေနရဆဲပဲ ။<br /><br />လွ်ပ္စီးေတြ တျဖန္းျဖန္းလက္ေနတဲ့ <br />အျပင္းစား ေႏြအိမ္မက္ထဲမွာ<br />နမ္မီးဆစ္ရဲ႕ အျပံဳးက<br />သူ႔ အမုန္းထက္ ေႀကာက္ဖို႔ေကာင္းတယ္ ။<br /><br />အလွဖုရားမေလးေရ<br />ေကာင္းကင္းတစ္ခုလံုး တိမ္ေတြညိဳရင္<br />အလြမ္းရဲ႕ ႀကယ္ေတြငိုေတာ့မယ္<br />မိုးေတြ ေတးဆိုတဲ့အခါ<br />နတ္ဆိုးဟာ သူ႕အလြမ္းပုရပိုဒ္မွာ<br />ေႀကကြဲျခင္း ဗံုသံကို တီးခတ္လိမ့္မယ္ ။<br /><br />တိမ္ျပာေတြ မီးေတာက္ခဲ့တဲ့<br />ငါ့ကဗ်ာျမိဳ႕ရိုးမွာ<br />ခုႏွစ္စဥ္ႀကယ္္ အိပ္မက္ေတြ<br />ဖဲတစ္ခ်ပ္လို လြယ္လြယ္<br />အေမွာက္ ခံလိုက္ရျပီပဲ <br />ျဖစ္ခဲ့သမွ် အားလံုးအတြက္ <br />ငါေက်နပ္ခဲ့ပါတယ္ ။<br /><br />အလြမ္းမရွိတဲ့ ကမာၻမွာ<br />လမမိုက္ေသးဘူးဆိုရင္ . . . .<br />တခါေလာက္ေတာ့<br />ငါ့သမိုင္းေတြ ခမ္းနားခ်င္ေသးပါရဲ႕ကြာ ။<br /><br /><br />လင္းေခတ္ဒီႏို(13.7.11)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1327362717496914208-357772110551177618?l=www.lynnkhitdeno.com' alt='' /></div>လင္းေခတ္ဒီႏုိhttp://www.blogger.com/profile/08186185042683251874noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-1327362717496914208.post-17111596162152761172011-06-17T08:36:00.008+06:302011-06-17T17:04:46.424+06:30<div style="text-align: justify;">.<br />ႏွလံုးသား တစ္ခုကို အခါအခါ ဒူးေထာက္ေစဖို႔ သဲသဲမဲမဲ ကကြက္ခင္းေနတာလား ကေ၀ပ်ိဳ ။ ရက္စက္တဲ့ ႏႈတ္ခမ္းပါးက ေတးသြားေတြက ပ်ားရည္စက္လို ခ်ိဳျမိန္ပါရဲ႕ ေမႊးပ်ံ႕ပါရဲ႕ . . . . ခံုမင္ႏွစ္သက္ ဖြယ္ေကာင္းပါရဲ႕. . . ဒါေပမဲ့ . . . ဓား သြား ေပၚ က ပ်ားရည္စက္ ။<br /><br />ေကာင္းကင္ဟာ ေရာင္နီကို သိမ္း၀ွက္ထားသလို ၊ ေလျပည္ဟာ ပန္းရနံ႔ကို သိမ္း၀ွက္ထားသလို္ ၊ မင္းအရိပ္ေတြကလည္း ငါ့ႏွလံုးသားကို သိမ္း၀ွက္ထားခဲ့ျပီ ။ ငါဟာ အိပ္မက္ေတြထဲ ပိတ္ေလွ်ာင္ခံထားရတဲ့ အိပ္တန္းေပ်ာက္ ငွက္တစ္ေကာင္ ။ က်ိမ္စာမိခဲ့တဲ့ ငါ့ အတိတ္နဲ႔ ငါ့အရိပ္ကို . . မင္းျငိဳ႕ခ်က္ ေအာက္ကေန . . ေက်းဇူးျပဳ၍ ထြက္ခြါခြင့္ျပဳပါ ။<br /><br />မင္းေပးခဲ့တဲ့ ႏွင္းဆီးအိပ္မက္ အတုေတြ . . အသံုးျပဳရန္ ရက္လြန္ေနတဲ့ သံေယာဇဥ္အတုေတြ . . အေရာင္ေတြ ေဖ်ာ့ေတာ့လာတဲ့ ေဆးသား အတုသံုး ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ . . အတုေတြ မ်ားတဲ့ ေခတ္ထဲမွာ အမွတ္မရွိ ယံုႀကည္လြန္း ေနတဲ့ သေကာင့္သား အကၽြန္ပ္ . . . ရူးရူးမူးမူး နဲ႔ပဲ ၀တ္လစ္စလစ္ ကဗ်ာေတြ ေဖာက္ခ် လိုက္တယ္ . . . ဆစ္ ကနဲ နာက်င္မႈေတြနဲ႔ မ်က္လံုးေတြပါ စံုမွိတ္ ပစ္လိုက္ရတဲ့အထိပါပဲ ။ အမွတ္တမဲ့ေတြကို အမွတ္ မရွိပဲ အမွတ္တရ အျဖစ္ သိမ္းထားလိုက္ မိျပန္တယ္ ။<br /><br />ဒီညေနခင္းမွာ ေႀကကြဲျခင္း စကားလံုးကို အရက္စက္ဆံုး လို႔ က်ေနာ္သတ္မွတ္လိုက္တယ္ ။<br /><br />ေဟာ . . .သူ ေရာက္လာျပန္ျပီး ။ ဒီတခါလည္း က်ေနာ္အသည္းကို ပုတ္ႏႈိးေနတယ္ ။ လႈပ္တစ္ခ်က္ ပုတ္တစ္ခ်က္နဲ႔ က်ေနာ္အသည္းကို သူ ကစားဦးေတာ့မယ္ေပါ့ ။ ။ စုတ္တစ္ခ်က္ ႏုတ္တစ္ခ်က္နဲ႔ သူမန္းမႈတ္တဲ့ ဂါထာေတြ ႀကားမွာ က်ေနာ္ ရူးရူး မူးမူး ျဖစ္ရေတာ့မယ္ ။<br /><br />ဧကရီေရ . . . ၊ မ်က္သြယ္ အပင့္တစ္ခ်က္ . . အျပံဳးတစ္ခက္ ေအာက္မွာတင္ ျမွားအစင္းစင္း အစိုက္ခံလိုက္ရတဲ့ စစ္သူရဲတစ္ေယာက္လုိ . . . မာယာ ညႊတ္ကြင္းေတြ အထပ္ထပ္ေအာက္မွာ ရုန္းထြက္မရတဲ့ လမ္းစေပ်ာက္ သားေကာင္လို . . . . . ေသစားေသေစ အမိန္႔ခ်ခံလိုက္ရတဲ့ အလင္းေရာင္မဲ့ အက်ဥ္းသား တစ္ေယာက္လို . . . . ဒီဘ၀ ဒီမွ်နဲ႔ပဲ ဒီ၀ဌ္ေႀကႊးေတြ ေအာက္ကေန င့ါအိပ္မက္ကို ညွင္သာစြာ ရုန္းထြက္ခြင့္ ေပးလွည့္ပါေတာ့ ။<br /><br />တစ္ပြင့္တည္းပါပဲ ဆိုေပမဲ့ . . . အဆိပ္ျပင္းျပင္း ဆူးတစ္ခက္နဲ႔တင္ ငိုေႀကြးေနတဲ့ ႏွင္းဆီေတးသြားကို ေႀကြလြင့္ခြင့္ျပဳပါ ။<br /><br />လင္းေခတ္ဒီႏို ( 17.6.11 )<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1327362717496914208-1711159616215276117?l=www.lynnkhitdeno.com' alt='' /></div>လင္းေခတ္ဒီႏုိhttp://www.blogger.com/profile/08186185042683251874noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-1327362717496914208.post-70192776571647829162011-05-04T09:15:00.006+06:302011-05-05T10:31:52.997+06:30<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br />တေစၦ<br />ေျခာက္လန္႔တယ္<br />နာနာဘာ၀ တေစၦမဟုတ္ဘူး<br />မေကာင္းဆိုး၀ါး တေစၦမဟုတ္ဘူး<br />နတ္ဆိုး တေစၦမဟုတ္ဘူး<br />အိပ္မက္ေတြထဲ မကၽြတ္ေသးတဲ့<br />ပံုရိပ္လွလွ တေစၦ . . . .<br /><br />ကၽြန္ေတာ့္ စိတ္တဇၨ တေစၦမေလး<br />သိပ္လွတယ္<br />ဆံပင္္ ရွည္ရွည္ေလး ပိုင္ဆိုင္ထားတယ္<br />မ်က္ႏွာ ၀ိုင္းစက္စက္ေလး ပိုင္ဆိုင္ထားတယ္<br />ဖေယာင္းသား လက္ကေလးေတြ ပိုင္ဆိုင္ထားတယ္<br />ႀကယ္လို မ်က္လံုးေလးေတြ ပိုင္ဆိုင္ထားတယ္<br />ဥမၼာဒႏၵီထက္ လွတယ္<br />ပပ၀တီထက္ လွတယ္<br />ကိတ္၀င္းစလက္ထက္ လွတယ္<br />ေကတီ ပယ္ရီထက္ လွတယ္<br />တေစၦတစ္ေကာင္ရဲ႕ ညထဲ<br />တေစၦမေလးက အားလံုထက္ ပိုလွတယ္ . . . . .<br /><br />သူမဟာ ေလအလြင့္မွာ ေမ်ာလာတဲ့ တေယာသံ<br />အႏုပညာ မထြန္းကားေသးတဲ့ ဧရိယာထဲမွာ<br />သူမဟာ ကၽြန္ေတာ္ေတြ႔ရွိခဲ့တဲ့<br />စည္း နဲ႔ ၀ါး<br />အဲဒီေနာက္ကို လိုက္ရင္း<br />လြတ္က်သြားတဲ့ အမွန္တရားမွာ<br />ကၽြန္ေတာ့္ ပင့္သက္ေတြ အမ်ားႀကီးပါသြားခဲ့တယ္<br /><br />လြန္ခဲ့တဲ့ႏွွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီတုန္းက<br />သစၥာပန္းေတြ ကၽြန္ေတာ္ ပ်ဳိးခဲ့တယ္<br />ဒီႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီမွာ<br />သစၥာပန္းေတြ ကၽြန္ေတာ္ ခူးခြင့္မရခဲ့ဘူး<br />ေနာက္ႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီေရာက္ရင္လည္း<br />သစၥာပန္းေတြ ကၽြန္ေတာ္ ခူးခြင့္ရဦးမယ္ မထင္ဘူး . . . . ။<br /><br />ဒီလိုနဲ႔ပဲ<br />ေဖေဖာ္၀ါရီ ေရာက္တိုင္း<br />ေႏြဦး သစ္ရြက္ေတြဟာ<br />သစၥာရနံ႔ ကိုေမွ်ာ္ရင္းနဲ႔ပဲ<br />ေလေျပ အေ၀ွ႔မွာ စေတးခံလိုက္ႀကတယ္ . . . . ။<br /><br />ဘယ္ဘက္ရင္အံုကို ဖြင့္ျပီး<br />လမ္းမွားလာတဲ့ ငါးတစ္ေကာင္ကို ႀကိဳဆိုမိခဲ့တာလား<br />ပိုက္ မခ်ထားဘူး<br />အစာနဲ႔လည္း မမွ်ားခဲ့ဘူ<br />ဧရာ၀တီရဲ႕ ေႏြဦး ညေနခင္းဟာ<br />ဗန္ဂိုးရဲ႕ ေနႀကာပန္း ပန္ခ်ီလို<br />၀ါရင့္ရင့္နဲ႔ လွတယ္<br />ကၽြန္ေတာ္ဟာ ငါးကေလး ၀င္လာတာကို<br />၀ါရင့္ရင့္ ညေနခင္းမွာ<br />ထိုင္ႀကည့္ေနျဖစ္ခဲ့တယ္ . . . .<br /><br />မစိုခ်င္တဲ့ သူကိုမွ<br />ဥေပကၡာမိုးက ျငိဳးတတ္တယ္တဲ့လား<br />ထီးကေလး တစ္ေခ်ာင္းေတာင္ မရွိတဲ့<br />ႏွလံုးသား<br />သူ စိုေစခ်င္မွေတာ့<br />ရင္ဘတ္ကို ပိတ္မထားေတာ့ဘူး<br />မိန္းကေလးေရ<br />ရြာခ်လိုက္စမ္းပါေတာ့<br />စိုမွာ မစိုးမွေတာ့<br />အလြမ္ေတြ ယိုဖိတ္လည္း<br />တိုးတိတ္စြာ ေက်နပ္လိုက္ပါ့မယ္<br />နာက်င္ျခင္းေတြ စံုးစံုးျမဳပ္မတတ္ပါပဲ . . . .<br /><br /><br />လင္းေခတ္ဒီႏုိ ( 3.5.11 , 11:11 PM )<br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1327362717496914208-7019277657164782916?l=www.lynnkhitdeno.com' alt='' /></div>လင္းေခတ္ဒီႏုိhttp://www.blogger.com/profile/08186185042683251874noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-1327362717496914208.post-31633848128550681372011-04-25T05:53:00.010+06:302011-04-25T07:30:09.826+06:30<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-G5uoiMgVlm8/TbS2XX_B5sI/AAAAAAAAAFA/KyquZfXxY0M/s1600/IMAG0088.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 239px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-G5uoiMgVlm8/TbS2XX_B5sI/AAAAAAAAAFA/KyquZfXxY0M/s400/IMAG0088.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5599300749419996866" border="0" /></a><br /><br />ဟိုးး ခပ္ေ၀းေ၀းက<br />ယူကလစ္ပင္ပ်ိဳက အိုမင္းခ်င္ဟန္ေဆာင္ေနတယ္<br />အေရွ႕က လမ္းသြယ္သြယ္ေလးက<br />အ၀ါေရာင္ ညေနခင္းနဲ႔ အတူ အထီးက်န္ဆန္တယ္<br />စားပြဲေပၚက ဘလက္ေကာ္ဖီတစ္ခြက္<br />မင္းေပးခဲ့တဲ့ ဒိုင္ယာရီလိုပဲ<br />ဖတ္လိုက္တိုင္း ခါးတယ္<br />ငါ့ လက္ကိုင္ပု၀ါ အျဖဴေလးလည္း<br />ခါးသီးမႈေတြ လိုက္လိုက္သုတ္ရင္း<br />မင္း ပစ္ခ်ခဲ့တဲ့ ဥေပကၡာေတြနဲ႔<br />စြန္းထင္းေနလို႔ပါပဲ . . . .<br /><br />ဒီညေန<br />မင္းကို ငါ သိပ္သတိရတယ္ . . .<br />“ ဆပ္ျပာပူေပါင္းေလး တစ္လံုးလိုပဲ<br />အပ္ဖ်ားေလးနဲ႔ အထိမခံေလာက္ေအာင္<br />ထိရွလြယ္တယ္ . .<br />အခ်စ္ဆိုတာထက္<br />အႏွစ္ဆိုတာေလးပဲ သံုးပါရေစ ” တဲ့<br />မင္း ရြတ္ခဲ့တဲ့ စာသား<br />ငါ ျပန္ရြတ္ေနရင္း<br />ညေနခင္း တခုလံုး<br />မင္းျဖစ္သြားျပန္ျပီ အိမ့္ျဖဳ . . . . . .<br /><br />အခု ေနညိဳခ်ိန္ ေရာက္လုပီး<br />အဂၤါနတ္သမီးေလး ငါ့ရင္ဘတ္ကို ျဖတ္နင္းသြားတယ္<br />“ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္္ ဂရုစိုက္ပါတဲ့ ”<br />သိပ္ဟုတ္တာေပါ့ . . .<br />ႏွလံုးသား တခုလံုး<br />ေျမေပၚ ေႀကမြသြားမွေတာ့<br />ငါ ဂရုစိုက္ရေတာ့မွာေပါ့<br />ႏႈတ္မဆက္ပဲ ထြက္သြားတဲ့<br />ေနာက္ေက်ာေလးကို ႀကည့္ရင္းနဲ႔ပဲ<br />ငါ့ အလင္းေတြ ေပ်ာက္ကြယ္ပါရေစ အိမ့္ျဖဴ . . . . .<br /><br />တန္ဖိုးရွိတဲ့ မင္းဘ၀ နဲ႔ အခ်ိန္ေတြကို<br />ငါ့အတြက္ မျဖဳန္းတာ မင္း မွန္တာေပါ့<br /><br />“ ညီ . . . မ . . . ေလး . . . အိမ့္ . . . ျဖဴ ”<br /><br />အကို ေခၚလိုက္တာ မွန္ပါတယ္ေနာ္<br />စကာလံုးေတြ အသက္ရွဴသံမဲ့ ေခၽြခ်ရင္း<br />ငါ့ မ်က္လံုးထဲ ဘာမွ မျမင္ရေတာ့ဘူး ။<br /><br />လင္းေခတ္ဒီႏို<br />( Sunday , April 24 , 2011 , 6:11 PM )<br /><br /><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1327362717496914208-3163384812855068137?l=www.lynnkhitdeno.com' alt='' /></div>လင္းေခတ္ဒီႏုိhttp://www.blogger.com/profile/08186185042683251874noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-1327362717496914208.post-1261747248176116892011-03-23T06:27:00.003+06:302011-03-23T06:46:53.591+06:30<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--><div style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ <a href="http://www.skyofnight.net/">ညလင္းအိမ္</a> ( ကိုတူး ) တို႔ ကဗ်ာ အတူတူ မစပ္ျဖစ္ခဲ့တာ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ခဲ့ပါျပီ ။ မေန႔တေန႔က ကၽြန္ေတာ္တို႔ ညီအကို ႏွစ္ေယာက္ အလုပ္အားေနတဲ့ အခ်ိန္ ကဗ်ာေရးခ်င္တဲ့ စိတ္ျဖစ္လာလို႔ ႏွစ္ေယာက္ အတူတူ ကဗ်ာေရးျဖစ္ခဲ့ႀကပါတယ္ ။ ႏွစ္ေယာက္လံုးက အလြမ္းကဗ်ာသမားပီပီ အလြမ္းကဗ်ာကိုပဲ ေရးျဖစ္ခဲ့ႀကတာပါ ။</span><br /><br />ကမာၻေျမေတာင္<br /></div>ရာသီကပ္ဆိုးေတြကုိ ေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့ျပီပဲ<br />မိုးက အေနာက္ေတာင္ေလ အျပိဳင္းျပိဳင္းနဲ႔<br />လယ္ကြက္ေတြကုိ ဆြဲလွန္သြားတာေတာင္<br />ျမက္ရိုင္း တစ္ပင္က ရွင္သန္ေနတုန္းပါပဲ<br />ေသရမွာ မေၾကာက္မွေတာ့<br />မိုးၾကိဳးနဲ႔ေပါက္လည္း ဘာမွမျဖစ္ဘူး<br />ေပေပေတေတေကာင္ ဆိုတာ ဒုကၡေတြထဲလည္း<br />ေနႏိုင္တဲ႔သူပဲေလ . . . ။ ( ညလင္းအိမ္ )<br /><br />ေနတစ္ေခတ္ လတစ္ေခတ္နဲ႔<br />သကၠရာဇ္ကေတာင္<br />ဆယ္စုႏွစ္အေဟာင္းေတြ ေခၽြခ်လိုက္ျပီ<br />ေဆာင္းပ်ိဳငယ္က ေႏြက်ဲက်ဲ သုတ္ခ်သြားတာေတာင္<br />ကၽြန္ေတာ့္အိပ္မက္ေတြ အခုထိ ခ်ိဳေနတုန္းပါပဲ<br />ေဆးခါး ႀကိဳက္ေနမွေတာ့<br />သကာလိုက္လည္း မမွီေတာ့ဘူး<br />အခ်စ္ရူးဆိုတာ ထန္းလွ်က္ေကၽြးလည္း<br />ခါးေနမယ့္သူပဲေလ . . . ။ ( လင္းေခတ္ဒီႏို )<br /><br />ကၽြန္ေတာ္ဆိုတဲ႔ ကၽြန္ေတာ္<br />အဲဒီ အလြမ္းတစ္သုတ္နဲ႔ပဲ<br />ဒဏ္ရာေတြ မိုးစုန္းစုန္းခ်ဳပ္ရင္း<br />ေဆာင္းတစ္ညကုိ ေနာက္ျပန္ေလွ်ာက္ၾကည့္တယ္<br />တကယ္ေတာ့ အခ်စ္ဆိုတာ<br />ႏူးည့ံၾကြရြေနတဲ့ ကေခ်သည္တစ္ပါး<br />သစၥာဆိုတာ သူ႔အတြက္<br />ဖန္ဆင္းမႈကုိ အေရာင္တင္ထားတဲ႔ အရပ္သံုးစကား<br />ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းဆိုတာ ေၾကြက်သြားတဲ႔<br />ၾကယ္ပ်က္တစ္လံုးလိုပဲ . . .<br />သတိရေပးပါ ဒီဇင္ဘာရယ္<br />အခ်မ္းပုိ ေဆာင္းညေတြမွာ<br />ၾကက္ေျခမခတ္ႏိုင္တဲ႔ ႏႈတ္ခမ္းေတြ တဆတ္ဆတ္ တုန္လာတဲ႔အခါ<br />ဆုေတာင္းသံ သဲ႔သဲ႔ေလးေတာ႔ မင္းၾကားႏိုင္ပါေစကြာ . . . . ။ ( ညလင္းအိမ္ )<br /><br />ကၽြန္ေတာ္ဆိုတဲ့ ကၽြန္ေတာ္<br />ရင္ဘတ္ေဟာင္းေလာင္းေပါက္နဲ႔<br />အလြမ္းေျခရာ ျပန္ႀကည့္ရင္း<br />အဲဒီညေနကို ေျခက်င္ေလွ်ာက္ႀကည့္တယ္<br />တကယ္ေတာ့ နာက်င္မႈဆိုတာ<br />ေသငယ္ေဇာနဲ႔ ေမွ်ာေနတဲ့ ႀကယ္တစ္လံုး<br />သံေယာဇဥ္ဆိုတာ သူ႔အတြက္<br />အခြံႏြာထားတဲ့ ပဒိုင္းသီးဖတ္စာ<br />တမ္းတျခင္းဆိုတာ မ်က္ရည္က်ေနတဲ့<br />ေကာင္းကင္တျခမ္းလိုပဲ . . . <br />ႏႈတ္ဆက္ပါတယ္ ဒီဇင္ဘာရယ္<br />ညေနခင္းေလးမွာ<br />နီညိဳေရာင္ ေတာင္ပံေတြ ျဖန္႔ခင္းလာတဲ့အခါ<br />နာက်င္ျခင္းမဲ့စြာ မင္းေပ်ာ္ႏိုင္ပါေစကြာ . . . . ။ ( လင္းေခတ္ဒီႏို )<br /><br />စံပယ္ရံု ရနံ႕ေတြက<br />သင္းကနဲ လိႈက္ကနဲ<br />ငါ႔ အာရံုေတြ အလင္းေပ်ာက္တယ္ ဒီဇင္ဘာ . . .<br />ဒီလို နံနက္ခင္းတုိင္းမွာ စကားသံတခ်ိဳ႕<br />ဒိုင္ယာရီထဲ က်ေပ်ာက္ခဲ႔တာပါပဲ<br />ခပ္တိတ္တိတ္ ရိွဳက္မိတဲ႔ ေ၀ဒနာ တစ္၀က္ေလာက္ကုိ<br />ကဗ်ာေတြထဲ ေရာေသာက္လိုက္တယ္<br />ေသြးေၾကာထဲက တင္းမာလာတဲ႔<br />မာန တခ်ိဳ႕ကုိ စိတ္ျဖာၾကည္႔လိုက္မိေတာ႔<br />ဒီဇင္ဘာရယ္ . . .<br />ငါ႔ မ်က္ရည္ေတြ<br />မင္းအတြက္ က်လို႔ မေလာက္ေသးပါလားကြယ္ . . . . ။ ( ညလင္းအိမ္)<br /><br />စြယ္ေတာ္ရြက္ ေႀကြသံေလးေတြက<br />ေဖာက္ကနဲ ေဖာက္ကနဲ<br />ငါ့ရင္ဘတ္ေတြ နာက်င္တယ္ ဒီဇင္ဘာ . . .<br />ဒီႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီလဆန္းတုန္းကလည္း<br />သစၥာေတြ အလြမ္းေရာင္ ေျပာင္းခဲ့တာပဲ<br />ခပ္ရွိဳက္ရွိဳက္ နမ္းမိတဲ့ အလြမ္းတစ္၀က္ေလာက္ကို<br />ကဗ်ာေတြထဲ ငွဲ႔ခ်လိုက္တယ္<br />ရင္ဘတ္ေဟာင္းထဲက ျဖာထြက္လာတဲ့<br />သတိရျခင္းေတြကို ေကာက္ယူႀကည့္လိုက္မိေတာ့<br />ဒီဇင္ဘာရယ္ . . .<br />ငါ့သစၥာေတြ<br />မင္းအတြက္ ျဖဴစင္ေနတုန္းပါပဲကြယ္ . . . . ( လင္းေခတ္ဒီႏို )<br /><br />ဒီဇင္ဘာ . . .<br />ႏွစ္လႊာတစ္ရြက္ပါလို႔ ေျပာခဲ႔တဲ႔<br />စြယ္ေတာ္ရြက္ေလးေတာင္<br />က်ကြဲသြားျပီပဲ<br />ကုိယ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္လည္း<br />ႏႈတ္မဆက္ပဲ ေက်ာခိုင္းၾကတာေပါ႔<br />ဒါေပမယ္႔ ေကာင္မေလးရယ္ . . .<br />ေႏြဦးေပါက္လို႔ ျမဴမႈန္ေတြ ေပ်ာက္သြားခဲ႔ရင္<br />သစၥာပန္းအထပ္ထပ္နဲ႔<br />ေမတၱာလမ္းဆက္ခဲ႔တဲ႔<br />ေဆာင္းၾကြင္း တစ္ေနရာက<br />ေဟာင္းႏြမ္းေပေတေနတဲ႔ သူတစ္ေယာက္<br />စံပယ္ျဖဴပြင္႔ေတြနဲ႔ အတူ<br />နာမည္သံုးလံုးကို သီကံုးေနလိမ္႔မယ္ဆိုတာေတာ႔<br />ရာဇ၀င္ထဲက ဒီဇင္ဘာက ေျပာျပေနဦးမွာပါ . . . . ။ ( ညလင္းအိမ္ )<br /><br />ဒီဇင္ဘာေရာက္ရင္<br />ငိုေႀကြးေနတဲ့ ႀကယ္ေတြေအာက္မွာ<br />ငါ့ ရင္ခုန္သံေတြ ယိုင္နဲ႔တယ္<br />အိမ္မက္ေတြ အညတရ ဆန္ခဲ့တယ္<br />စံပယ္ျဖဴလို ရိုးသားျပခဲ့ဖူးတဲ့<br />ကေ၀ပ်ိဳမငယ္ေလးရယ္ . . .<br />ဒီေန႕ မိုးမရြာေပမဲ့<br />ဥေပကၡာေတြ နင့္နင့္သည္းသည္း ျပိဳက်ခဲ့တယ္<br />ေက်နပ္ခဲ့ပါတယ္ . . .<br />ႏွင္းစက္ေလးေတြ တစက္စက္ ေႀကြအက်မွာ<br />ငါ့သစၥာပန္းခင္းဟာလည္း<br />အလြမ္းပင္လယ္ ျဖစ္ခဲ့ဖူးျပီးပဲ<br />သြားပါေတာ့<br />ဒီဇင္ဘာရယ္. . .<br />ဘာမွမက်န္ေတာ့တဲ့<br />ရနံ႔မဲ့ သစၥာေဟာင္းေတြကို<br />ခိုး၀ွက္ ရွိဴက္နမ္းရင္း<br />ငါဟာ ရင္ခြင္ ေကာင္းကင္မဲ့ေနဦးမယ့္သူပါ . . . . ။ ( လင္းေခတ္ဒီႏို )<br /><br />ညလင္းအိမ္ ၊ လင္းေခတ္ဒီႏို ( 22.3.11 ၊ 00း18 AM )<br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1327362717496914208-126174724817611689?l=www.lynnkhitdeno.com' alt='' /></div>လင္းေခတ္ဒီႏုိhttp://www.blogger.com/profile/08186185042683251874noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-1327362717496914208.post-68012032085143878212011-03-15T09:23:00.006+06:302011-03-19T08:50:20.954+06:30<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br />သန္းေခါင္ယံဟာ အိပ္မက္က ႏိုးလာတဲ့အခါ<br />သူ႔ပိုင္နက္ တခ်ိဳ႕ကို သိမ္းပိုက္ခံလိုက္ရျပီ<br />သမိုင္းတခုမွာ အဆံုးရွဴံးခံဖို႔<br />ဂ်စ္ပစီတို႔ရဲ႕ ေကာင္းကင္ကို<br />ျမိဳ႕ရိုးအ၀မွာတင္ ျမဳပ္ႏွံထားခဲ့လိုက္တယ္<br />ေဆာင္းနတ္သမီးေရ<br />မင္းရဲ႕ အလြမ္းက်ိန္စာေအာက္မွာ<br />အထပ္ထပ္ေဆြးေျမ႕ခံဖို႔<br />ေနမ၀င္အိပ္မက္ေတြ နင္းေျခရင္း<br />အလင္းမဲ့စြာနဲ႔ ငါလာခဲ့ေခ်ျပီ ။<br /><br />စိတ္ေကာက္တတ္တဲ့ ႏွင္းဆီရဲ႕<br />ဥေပကၡာနဲ႔ အမုန္းကိုမွ<br />တမ္းတမ္းမက္ ေမႊးရွိဳက္ခ်င္မိတယ္<br />ရူးမိုက္ေနမိတာလား<br />ကိုယ့္ခံစားခ်က္ ကိုယ္ျပန္ခ်ခင္းႀကည့္ေတာ့<br />စိတ္ကူးတိမ္လႊာေလးေတြနဲ႔<br />ရင္ခုန္သံေတာင္<br />ႏွင္းဆီ ကာရံေတြ သီဆိုေနေလရဲ႕ . . .<br />ဒီလိုနဲ႔ပဲ . . . . .<br />ႀကယ္ေတြလေတြေတာင္<br />အလင္းေပ်ာက္သြာတယ္<br />ကၽြန္ေတာ့္မွာ ညႀကီးမိုးေသာက္<br />ရနံ႔ ဆိုတာေလးနဲ႔တင္<br />ရူးလို႔ မူးလို႔ ေကာင္းေနဆဲ ။<br /><br />မ်က္စိေတြ စံုမွိတ္ပစ္လိုက္တယ္<br />စိတ္ကို ၀င္ရိုးစြန္းေပၚ ခဏခ်ိတ္လိုက္တဲ့အခါ<br />ေကာင္းကင္ ျပတင္းေပါက္မွာ<br />ကဗ်ာေတြနဲ႔ သူမ ေရာက္လာတယ္<br />ႏႈတ္ခမ္းလွလွေလးနဲ႔ အျပံဳးတစ္ပြင့္ . . . .<br />အိုေက ရျပီး<br />ဒီညေတာ့ အျပင္းစားလဲ မလိုေတာ့ဘူး<br />အႏုပညာဆန္ဆန္ စကားလံုးေတြနဲ႔ပဲ<br />ကိုယ့္ကဗ်ာ ကိုယ္သဲ့သဲ့ေလး<br />တီးခတ္လိုက္ေတာ့မယ္<br />ဆံႏြယ္ရွည္ေလးေတြနဲ႔အတူ<br />ခ်စ္စရာအျပံဳးေလးတစ္ပြင့္<br />ကၽြန္ေတာ့္ရင္ဘတ္ေလးထဲ လြင့္၀ဲ ကခုန္ေနတယ္<br />ကၽြန္ေတာ့္ ေမွာ္၀င္အရုပ္ေလး သိပ္လွတာပဲဗ်ာ ။<br /><br />လင္းေခတ္ဒီႏို ( 14.3.11,10း55 AM )<br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1327362717496914208-6801203208514387821?l=www.lynnkhitdeno.com' alt='' /></div>လင္းေခတ္ဒီႏုိhttp://www.blogger.com/profile/08186185042683251874noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-1327362717496914208.post-58236774920425866672011-01-27T07:42:00.003+06:302011-01-27T07:50:23.121+06:30<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br />ႏွင္းေတြက်ေနလိုက္ အေမ...<br />လြန္ခဲ့တဲ့ ၂၆ ႏွစ္တုန္းက<br />ဒီလိုရာသီ မနက္ခင္းေလးထဲမွာပဲ<br />အေမ့ရဲ႕ အားအင္ေဖ်ာ့ေလ်ာ့ေနတဲ့<br />အျပံဳးမ်က္ႏွာေလးကို<br />ကၽြန္ေတာ္ စတင္ျမင္ခြင့္ရခ့ဲတယ္<br />အေမ့ရဲ႕ ေႏြးေထြးတဲ့ ရင္ခြင္ေလးထဲ<br />ကၽြန္ေတာ္ စတင္ခိုလႈံခြင့္ရခဲ့တယ္<br />အေမ့ရဲ႕ ေမတၱာႏုိ႔ခ်ဳိကို ပထမဦးဆံုး<br />ကၽြန္ေတာ္ ေသာက္သံုးခြင့္ ရခဲ့တယ္။<br /><br />ျမင့္မိုရ္ေတာင္တဲ့လား အေမ...<br />အေမ့ေမတၱာနဲ႔ ယွဥ္ရင္ နိမ့္ပါးလိုက္တာ<br />သားသမီးအတြက္ ဓားခင္းၿပီး<br />ေလွ်ာက္ရမယ့္လမ္းဆိုရင္ေတာင္<br />ေက်ာျပင္ကို ေနာက္ျပန္မလွည့္တတ္တဲ့ အေမ...<br />ခါးခ်ိေအာင္႐ုန္းေနရေပမဲ့ သားသမီးေတြေရွ႕မွာ<br />ညိႇဳးႏြမ္းေနတဲ့ အျပံဳးတစ္ပြင့္<br />ေႂကြမသြားေအာင္ေနျပခဲ့တဲ့ အေမ<br />ျမင့္မိုရ္ေတာင္ဆိုတာ အေမ့ဖဝါးေအာက္က<br />သဲတစ္ပြင့္ထက္ေတာင္ ေသးငယ္သြားသလိုပဲ။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျပႆဒါးေန႔ေတြ<br />စားသံုးခဲ့ဖူးတယ္ အေမ<br />အိပ္မက္ေတြ ေလာင္ၿမိဳက္သြားတာ<br />ဝမ္းနည္းရင္းၾကည့္ခဲ့ဖူးတယ္ အေမ<br />ဘဝေတြ လငပုပ္ ဖမ္းတာ<br />တစစ္စစ္နာက်င္ရင္း<br />အႀကိမ္ႀကိမ္ ခံစားခဲ့ဖူးတယ္ အေမ<br />ဒြန္းစ႑ား အဆင့္ သာသာေလာက္<br />ပံုစံမ်ိဳးနဲ႔လည္း အၾကည့္ခံရဖူးတယ္ အေမ<br />ကံၾကမၼာက ခေရာင္းလမ္းကို ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းခင္း<br />ခပ္ျပင္းျပင္းနင္းခိုင္းခဲ့ေပမဲ့<br />သားသမီးအတြက္ ကိုယ့္အေရျပား ကုိယ္ဆြဲဆန္႔ၿပီး<br />လမ္းခင္းေပးခဲ့တဲ့ အေမ<br />ညီမွ်ျခင္း ရွာမေတြ႕ခဲ့တဲ့ အေမရဲ႕ ေမတၱာဟာ<br />ကမာၻကုန္က်ယ္သေရြ႕ ႏႈိင္းျပစရာ မရွိခဲ့ဘူး။<br /><br />မုန္တိုင္းေတြ ဘယ္ေလာက္ထန္ႏိုင္မွာလဲ<br />ဆူးလမ္းေတြ ဘယ္ေလာက္ၾကမ္းႏိုင္မွာလဲ<br />ေလာကမာယာေတြ<br />ဘယ္ေလာက္ ပၪၥလက္ဆန္နိင္မွာလဲ<br />မ်က္ရည္မဝဲဘူး<br />ေျခဦးေတြ ေနာက္ျပန္မလွည့္ဘူး<br />ရည္မွန္းခ်က္ေတြ ခ်မခြဲပစ္ဘူး<br />အေမ့အားေပးစကားတစ္ခြန္းသာရွိမယ္ဆိုရင္<br />မၿပိဳဘူးဆိုတဲ့ မိုးေကာင္းကင္ကိုေတာင္<br />ေခါင္းနဲ႔ တက္တိုက္ ဝံ့တယ္ အေမ...<br /><br />ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့<br />ဆူးေတြ ၾကမ္းေနတဲ့ ေလာကႀကီးမွာ<br />အေမေသးြ ေပးခ့ဲတဲ့ အသြားက<br />ေဇာင္းထက္ေနတုန္းပါပဲ အေမ...။<br /><br />ဗညားရွိန္ (ခ) လင္းေခတ္ဒီႏုိ<br />.<br />ဇန္န၀ါရီလ ၁၉ ရက္ေန႔က က်ေရာက္ခဲ့တဲ့ အေမေန႔ အမွတ္တရ ကဗ်ာေလးပါ ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1327362717496914208-5823677492042586667?l=www.lynnkhitdeno.com' alt='' /></div>လင္းေခတ္ဒီႏုိhttp://www.blogger.com/profile/08186185042683251874noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-1327362717496914208.post-48761980286759048932011-01-21T11:07:00.006+06:302011-01-21T12:00:21.024+06:30<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br />ဗ်ပ္ေစာင္းသံလို မခ်ဳိတဲ့ သတင္း<br />ေႏြမက်တက် ရာသီမွာ<br />ပက္ႀကားအက္ေနတဲ့ စိတ္ကို ထြန္ယက္ပစ္လိုက္တယ္<br />ေကာက္သမေလးရဲ႕ လက္ထဲမွာ<br />အိပ္မက္ေတြ အက္ကြဲျပီး ပါသြားေလရဲ႕ ။<br /><br />နတ္ဆိုးကိုမွ ႀကည္စားခ်င္သတဲ့လား<br />ကိုယ့္ကိုယ္ကို ရြာသူလို႔ထင္ရင္ေတာ့<br />ညိွဳ႕ပစ္လိုက္စမ္း<br />မင္းအတြက္ဆို သခြပ္ပြင့္တဲ့ ငါ့ဘံုကိုေတာင္<br />မိုးစုန္စုန္ခ်ဴပ္ပစ္လိုက္လို႔ရတယ္ ။<br /><br />ထားခဲ့တယ္ ဆိုရုံနဲ႔<br />သံေယာဇဥ္ေတြ ျပီးပါျပီး တဲ့လား<br />ကေ၀ပ်ိဳမေလးေရ<br />မင္းမသိလိုက္တဲ့ ေမွာ္ရုံေတာမွာ<br />ပန္းရိုင္းက်ိန္စာေတြ<br />ကိုယ့္ေလးညိွဳ႕ကိုယ္ဆြဲ<br />ငါ့ကို ပစ္ခတ္ေနႀကေလရဲ႕ ။<br /><br />ႀကယ္တို႔ရဲ႕ နတ္သမီး<br />ညရဲ႕ အလင္းေတြကို သိမ္းပိုက္သြားျပန္ျပီး<br />ဒီဇင္ဘာဟာ မလင္းျခင္းေတာ့ေပမဲ့<br />ေဆာင္းေခတ္ကိုေတာ့ လြမ္းေနဦးမွာပဲ<br />ေတေလဟာ သူ႔အိပ္မက္ သူခင္က်င္းရင္း<br />အလင္းသဲ့သဲ့ကို ငတ္မြတ္ေနခဲ့တယ္ ။<br /><br />လင္းေခတ္ဒီႏုိ ( 21.10.11 )<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1327362717496914208-4876198028675904893?l=www.lynnkhitdeno.com' alt='' /></div>လင္းေခတ္ဒီႏုိhttp://www.blogger.com/profile/08186185042683251874noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1327362717496914208.post-5487902854565347992011-01-19T06:55:00.002+06:302011-01-19T06:58:32.480+06:30<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><div style="text-align: justify;">ကိုရင္ညိန္း စီစဥ္တဲ႔... ၁၉ ဇန္န၀ါရီ ၂၀၁၁ မွာက်ေရာက္ေသာ အေမေန႔ (ျပာသိုလျပည့္) အမွတ္တရ<br />ကဗ်ာစာအုပ္ပါ ခင္ဗ်ာ ။<br /><br /></div><br /><a href="http://www.ainchannmyay.com/?attachment_id=1076" rel="attachment wp-att-1076" title="mom.png"><img src="http://www.ainchannmyay.com/wp-content/uploads/2011/01/mom.png" alt="mom.png" height="250" width="265" /></a><br /><br />ပါ၀င္.. ေရးသားသူမ်ား ကေတာ႔...<br /><br />ေကာင္းကင္ကို၊ ေက်ာ္ညိဳေသြး၊ ခန္႔ေန၊ ၿငိမ္းစိုးဦး၊ ေဆာင္းယြန္းလ၊ ညိမ္းညိဳ၊ ေတာေက်ာင္းဆရာ၊ တင့္ထူးေရႊ၊ ထြန္းေတာက္ေန၊ ဏီလင္းညိဳ၊ ပန္ဒိုရာ၊ ဗသားေခ်ာ၊ ဗညားရွိန္ (ခ) လင္းေခတ္ဒီႏို၊ မိုးျမင့္တိမ္၊ မိုးလိႈင္ည၊ မင္းယြန္း၊ မင္းသုခ၊ ေမာင္ခင္ေလး၊ ေမာင္ဖုန္းျမင့္၊ ေရႊျပည္သူ၊ ရႊန္းမီ၊ သင္ကာ၊ ဟန္သစ္ၿငိမ္၊ ဟယ္ရီလြင္၊ အမရာ၊ ဧဏီမင္း၊ အိုင္လြယ္ပန္၊ အိႁႏၵာ တို႔ပဲျဖစ္ပါတယ္။<br /><br /><a style="font-weight: bold;" href="http://www.mediafire.com/file/se42xzwupw056yw/MOM_POEM_2011.pdf" target="_blank">ေဒါင္းလုပ္ခ်ရန္</a><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1327362717496914208-548790285456534799?l=www.lynnkhitdeno.com' alt='' /></div>လင္းေခတ္ဒီႏုိhttp://www.blogger.com/profile/08186185042683251874noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1327362717496914208.post-69995221960770293932011-01-13T12:01:00.006+06:302011-01-13T12:18:56.205+06:30<div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br />ေဆာင္းတြင္း မနက္ မိုးေသာက္ေလးပါပဲ . . .<br /><br />လွလိုက္တာ . . ႏွင္းေတြ စြတ္စြတ္ စိုစိုနဲ႔ စိမ္းလန္းေနတဲ့ သစ္ပင္ေတြ . . ျမဴေတြဆိုင္းေနတဲ့ ေတာင္တန္းႀကီးေတြ<br />. . ေျဖးေျဖးညွင္းညွင္း တိုက္ခတ္ေနတဲ့ ေျပေလႏုႏုေလးေတြ . . . . အားလံုးဟာ ေန႔တစ္ေန႔ရဲ႕ အစ ပ်ိဳျမစ္ျခင္းကို ေဖာ္က်ဴးေနခဲ့တယ္ . . . .<br /><br />ျပတင္းေပါက္ တံခါး၀ကေန မနက္ခင္းတခုနဲ႔ အလွကို ခံစားရင္း ကၽြန္ေတာ္ အတိတ္ရဲ႕ အလြမ္းအစအနေတြကို ေရာက္မိေရာက္ရာ ေတြးေနမိခဲ့တယ္ ။ အဓိက သူမနဲ႔ ပက္သက္တဲ့ အေႀကာင္းေတြ အမ်ားဆံုးပါပဲ ။ ဒီလို မနက္ခင္း တခုမွာ သူမနဲ႔ စတင္ ဆံုးဆည္း ခဲ့သည္ ။ သူငယ္ခ်င္း အေနနဲ႔ စခင္မင္ခဲ့ေပမဲ့ အခ်ိန္တိုတိုတြင္းမွာ သူမနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ တစ္ေယာက္စိတ္ တစ္ေယာက္ နားလည္တဲ့ အထိ ခင္မင္ခဲ့ႀကတယ္ ။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္ အလုပ္ထဲ စိတ္ညစ္တဲ့ ကာလတစ္ေလွ်ာက္လံုး သူမ ကၽြန္ေတာ္ အနားမွာ ေနျပီး ကၽြန္ေတာ္ကို အားေပးခဲ့တယ္ ႏွစ္သိမ့္ေပးခဲ့တယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ ေျပာျပတာ မွန္သမွ် ညည္းညဴတာမရွိပဲ သည္းခံ နားေထာင္ ေပးတတ္တယ္ ။ ဒါေပမဲ့ သူမ စိတ္ညစ္တာေတြကိုဆုိ ဘယ္ေတာ့မွ ကၽြန္ေတာ္ကို ေျပာျပေလ့မရွိဘူး ။ အတင္းေမးမွ တစ္ခြန္းစ ႏွစ္ခြန္းစေလာက္ ေျပာျပတတ္တယ္ ။ သူမရဲ႕ စိတ္ညစ္ျခင္းေတြကို ဘယ္သူကိုမွ မခံစား ေစခ်င္လို႔တဲ့ ။ တစ္ေယာက္တည္း က်ိတ္မွတ္ခံစားေနတတ္တဲ့ သူ . . . ။<br /><br />ဒီလိုနဲ႔ပဲ သူမနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္ႀကားမွာ မျမင္ရတဲ့ သံေယာဇဥ္ႀကိဳးတစ္ခု သြယ္တန္းခဲ့တယ္ ။ ဒီသံေယာဇဥ္ေလးနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ သူမ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ ေပ်ာ္ရြင္ျခင္း နားလည္ျခင္း ေမာပန္းျခင္း စတာေတြ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ ေဖးကူရင္း အိပ္မက္ေတြ မက္တတ္လာခဲ့ႀကတယ္ ။<br /><br />တစ္ေန႔ သူမကို ကၽြန္ေတာ္ ခ်စ္ခြင့္ပန္ခဲ့တယ္ ။ “ ျဖဴ႕ကို ကိုယ္ခ်စ္တယ္ ျဖဴ . . . ကိုယ့္ကို ျဖဴရဲ႕ ခ်စ္သူ အျဖစ္ ျဖစ္ခြင့္ေပးပါ ” . . . ကၽြန္ေတာ္ ေျဖညွင္းစြာ ေျပာရင္း သူမမ်က္ႏွာေလးကို ႀကည့္ေနမိသည္ ။<br /><br />သူမက ျပံဳးျပီး “ ကိုဆက္နဲ႔ ျဖဴ ႀကားမွာ ေျပာစရာမလိုတဲ့ သံေယာဇဥ္ ရွိေနျပီးသားပဲ ကိုဆက္ရယ္ . . . ကိုဆက္ကို ျဖဴ ခ်စ္ပါတယ္ . . . ဒါေပမဲ့ ျဖဴက ကိုဆက္ဘ၀ထဲက ဧည့္သည္ တစ္ဦးပါ . . . အခ်ိန္တန္ရင္ ျပန္ထြက္သြားရမယ့္ သူပါ ကိုဆက္ရယ္ ” . . . ျဖဴ ဒီစကားေလးကို စေျပာေျပာခ်င္း ကၽြန္ေတာ္ ေသခ်ာနားမလည္ခဲ့ေပမဲ့ အေႀကာင္းတစ္ခုခုေႀကာင့္ ျဖဴ ေျပာမွန္း ကၽြန္ေတာ္ သေဘာေပါက္ခဲ့ပါသည္ ။<br /><br />ဒီလိုနဲ႔ သူမနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ ခ်စ္သူ ျဖစ္ခဲ့ႀကသည္ ။ ေန႔ရက္တိုင္းလိုလို သူမ ကၽြန္ေတာ္ အနားရွိေနခဲ့တယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ လိုအပ္တာ မွန္သမွ် သူမ ျဖည့္ဆည္းေပးခဲ့တယ္ ။ တစ္ခါတစ္ခါ ကၽြန္ေတာ္စိတ္ထဲ ျဖစ္ခ်င္ေနတာေတြ သူမ ႀကိဳသိေနခဲ့တယ္ ။ ဒီေလာက္ထိ သူမ ကၽြန္ေတာ့္အေပၚ ဂရုစိုက္ခဲ့တယ္ ။<br /><br />အလင္းရဲ႕ နတ္သမီး<br />ကၽြန္ေတာ့္ အထီးက်န္မီးအိမ္ေလးကို<br />ျငိမ္းသတ္လိုက္တယ္<br />ႀကယ္မရွိ လမရွိပဲ<br />သံေယာဇဥ္ေတြ ေကာင္းကင္ေပၚက<br />ေႀကြဆင္းလာတယ္ . . . ။<br /> ~~ လင္းေခတ္ဒီႏို ~~<br /><br />☆°★°∴°°∴．•★°∴°. •★° ☆°★<br /><br /><br />တစ္ေန႔ . . .<br /><br />“ ကိုဆက္ . . . ျဖဴ ဒီေန႔ နယ္ျပန္ရမယ္ . . . ေမေမက ခဏ ျပန္လာဖို႔ လွမ္းေခၚေနတယ္ ” . . ျဖဴ႕ စကား အဆံုးမွာ ကၽြန္ေတာ္ ရင္ဘတ္ေတြ ၀မ္းနည္းသလိုလို လွစ္ဟာသြားသလို ခံစားလိုက္ရသည္ ။ တခဏတာေလး ခြဲခြါဖို႔ေတာင္ ကၽြန္ေတာ္ ရင္ဘတ္က လက္ခံနိင္ေတာ့ဘူးထင္သည္ ။ ျဖဴ႕ကို ကၽြန္ေတာ္ ရင္ဘတ္ထဲက လြတ္သြားမွာ ကို ကၽြန္ေတာ္ ေႀကာက္ေနမိခဲ့ျပီလား ။ စိတ္ထဲ တခုခု ေလးလံ ေနခဲ့တာေတာ့ အမွန္ပါပဲ ။<br /><br />“ ဘယ္ေန႔လည္း ျဖဴ ”<br /><br />“ ဒီေန႔လည္ ၂ နာရီ ေလယာဥ္နဲ႔ပဲ ကိုဆက္ ၊ ေမေမက အေရးႀကီးတယ္ဆိုလို႔ အျမန္ျပန္ရမွာ ၊ တပတ္ေလာက္ပဲ ႀကာမွာပါ ္ “ . . .<br /><br />ကၽြန္ေတာ္ သက္ျပင္းကို ေလးပင္စြာ ခ်ရင္း . . . “ ျဖဴ ျပန္လာမည့္ေန႔ ကိုယ္ ေမွ်ာ္ေနမယ္ ၊ ဆက္သြယ္လို႔ ရရင္ ကိုယ့္ဆီ ဖုန္းလွမ္းဆက္ပါ ျဖဴ ” . . .<br /><br />ဒီလိုနဲ႔ သူမ နယ္ျပန္သြားတဲ့ ေန႔ကစျပီး ကၽြန္ေတာ့္ စိတ္ထဲ တစ္ခုခု လွစ္ဟာေနသလိုလို ၊ ဘာလုပ္လုပ္ ေယာင္ေယာင္ မွားမွားနဲ႔ စိတ္ထဲ သူမသာ စိုးမိုးေနခဲ့တယ္ ။ ဘာျဖစ္လို႔ ျဖစ္မွန္းမသိပဲ ပင့္သက္ေတြ ခဏခဏ ရွိဴက္ရင္း စိတ္ေတြ ေလးလံေနခဲ့တယ္ ။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္ ကိုယ့္ကိုယ္ကုိ ျပန္ျပံဳးေနမိသည္ ။ ကၽြန္ေတာ္ သူမ ကို ဒီေလာက္ေတာင္ ခ်စ္မိေနခဲ့ျပီးလား ။ သူမ မရွိတဲ့ ေန႔ရက္ေတြ တစ္ေယာက္တည္း အထီးက်န္သလို ျဖစ္ေနခဲ့သည္ ။ ညနက္နက္ တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္တဲ့ ေကာင္းကင္ႀကီးေအာက္မွာ ႀကယ္ေလးေတြကို ေမာ့ႀကည့္ရင္း သူမကို သတိရေနမိသည္ ။ သူမေရာ . . . . ကၽြန္ေတာ္ကို သတိရေနရဲ႕လား . . . . .<br /><br /><div style="text-align: left;">ရင္ . . . ရင္ ဘတ္ ႀကီး နဲ႔ ေပြ႔ထားရတယ္<br />သ တိ ရ ျခင္း ေတြ ဖိတ္ လွ်ံ လြင့္ ထြတ္ . . .<br />ဖြာ က နဲ အလြမ္းေတြ ေႀကြလို႔<br />ငါ့ကိုယ္ေပၚ ေမွာက္ရက္လဲတယ္<br />ကိုယ္တိုင္လဲ သူတို႔ေပၚ ေျခေခါက္လဲလို႔ . . . ။<br /></div> ~~ လင္းေခတ္ဒီႏို ~~<br /><br /><br />☆°★°∴°°∴．•★°∴°. •★° ☆°★<br /><br /><br />တစ္ပတ္ေက်ာ္ ႀကာျပီးေနာက္ . . . ျဖဴ ရန္ကုန္ ျပန္ေရာက္လာခဲ့သည္ ။ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ ေတြ႕ေတာ့ ျဖဴ မ်က္ႏွာ သိပ္မေကာင္း . . . ဘာျဖစ္လို႔လည္း ေမးေတာ့ ဘာမွ မျဖစ္ပါဘူး ခရီးပန္းလာတာလို႔ပဲ ျပန္ေျဖခဲ့သည္ ။ ကၽြန္ေတာ္ စိတ္မေကာင္းတာေတြ႕ေတာ့ ျဖဴ ခ်က္ခ်င္း မ်က္ႏွာျပင္ျပီး . . .<br /><br />“ ျဖဴ ဘာမွ မျဖစ္ပါဘူး ကိုဆက္ . . စိတ္ပူမေနနဲ႔ . . . နည္းနည္း ခရီးပန္းလာလို႔ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္ . . . ျဖဴေလ နယ္ျပန္တုန္းက ေလယာဥ္ေပၚမွာ ကို႔ဆက္ကို သတိရလိုက္တာ ၊ ေဘးနားမွာက အသက္ႀကီးႀကီး လူႀကီး ၀၀ႀကီးတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေန ထိုင္ရတာ စိတ္က်ဥ္းႀကပ္ လိုက္တာ . . ” ျဖဳမ်က္ႏွာေလး မဲ့ျပျပီး ေျပာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ျပံဳးေနမိသည္ ။<br /><br />“ ေနာက္ျပီး ေလယာဥ္ေပၚမွာ ျဖဴေတြးေနမိတယ္ . . ေဘးနားက ခံုမွာ ကိုဆက္ သာဆို ဘယ္ေလာက္ ေကာင္းလိုက္ မလဲလို႔ ျဖဴေတြးေနမိတယ္ ”<br /><br />ျဖဴ႕မ်က္၀န္းေတြထဲမွာ ၀မ္းနည္းေနတဲ့ အရိပ္အေရာင္ေတြ ကၽြန္ေတာ္ေတြ႕လိုက္ရသည္ ။ သူမ ဟန္ေဆာင္ထားေပမဲ့ သူမ တစ္ခုခု ျဖစ္လာမွန္း ကၽြန္ေတာ္ ေသခ်ာ သိေနခဲ့သည္ ။<br /><br />အဲဒီေန႔ တစ္ေနကုန္ သူမနဲ႔ စကားေတြ အမ်ားႀကီး ေျပာေနျဖစ္ခဲတယ္ ။ ျပန္ဖို႔ လုပ္လိုက္တိုင္း သူမနားက မထြတ္သြားခ်င္ေအာင္ ျဖစ္ေနမိတယ္ ။ ဒီလိုနဲ႔ပဲ တစ္ေန႔လံုး သူမ မ်က္ႏွာေလး ႀကည့္ရင္း သူမ ေျပာသမွ်ကို နားေထာင္ေနခဲ့သည္ ။<br /><br />☆°★°∴°°∴．•★°∴°. •★° ☆°★<br /><br /><br />တစ္ေန႔ . . . ေတြ႕ေနက်ေနရာေလးမွာပဲ ျဖဴ႕ကို ေစာေစာေရာက္ေနတာ ေတြ႕လိုက္ရသည္ ။ ကၽြန္ေတာ္ ဘာမွ မေျပာပဲ ျဖဴအနား အသာအယာတိုးကပ္သြားျပီး ျဖဴမ်က္ႏွာ ႀကည့္လိုက္ေတာ့ ျဖဴမ်က္၀န္းမွာ မ်က္ရည္စေတြ ေတြ႕လိုက္ရတယ္ ။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္ကို ေတြ႕တာနဲ႔ ျဖဴ ကမန္းကတန္း မ်က္ႏွာေလး ဟိုဘက္လွည့္ျပီး မ်က္ရည္စတို႔ကို ခ်က္ျခင္း သုတ္ပစ္လိုက္သည္ ။ ျပီးေတာ့မွ<br /><br />“ ကိုဆက္ ဘယ္တုန္းက ေရာက္ေနတာလဲ ၊ ျဖဴဒီေန႔ အလုပ္မရွိလို႔ ေစာေစာ ေရာက္ေနတာေလ ”<br /><br />ျဖဴ႕ မ်က္ႏွာေလးက ျဖဴစင္ပါသည္ ။ တခုခုဆို ျဖဴ႕မ်က္ႏွာေလးက မလိမ္တတ္မွန္းသိသာပါတယ္ ။ ျဖဴ ကၽြန္ေတာ္ကို တခုခု ဖံုးကြယ္ထားခဲ့တာ ေသခ်ာသည္ ။ ကၽြန္ေတာ္ ျဖဴေဘးနားမွာ သြားထိုင္ရင္း<br /><br />“ ျဖဴ႕ကို နယ္က ျပန္လာတဲ့ ေန႔တည္းက ကို ေမးမယ္ ေမးမယ္နဲ႔ မေမးျဖစ္ခဲ့ဘူး ျဖဴ ၊ အခု ကို ေမးမယ္ ၊ ျဖဴ နယ္ျပန္တုန္းက တစ္ခုခု ျဖစ္ခဲ့တယ္ မဟုတ္လား ၊ ျဖဴ႕ မ်က္ႏွာေလးက မလိမ္တတ္မွန္း ကို သိတယ္ ျဖဴ ”<br /><br />ကၽြန္ေတာ့္ စကာေလးဆံုးေတာ့ ျဖဴမ်က္ႏွာေလး ေဖ်ာ့ေတာ့ရင္း ဟိုဘက္လွည့္သြားသည္ ။ ျပီးမွ “ ျဖဴ မေျဖလို႔ မရဘူးလား ကိုဆက္ ”<br /><br />“ ကိစၥတစ္ခုကို ျဖဴတစ္ေယာက္တည္း က်ိတ္ခံစားတာထက္ ကို႔ကို ဖြင့္ေျပာျပီး တိုင္ပင္တာ ပိုေကာင္းမယ္လို႔ ကို ထင္တယ္ ျဖဴ ၊ ကိုယ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္ အတူေျဖရွင္းသင့္တာေပါ့ “<br /><br />“ အမွန္ဆိုရင္ ျဖဴ မေျပာခ်င္ဘူး ကိုဆက္ ၊ ႏွစ္ေယာက္လံုး ခံစားရမယ့္ ကိစၥတစ္ခုကို ျဖဴ မေျပာခ်င္ဘူး ၊ ဒါေပမဲ့ ဒီကိစၥဟာ တစ္ေန႔ ႀကံဳလာရမဲ့ ကိစၥပါပဲ ၊ ခုမႀကံဳလည္း ေနာက္ႀကံဳေတြ႕ရမွာပဲေလ ” ျဖဴ႕ မ်က္ႏွာ အရမ္းကို ၀မ္းနည္းေနမွန္း သိသာလာသည္ ။<br /><br />“ ေမေမ ကိုဆက္နဲ႔ ျဖဴ႕ကို သေဘာမတူဘူး ကိုဆက္ရယ္ ၊ ေနာက္ျပီး ျဖဴ႕ကိုလည္း တစ္ျခား တစ္ေယာက္နဲ႔ အိမ္ေထာင္ခ် ဖို႔ ႀကိဳးစားေနတယ္ ”<br /><br />ျဖဴ႕ စကားဆံုးခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္ ကမာၻႀကီး ပ်က္သြားမေလာက္ပင္္ ၊ အရာရာဟာ ရုတ္တရုက္ ေျခာက္ေသြ႕သြားသလို အသက္မဲ့ကုန္ႀကတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ စကားသံေတြ ဆြံ႕အလို႔ ဘာေျပာရမွန္းမသိေအာင္ပင္ ၊ ကၽြန္ေတာ္ မႀကားခ်င္ဆံုးေသာ စကားသံကို ကၽြန္ေတာ္ ႀကားလိုက္ရတာပါပဲ . . .<br /><br />ျဖဴ ဘယ္လို ဆံုးျဖတ္မလဲဆိုတာ ျဖဴမေျပာပဲ ကၽြန္ေတာ္ နားလည္ေနခဲ့သည္ ။ ျဖဴ႕ကို ႀကည့္လိုက္ေတာ့ ပါးျပင္မွာ မ်က္ရည္စေတြ နဲ႔ ၊ ျဖဴ ဘယ္လို ခံစားေနရမလဲဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္နားလည္သည္ ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္ကို ေလာကႀကီးက ႀကည္စားတာလား ၊ မထင္မွတ္ခ်ိန္မွာ ဆံုဆည္းေပးခဲ့ျပီး ခိုင္ျမဲေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ခြဲခြါေစတယ္ ။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္အနားမွာ ေနဖို႔ သူမ ေမေမကိုတတ္နိင္သမွ် အခ်ိန္ဆြဲထားခဲ့သည္တဲ့ေလ . . . . တစ္ေန႔ေတာ့ သူမ ကၽြန္ေတာ္ကို ခြဲခြါသြားေတာ့မည္ေပါ့ ။<br /><br /><div style="text-align: left;">ဒီလိုနဲ႔ပဲ ...<br />ျမဴခိုးေတြနဲ႔ ညေနခင္းက<br />တိတ္တဆိတ္ ႏႈတ္ဆက္တယ္<br />သူတို႔ ထြက္ခြာေတာ႔မယ္ေလ<br />ထမ္းပုိးထားတဲ႔ အိပ္မက္ေတြအေၾကာင္း<br />တေစ႔တေစာင္းေတာင္ ေျပာခြင္႔မရခဲ႔ဘူး<br />ေနာက္ဆံုးေတာ႔<br />ဒီ ဒီဇင္ဘာမွာ တေယာက္တည္းပါပဲ ...။<br /> ~ ညလင္းအိမ္ ~<br /></div><br /><br />☆°★°∴°°∴．•★°∴°. •★° ☆°★<br /><br /><br />ဒီေန႔ ျဖဴ နယ္ကို အျပီး ျပန္ေတာမည္တဲ့ ။ ေတြ႕ေနႀကေနရာေလးကုိ သြားေနေပမဲ့ ေျခလွမ္းတို႔က ေလးလံ ေနခဲ့တယ္ ။ ေနာက္ဆံုး ႏႈတ္ဆက္ျခင္း စကာထာမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အလြမ္းေတြ ဘယ္ေလာက္ ဖြက္ထားခဲ့ႀကရမွာလဲ ။ တိမ္တိုက္ေတြ ျပိဳလို႔ အလြမ္းေတြ ညိဳေနခဲ့ျပီးပဲ ။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေတြ႕ေနႀကေနရာေလးေရာက္ေတာ့ ျဖဴေရာက္ႏွင့္ေနျပီး ။ မတ္တပ္ေလးရပ္ရင္း ေငးေမာေနတဲ့ ျဖဴကို ကၽြန္ေတာ္ အေတာ္တန္ႀကာေအာင္ မေခၚမိပဲရပ္ႀကည့္ေနမိတယ္ ။ အေတာ္ႀကာေတာ့<br /><br />“ ကိုဆက္ ေရာက္ေနတာႀကာျပီးမဟုတ္လား “ ကၽြန္ေတာ္ေရာက္ေနတာျဖဴသိေနခဲ့သည္ပဲ ။ ကၽြန္ေတာ္ ဘာမွ မေျဖမိပဲ ျဖဴအနားမွာ သြားရပ္ေနခဲ့တယ္ ။ ခဏႀကာေတာ့ ျဖဴ ကၽြန္ေတာ္ဘက္ လွည့္ရင္း<br /><br />“ ကိုဆက္ မွတ္မိေသးလား . . . ဟိုးတုန္းက ျဖဴေျပာခဲ့ဖူးတယ္ေလ . . . ျဖဴ ဆိုတာ ကိုဆက္ဘ၀ထဲက ဧည့္သည္ တစ္ေယာက္ပါပဲလို႔ ျဖဴေျပာခဲ့ဖူးတယ္ “<br /><br />“ ကို မွတ္မိပါတယ္ ျဖဴ “ . . . .<br /><br />“ အဲဒီကတည္းက ေမေမက ျဖဴ႕ကို ကိုဆက္နဲ႔ သေဘာမတူဘူးဆိုတာ ေျပာခဲ့ျပီးသားပါ ၊ ျဖဴ ကိုဆက္ အနားမွာ ေနခ်င္ေသးလို႔ ေမေမ့ကို အခ်ိန္ဆြဲျပီး ျဖဴေန ေနခဲ့တာပါ ၊ ျဖဴ အခ်ိန္ရသေလာက္ ကိုဆက္ အနားမွာ ေနခ်င္ခဲ့သူပါ ”<br /><br />“ ျဖဴရယ္ ”<br /><br />ကၽြန္ေတာ္ သက္ျပင္းခ် ၀မ္းနည္းေနရုံကလြဲျပီး ဘာတတ္နိင္ခဲ့မွာလဲ ၊ ျဖဴ ဆံုးျဖတ္ျပီးတဲ့ ကိစၥတစ္ခုကို ကၽြန္ေတာ္ လက္ခံယံုမွ လြဲျပီး ကၽြန္ေတာ္ မတတ္နိင္ခဲ့ဘူးေလ ။ ျပီးေတာ့မွ ျဖဴက ကၽြန္ေတာ္ အနားကပ္လာျပီး<br /><br />“ အခု ့ ျဖဴ႕ကို ေနာက္ဆံုး အေနနဲ႔ ကုိဆက္ ရင္ခြင္ထဲမွာ ခဏေလာက္ ေပးေနလို႔ ရမလားဟင္ ”<br /><br />ကိုယ့္ရင္ခြင္ဟာ ထာ၀ရ ျဖဴအတြက္ပါပဲ ျဖဴ . . . . ျဖဴ ထြတ္သြားခဲ့မယ္ ဆိုရင္ေတာင္ ျဖဴအတြက္ ကိုယ့္ ရင္ခြင္ဟာ ထာ၀ရ ဖြင့္ထားဆဲပါ . . . . ကၽြန္ေတာ္ ျဖဴ႕ ကိုယ္လံုးေလးကို အသာ အယာ ေပြ႕ဖက္ထားလိုက္မိသည္ ။<br /><br />ျဖဴ႕ကိုယ္ေလး သိမ့္သိမ့္ေလး တုန္ခါေနခဲ့သည္ . . . ျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္ဘက္ ရင္အံုေလးမွာ ေအးစက္စက္ေလး ခံစားလိုက္ရတယ္ . . . ျဖဴ႕ မ်က္ရည္ေတြ ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္ဘက္ရင္ဘတ္ေလးမွာ စြန္းထင္းသြားခဲ့ျပီ ။ ကၽြန္ေတာ္ မ်က္လံုးကို မွိတ္ရင္း မ်က္ရည္မက်မိေအာင္ ထိန္းထားခဲ့ရတယ္ ။<br /><br /><div style="text-align: left;">ပန္းဆက္ခံ သတို႔သမီးရဲ႕ ဒိုင္ယာရီမွာ<br />ငါ့ရဲ႕ အိမ္မက္ေတြ တစ္ခန္းရပ္သြားခဲ့ျပီ<br />ရာဇ၀င္ေတြ တိုးတိတ္ လြမ္းလွ်<br />မိုးစက္ တစ္ေပါက္ ႏွစ္ေပါက္ႀကားမွာ<br />မ်က္ရည္ စီးသံ ခပ္ေဆြးေဆြးနဲ႔<br />( ဒီ ) ရင္ဘတ္ႀကီး ႀကိဳး ျပတ္ သြား ခဲ့ တယ္ ။<br /> ~~ လင္းေခတ္ဒီႏို ~~<br /><br /><br />ခင္မင္စြာျဖင့္<br />လင္းေခတ္ဒီႏို<br /></div><br />P.S ။ ။ ကၽြန္ေတာ္ကို ကဗ်ာေလးေပးသံုးခဲ့တဲ့ ကိုညလင္းအိမ္နဲ႔ ကဗ်ာစာသားေလးကို ေခါင္းစဥ္ေလးအျဖစ္ ေပးသံုးခဲ့တဲ့ ညီမငယ္ ေဇာ္ တို႔ကို ေက်းဇူးတင္ရွိပါတယ္ ။<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1327362717496914208-6999522196077029393?l=www.lynnkhitdeno.com' alt='' /></div>လင္းေခတ္ဒီႏုိhttp://www.blogger.com/profile/08186185042683251874noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-1327362717496914208.post-23234919134527234312011-01-06T09:56:00.003+06:302011-01-06T11:39:02.139+06:30<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br />အစိမ္းေရာင္ ရက္စြဲေတြကို ထြန္ယက္ရင္း<br />တကိုယ္ရည္မိုးေကာင္းကင္လည္း ညိဳတတ္ခဲ့ျပီး<br />အသြင္ေျပာင္းသြားတဲ့ ညဦးယံဟာလည္း<br />နကၡတ္သီတဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္မဟုတ္ခဲ့ေတာ့ဘူး . . .<br /><br />ရင္ဘတ္ထဲ ေႀကကြဲလိုက္တာ ခ်စ္သူ . . .<br />ဒီဇင္ဘာရဲ႕ ေနာက္ဆံုးႏွစ္ရက္ကို<br />အလင္းေတြ ေဖာက္ခြဲရင္း<br />အရူးတစ္ေယာက္လုိ ငါ ေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့ရတယ္<br />ေကာင္းကင္မွာ အရွဳံးေတြမ်ား သာယာလိုက္တာ<br />အဲဒီေန႔မွာ<br />ငိုတတ္ဖို႔ေတာင္ ငါ့အသက္ရွဴသံ ငါရွာမေတြ႕ခဲ့ဘူး . . .<br /><br />ငါ မငိုပါဘူး ခ်စ္သူ . . .<br />မ်က္ရည္ကို အလြမ္းနဲ႔ ေရာျပီးေတာ့ နာက်ဥ္ပစ္ခဲ့တယ္<br />ငါ့ အဆင့္နဲ႔ မမွီတဲ့ မင္း ကမာၻေလးထဲကေန<br />ငါ့အသည္းကြဲမ်ဥ္းေႀကာင္းကို ငါ တိမ္းေစာင္းေပးခဲ့ပါတယ္<br />မ်က္ရည္မပါေႀကး ရွဳိက္သံမပါေႀကးဆိုတဲ့<br />ညအေသေတြႀကားထဲမွာ<br />လွ်စ္စီးတန္းေတြကို ေကြးကိုင္းရင္း<br />ငါ့ မုတ္သံုကို ငါ တိတ္ဆိတ္စြာ ပ်ိဳးႀကဲပါရေစ . . .<br /><br />ျပဳစားတတ္လြန္းတဲ့ နမ္မီးဆစ္ေလးေရ<br />ဗီးနပ္စ္ရဲ႕ ညိဳ႕အျပံဳးကိုမ်ား မင္းတတ္ခဲ့ေလသလား<br />ေတာင္းပန္ပါတယ္ဆိုတဲ့ စကားတစ္လံုးနဲ႔<br />မင္းက်ိန္စာ ပ်ယ္မသြားမွန္း သိခဲ့ေပမဲ့<br />ငါကိုယ္တိုင္ သတ္ကြင္းထဲ ေျပး၀င္ခဲ့တာပဲ<br />ေသြးပ်က္ေနတဲ့ အိပ္မက္ေတြမွာ<br />ငါ ဘယ္လိုက်ရွဳံးေနတယ္ဆိုတာ<br />အေမွာင္ဖားလားခ်ထားတဲ့ ညေတြကလြဲရင္<br />မင္း အသိဆံုးေနမွာပါ အိမ့္ျဖဴ . . .<br /><br />ေဆာင္းရာသီဟာ ငါ့အတြက္ ကာရံမညီေတာ့ဘူး<br />လြမ္းဆြတ္ျခင္းႀကိဳးမိန္႔ နဲ႔ စြန္႔ခြါျခင္းျပစ္ဒဏ္ဟာ<br />ေသရာပါ ေခါင္းေလာင္းသံတဲ့လား<br />တယုတယ မက္ခဲ့တဲ့ အိပ္မက္ရာသီမွာ<br />ငါ့ကို တန္ဖိုးမဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္လို ေပ်ာက္ဆံုးခြင့္ေပးပါေတာ့ . . .<br /><br />လင္းေခတ္ဒီႏို ( 6.1.11 / 10း08 AM )<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1327362717496914208-2323491913452723431?l=www.lynnkhitdeno.com' alt='' /></div>လင္းေခတ္ဒီႏုိhttp://www.blogger.com/profile/08186185042683251874noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-1327362717496914208.post-29590248284431793302010-12-14T12:11:00.004+06:302010-12-14T12:20:02.228+06:30<div style="text-align: left;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br />ျပကၡဒိန္ေတြ အသက္မရွဳေတာ့ဘူး<br />က်န္ခဲ့တဲ့ ေန႔ေတြက လက္ျပႏႈတ္ဆက္<br />မနက္ျဖန္ေတြက ကံေကာင္းပါေစတဲ့<br />အိမ္မက္ကို အဖံုးပိတ္မရတဲ့ ေရာဂါ<br />ရွက္ျပံဳးမ်က္လႊာ တစ္ခ်က္နဲ႔တင္<br />မိုးအလင္းထိ ကံေကာင္းဖို႔ခြင့္ျပဳခ်က္ မရခဲ့ဘူး<br />ေလာေလာဆယ္ ငါဖတ္ေနတဲ့ သံေယာဇဥ္က<br />ယဥ္ေက်းမႈမရွိတဲ့ အခန္းထဲမွာ<br />မ်ိဳးတုံးမယ့္ အႏၱာရယ္ကို ခုခံေနတယ္<br />ေနက ဒီဘက္ပုခံုးကထြတ္ျပီး<br />ဟိုဘက္ ပုခံုးက ၀င္တယ္<br />ကမာၻႀကီး ေနရာေျပာင္းသြားတာလား<br />ႀကယ္ေတြ လေတြ ညစာရွာမထြတ္ေတာ့ဘူး<br />ကဗ်ာရဲ႕စိတ္ေတြက တျဖည္းျဖည္း သခ်ာၤဆန္လာတယ္<br />သီအိုရီေတြ ေဖာ္ေမးရွင္းေတြ မတ္သပ္စ္ေတြနဲ႔<br />စကားလံုးဆန္းဆန္းေတြက ကဗ်ာဆရာဆိုတာကို<br />ေပါင္းႏုတ္ေျမွာက္စားလာတယ္<br />ေဆာင္းမွာ ႏွင္းက်တာ လြမ္းစရာလား<br />အလြမ္းရဲ႕ အစဟာ မင္းပဲဆိုရင္<br />ငါ့ကမာၻမွာ ေဆာင္းခ်ည္းပဲက်ခိုင္းေတာ့မယ္<br />ဒီဇင္ဘာရဲ႕ ေနာက္ဆံုးႏွစ္ရက္ကို<br />အလြမ္းေတြနဲ႔ ငါ ဒိတ္ ထားတယ္<br />ေဗာကာမပါဘူး ၀ိုင္ခ်ိဳခ်ိဳမပါဘူး<br />ႏွင္းဆီပန္းမပါဘူး ဖေယာင္းတိုင္မပါဘူး<br />မင္းအျပံဳးခ်ိဳခ်ိဳေလး တစ္ခြက္ေလာက္ေတာ့<br />အလြမ္းေလး ႏွစ္တံုး သံုးတံုးေလာက္နဲ႔<br />ေရာေသာက္ဖို႔ စီစဥ္ထားတယ္ . . . .<br /><br />လင္းေခတ္ဒီႏို<br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1327362717496914208-2959024828443179330?l=www.lynnkhitdeno.com' alt='' /></div>လင္းေခတ္ဒီႏုိhttp://www.blogger.com/profile/08186185042683251874noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-1327362717496914208.post-17667927138776334922010-12-04T10:45:00.008+06:302010-12-04T11:18:15.455+06:30<div style="text-align: justify;">.<br /><br />ဒီလိုနဲ႔ပဲ ငါတို႔ ေ၀းႀကေတာ့မယ္ ထင္ပါတယ္ အိမ့္ျဖဴေလးရယ္. . . တဖက္သတ္ ဆန္တဲ့ စီရင္ခ်က္ေတြနဲ႔ မိုးမေသာက္ခင္ ငါ့ရင္ခြင္ကို မင္း စြန္႔ခြါသြားတယ္ . . . . အရာရာဟာ မႈန္မႈိင္းေ၀့သီလို႔ ငါတို႔ မ်က္စိေတြ မွိတ္ထားႀကရုံပါပဲ . . . . ဒီ တဒဂၤ ေလာကႀကီးမွာ ငါ့ ပန္းသီ အိမ္မက္ေတြ ေႀကြက်သြားခဲ့တယ္ . . . .<br /><br />ေဖာက္ကနဲ ေပါက္ထြတ္သြားတဲ့ မ်က္ရည္တစ္စက္မွာ ၀မ္းနည္းစရာေတြ ေဖြးေဖြး စင္စင္ လြင့္ထြတ္ လာတယ္ ။ ႀကယ္စင္ေတြ ငိုခဲ့ႀကတယ္ . . . ေခါင္းေလာင္းသံေတြ အက္ကြဲေနတယ္ . . . ေလေျပေတြေတာင္ ငုိရွဳိက္လို႔ပါပဲ . . မ်က္ရည္ႏွလံုးသားေတြနဲ႔ ငါတို႔ ဆက္သြားႀကရမည့္ . . . . ငါ့လက္ထဲမွာ ေမွးစက္ခဲ့တဲ့ မင္းလက္ကေလး ေပ်ာက္ဆံုးသြားသလို မင္းလက္ေပၚမွာ အုပ္မိုးခဲ့တဲ့ ငါ့လက္ကေလး ေပ်ာက္ဆံုးေနခဲ့ျပီပဲ . . ။ ႏွလံုးသားေတြ တိုးတိတ္ေႀကကြဲ ငိုေႀကြးႀကတယ္ . . . .<br /><br />ငါ မေရးခ်င္ေသာ ဒ႑ာရီကို ငါေရးရဦးမည္္ . . . . ငါ မဖတ္ခ်င္ေသာ အလြမ္းဘာသာကို ငါဖတ္ရဦးမည္ . . . ငါ မမက္ခ်င္ေသာ အလြမ္း အိပ္မက္ကို ငါမက္ရဦးမည္္ ။ တြန္းခ်ခံလိုက္ရတဲ့ အဆံုးမဲ့ နာက်င္မႈထဲ ငါ ေပ်ာ္ေနဦးမည္္ ျပံဳးရယ္ျဖစ္ေနဦးမည္ . . . ဒါေပမဲ့ နာ က်င္ ေန ရင္း . . . . ။<br /><br />ငါတို႔ ႏႈတ္ဆက္ရဦးမည္လား . . . . ႏႈတ္မဆက္ပဲ ထြတ္ခြါသြားသူအတြက္ ႏႈတ္ဆက္စကားေတာ့ ငါေျပာခြင့္ ရဦးမယ္ထင္ပါတယ္ . . . . ဒါေပမဲ့ ငါ့ကို ေျပာခြင့္ မျပဳပါနဲ႔ . . . . မိုးမွာေႀကြတဲ့ ပန္းတစ္ပြင့္နဲ႔ ေဆာင္းအိပ္မက္ကို ျပန္လာဖို႔ ငါဆုေတာင္းဖူးတယ္. . . အိပ္မက္တို႔က မႈန္သီေ၀၀ါး ရင္ဘတ္ေတြ မ်က္ရည္သီေနဆဲပါပဲ. . . . . . ျခယ္စရာ ကုန္ေနတဲ့ ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္ကို ငါ့မ်က္ရည္ေတြ သြန္ေမွာက္ျပီး ငါႏွလံုးသားနဲ႔ ဆက္ေရးေနဦးမွာပါ . . . .<br /><br />ခ်စ္သူ မ်က္ႏွာသည္ ငါ့အိပ္မက္ ျဖစ္ခဲ့ဖူးသည္ . . . ခ်စ္သူ႕လက္သည္ ငါ့ ခြန္အားျဖစ္ခဲ့ဖူးသည္ . . . ခ်စ္သူ႔ အသံသည္ ငါ့ မနက္ခင္းေတးသံသာ ျဖစ္ခဲ့ဖူးသည္ . . . . ငါ အခါခါေပ်ာ္ရြင္ရင္း ကဗ်ာေတြ ေရးခဲ့ဖူးသည္ . . . အခုေတာ့ ငါ့ရင္ဘတ္ အိပ္ကပ္ထဲမွာ ေခါက္ရိုးက်ိဳးေနတဲ့ အလြမ္းကဗ်ာတစ္ပုဒ္န႔ဲပဲ ေသေသသပ္သပ္ေလး မင္းကို လြမ္းေနခဲ့သည္ ။<br /><br />ေဆာင္းမနက္ခင္း ျမဴေႀကြသံကိုေတာင္ ငါ့နားထဲ မင္းအသံနဲ႔ မွားေနခဲ့ဖူးသည္ . . . ဒီလိုနဲ႔ ငါ့စိတ္ေတြ မင္းကို ေမ့ဖို႔ ႀကိဳးစာရင္းနဲ႔ အလြမ္းေတြ အထပ္ထပ္ ရြာခ်ခံလိုက္ရတယ္ . . . မင္း ဆံႏြယ္ရွည္ေလးေတြကို ငါသတိရတယ္ . . . မင္းအျပံဳးေတြ ငါတမ္းတတယ္ . . . . မင္းစကားသံေလးေတြ ငါ လြမ္းဆြတ္တယ္ . . . လွပရဲရင့္တဲ့ မင္းရဲ႕ မာန္ေလးေတြ ငါ့အိမ္မက္ထဲ စီးဆင္းေနဦးမယ္ ထင္ပါတယ္ . . .<br /><br />ညဘက္ေတြကို ငါ တျဖည္းျဖည္း ေႀကာက္လာသည္ . . . ညေရာက္ရင္ အိပ္မက္ေတြ မက္ရဦးမည္ေလ ညေနေတြက ေန၀င္ေစာလြန္းေနသည္ . . . . တိမ္ေတာင္ေတြက အိမ္တန္း၀င္တာ ျမန္လြန္းေနသည္ . . . ေရာင္နီကေစာစီးစြာ လဲျပိဳေတာ့မည္ . . . . ေကာင္းကင္က ဖရိုဖရဲ ငါ့ ရင္ဘတ္ကို သူတို႔ ႏွိပ္စက္ႀကဦးမည္ေပါ့ . .<br /><br />ခ်စ္သူ ငါ ေျပာခဲ့ခ်င္ေသာ စကားတစ္ခြန္းရွိ၏. . . The Heart has ears တဲ့ . . . ႏွလံုးသားမွာ နားေတြ ရွိသတဲ့ေလ . . . မင္းမွာ ခ်စ္တတ္တဲ့ ႏွလံုးသားရွိခဲ့ရင္ ငါ့ရင္ထဲက သစၥာ စကား မင္းႀကားႏိုင္မွာပါ . . . . . ႏွလံုးသား အသံဆိုတာ ဆူးခက္တို႔ ကာရံထားလည္း နားေထာင္တတ္ရင္ ခ်ိဳပါတယ္ ခ်စ္သူ . . . .<br /><br /><br />“ ခ်စ္မိသူဆိုတာ ေလာကမွာ စစ္အရွဳံးဆံုးလူ ” တဲ့ . . . ဒါဆိုရင္ေတာ့ ငါ ေက်ေက်နပ္နပ္ကို အရွဳံးခံလိုက္မယ္ ။ လိုအပ္မယ္ဆိုရင္ ငါ့ကိုယ္ငါ သံု႔ပန္းတစ္ေယာက္လို္ မင္းသြားမယ့္ လမ္းမွာ ခင္းက်င္း ရဲပါတယ္ ။ စစ္သည္ တစ္က်ိပ္ မသံုးရပဲ ငါ့ျမိဳ႕ရိုးကို ျပိဳပ်က္ေစခဲ့သူေလးေရ . . . . တကယ္ဆို ငါဟာ စစ္မခင္း ခင္ကတည္းက အျပံဳးတစ္ပြင့္ေအာက္မွာ ဒူးေထာက္က်ရွဳံးခဲ့ျပီးသားပါကြာ . . . . . .<br /><br /><div style="text-align: center;"><br /><br />ဘယ္လို ခ်စ္ျခင္းမ်ိဳးလည္း<br />အထဲက အရသာက ခါးသတဲ့လား<br />ေက်ေက်နပ္နပ္ကို အခါးခံလိုက္တယ္<br />အိပ္မက္ေတြ ပက္ႀကားအက္လို႔<br />ရင္ဘတ္ေတြ တံလွ်ပ္ထေနခဲ့တယ္<br /></div> <br /><div style="text-align: center;"> လင္းေခတ္ဒီႏို<br /></div><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1327362717496914208-1766792713877633492?l=www.lynnkhitdeno.com' alt='' /></div>လင္းေခတ္ဒီႏုိhttp://www.blogger.com/profile/08186185042683251874noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-1327362717496914208.post-46270178995273209892010-11-29T10:15:00.003+06:302010-11-29T10:19:29.065+06:30<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br />ခ်စ္တဲ့ အိမ့္ျဖဴမေလး . . .<br />ခ်စ္ျခင္းမဲ့ အသည္းနဲ႔<br />ႏွလုံးသားရင္ဘတ္တစ္ျခမ္း<br />ေပ်ာက္ဆံုးေနခဲ့သူလား . .<br />မက္ခြင့္ရွိေနတဲ့ ပန္းအိပ္မက္ထဲမွာေတာင္<br />ေပ်ာ္ရြင္ျခင္း စကားလံုးကို<br />ဆူးေတြနဲ႔ ၀ွက္ထားတယ္ ။<br /><br />သက္တံ့လင္းတဲ့ ညေတြလား . .<br />ႀကယ္မႈန္ေဖြးတဲ့ မနက္ခင္းေတြလား . .<br />စိတ္ကူးကမၻာလွလွေလးေတြလား . .<br />မိုးရာသီထဲ ပစ္ပစ္ သြင္းတယ္<br />ထစ္ခ်ဴန္းသံ ေတြနဲ႔ ေခ်မႊပစ္တယ္<br />အလင္းအလက္ေတြနဲ႔ ထိုးခြဲပစ္တယ္<br />ဒီလိုနဲ႔ပဲ<br />လမ္းအိုအို အေမွာင္စိုစို နဲ႔ မင္းအိပ္မက္မွာ<br />ငါဟာ အလင္းမႈန္ေလးေလာက္ေတာင္<br />မလင္းရဲခဲ့ရွာဘူး ။<br /><br />မင္း အသက္သြင္းတဲ့ အိပ္မက္ေလွမွာ<br />ငါ့ ႀကယ္တာရာေတြ ဗုံတီးျပီး ႏွင္ထုတ္ခံလိုက္ရတယ္<br />မကာရရာသီ ခ်င္းတူတာေတာင္မွ<br />ငါ့ရာသီက တစ္ျခမ္းပဲ့တယ္<br />အမွတ္မထင္ဆိုေပမဲ့<br />ထိရွမွာကို ႀကိဳသိခဲ့သလိုပဲ<br />ငါ့ မုတ္သံုေတြ မင္းအေငြ႔အသက္နဲ႔တင္<br />ခ်ဳန္းခ်ဳန္းက် ျပိဳတယ္ ။<br /><br />အလြမ္းေတြထဲက မထြတ္တဲ့သူလို႔<br />ငါ့ကို ေျပာႀကတယ္ . . . .<br />ဒႆ ဆိုတာ<br />ဘယ္ဇာတ္ထဲမွာ အလြမ္းထဲက ထြတ္ခဲ့ဖူးသလဲ . . .<br />ငါ လြမ္းခဲ့ရတဲ့ ဇာတ္က<br />ဒႆထက္ ႀကမ္းခဲ့တယ္ . . . ။<br /><br />လင္းေခတ္ဒီႏို . . . . .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1327362717496914208-4627017899527320989?l=www.lynnkhitdeno.com' alt='' /></div>လင္းေခတ္ဒီႏုိhttp://www.blogger.com/profile/08186185042683251874noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-1327362717496914208.post-66711122086753458962010-11-08T08:48:00.004+06:302010-11-08T08:53:40.845+06:30<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br />ပန္းဆက္ခံ သတို႔သမီးရဲ႕ ဒိုင္ယာရီမွာ<br />ငါ့ရဲ႕ အိမ္မက္ေတြ တစ္ခန္းရပ္သြားခဲ့တယ္ ။<br /><br />ခမ္းနားခဲ့ဖူးပါတယ္<br />ရာဇ၀င္ေတြ တိုးတိတ္ လြမ္းလွ်<br />မိုးစက္ တစ္ေပါက္ ႏွစ္ေပါက္ႀကားမွာ<br />မ်က္ရည္ စီးသံ ခပ္ေဆြးေဆြးနဲ႔<br />( ဒီ ) ရင္ဘတ္ႀကီး ႀကိဳး ျပတ္ ခဲ့ ဖူး တယ္ ။<br /><br />နမ္မီးဆစ္ ေလးရယ္<br />သိပ္ခ်စ္လို႔ ထိုးေႀကြးခဲ့တာမဟုတ္ဘူး<br />လက္စားေခ်မွန္းသိရက္နဲ႔<br />ဘ၀တခုလံုး ပြင့္ထြတ္သြားေအာင္ ခင္းက်င္း<br />အျပံဳး တစ္ပြင့္အတြက္<br />ငါ့ အိမ္မက္ေတြ လဲလွယ္ေပးခဲ့တာ . . ။<br /><br />က်ကြဲခဲ့တဲ့ ဒဏ္ရာေတြကို ေကာက္ယူရင္း<br />ကြဲက်ခဲ့တဲ့ ဒဏ္ရာေတြက ျပန္ျပန္ရွလို႔ . . .<br /><br />ေနာက္ေန႔ ဆိုတာမ်ားရွိခဲ့ရင္<br />မင္းလက္ေလး ငါကိုင္ခြင့္ရခ်င္ခဲ့တယ္ . . . . .<br /><br />ငါဟာ . . .<br />. . . . . . . . . . . . . . . .<br />မလင္းခင္တည္းက ေမွာင္ခဲ့တဲ့ေကာင္မို႔<br />ေကာင္းကင္ႀကီးကေတာင္ မိုးမေပးခ်င္ေတာ့ဘူးတဲ့ေလ . . . . .<br /><br />လင္းေခတ္ဒီႏုိ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1327362717496914208-6671112208675345896?l=www.lynnkhitdeno.com' alt='' /></div>လင္းေခတ္ဒီႏုိhttp://www.blogger.com/profile/08186185042683251874noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-1327362717496914208.post-79042038441643408452010-09-09T10:47:00.009+06:302010-09-09T16:35:43.962+06:30<meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CUsers%5CKyi%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" ><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span> <br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ဒုကၡဆိုတာနဲ႔ ယွဥ္ဖြားလာတဲ့ေကာင္ ။</span></p><p class="MsoNormal"> <br /><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" ><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ငါ့ အနား မလာႀကနဲ႔ <span style="">။</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ငါဆိုတဲ့ေကာင္က ဒုကၡေပးေနတဲ့ေကာင္ ။</span></p><p class="MsoNormal"> <br /><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" ><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ကိုယ့္ႀကမၼာကိုယ္ ရာဇမတ္ျပန္ကာထားရတယ္<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >စိတ္ေတြ ေဖာက္ ျပန္ ရိုင္း စိုင္း <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >အရိုင္းတစ္ေကာင္ေလာက္ေတာင္ မယဥ္ေက်းဘူး ။</span></p><p class="MsoNormal"> <br /><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" ><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >သြားႀကစမ္း . .<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ငါ့ေဘးနား ဘယ္ေကာင္မွမလာနဲ႔<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ငါ ဆိုတဲ့ေကာင္က နတ္ဆိုး <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >တစ္ေကာင္တည္း ဂ်ိဳ ေသြးေနရမွ ေက်နပ္ေနတဲ့ေကာင္ ။</span></p><p class="MsoNormal"> <br /><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" ><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >မ်က္ရည္ေတြ ၊ ခံစားခ်က္ေတြ ၊ နာက်င္မႈေတြ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >အတၱေတြ ၊ အလြမ္းေတြ ၊ အိမ္မက္ေတြ<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ေသေနတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ေနာက္ဆံုး ငါ့ကိုယ္ငါေတာင္ သျဂိဳလ္စက္ထဲ မီးျမိဳက္ခ်င္ေနတယ္ ။</span></p><p class="MsoNormal"> <br /><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" ><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ငါဟာ အားလံုးကို အရွဳံးေပးထားတဲ့ လူေသ ။</span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" > <br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >( ငါ အားလံုးကို အရွဴံးေပးပါတယ္ )</span> <br /></p> <br /><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" ><o:p></o:p></span> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1327362717496914208-7904203844164340845?l=www.lynnkhitdeno.com' alt='' /></div>လင္းေခတ္ဒီႏုိhttp://www.blogger.com/profile/08186185042683251874noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-1327362717496914208.post-45427064777824304812010-08-23T08:59:00.005+06:302010-08-23T09:22:16.692+06:30<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br />တိတ္ဆိတ္တဲ့ ေလးေထာင့္ ဆန္ဆန္ ေလာကေလးတစ္ခု . . . .<br />ထိုင္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ္က ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ ကၽြန္ေတာ္ ျပန္မသိေတာ့ဘူး . . . .<br />ေရးလက္စ ကဗ်ာႀကီးက ကၽြန္ေတာ့္အာရုံကို ျပန္ဖတ္ေနတယ္ ။<br />စိတ္ေတြ စာရြတ္ႀကီးေပၚ လြင့္ လြင့္ ထြတ္သြား . . . .<br />ေရးခ်လိုက္တဲ့ စကားလံုးက " ငါ ႏွစ္ႏွစ္ကာကာ ခ်စ္ခ့ဲဖူးတယ္ " . . . .<br />အဲဒီ စာတစ္ေႀကာင္းတည္းနဲ႔<br />ကၽြန္ေတာ့္ကမာၻ ဒီေန႔ ေခ်ာက္နက္ႀကီးထဲ ျပဳတ္က်သြားျပီ ။<br /><br />ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ စာရြက္တစ္ရြက္နဲ႔ လြမ္းသူ႔ကဗ်ာ အပိုင္းအစ<br />မွိန္ျပျပ ညမီးအိမ္ ေအာက္မွာ အရိပ္မထြတ္တဲ့ လူငယ္တစ္ေယာက္<br />အသက္ရွဳေနတာေတာင္ ရင္ဘတ္က ဖိုမလာေတာ့ဘူး<br />ေဘးနားက တပတ္ႏြမ္း လြယ္အိတ္ အစုတ္ထဲ<br />ဒဏ္ရာခါးခါးေတြ " ရဲ . . တင္း . . ရိုင္း . . စိုင္း " ေနတယ္ ။<br /><br />မနက္ျဖန္တိုင္းမွာ ပစၥဳပၸန္ေတြ ေခၽြခ်ခံရေတာ့မယ္ . . . .<br />တဒဂၤ ေရႊေရာင္အိပ္မက္ေတြ . . . .<br />အိပ္မက္ေတြထဲ လွလြန္းေနတဲ့ အိမ့္ျဖဴရဲ႕ အျပံဳးႏုႏုေလးေတြ . . . .<br />အျပံဳးႏုႏုေလးေတြနဲ႔ မိုးလင္းမိုးခ်ဳပ္ ၀င္၀င္လာတဲ့ သူ႔ ႀကင္နာမႈအသံေတြ . . . .<br />သူ႕ ႀကင္နာမႈအသံေတြနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္ႏွလံုးသားက အလိုလိုေနရင္း သူ႔ ရုပ္ေသး ျဖစ္သြားတယ္ ။<br /><br />အမိုးမဲ့ အကာမဲ့ ႏွလံုးသားနဲ႔ ေကာင္<br />အမိုးနဲ႔ အကာနဲ႔ အရွဳံးသမားဆိုတဲ့ ေကာင္<br />ပပ၀တီလို ေဆာင္းနတ္သမီးကိုမွ အရူးအမူး စြဲလမ္း<br />၀ ဆြဲ မပါပဲ လြမ္း လို႔ လမ္း ေပၚေရာက္ေနတဲ့ေကာင္<br />အမိုးမဲ့ အကာနဲ႔ က်င္းထဲမွာ ေသေသသပ္သပ္ေလး<br />ကိုယ့္အသက္ ကိုယ္ဆြဲထုတ္လိုက္တယ္ ။<br /><br />လင္းေခတ္ဒီႏို<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1327362717496914208-4542706477782430481?l=www.lynnkhitdeno.com' alt='' /></div>လင္းေခတ္ဒီႏုိhttp://www.blogger.com/profile/08186185042683251874noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-1327362717496914208.post-16017752676870061522010-08-18T08:15:00.008+06:302010-08-18T09:31:50.808+06:30<div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br />ကၽြန္ေတာ္ ဒီ ခံစားခ်က္ စာစုေလးကို အရမ္းႀကိဳက္မိလို႔ သူငယ္ခ်င္း ေဇာ္ ဆီကေန ကူးယူခြင့္ ေတာင္းလာတာပါ . . ကၽြန္ေတာ္ သိပ္ႀကိဳက္မိခဲ့တဲ့ အေရးအသားေလးပါ . . . ကၽြန္ေတာ္ထက္ သံုးႏွစ္ေလာက္ ငယ္ေပမဲ့ သူ႔ပါရမီ သူ႔စာဖတ္အား သူ႔အေရးအသား ကို ကၽြန္ေတာ္ မမွီခဲ့သလို ကၽြန္ေတာ္ ေလးစားေလာက္ေအာင္ ေတာ္ခဲ့တယ္ . . . ဒီပို႔စ္ေလးထဲမွာလည္း ကၽြန္ေတာ္ႀကိဳက္တဲ့ စာသားေလးေတြကို အေရာင္ေလးနဲ႔ ထပ္ပီး ကၽြန္ေတာ္ တင္လိုက္ပါတယ္ . . အမွန္မွာ တစ္ပုဒ္လံုးကို ခ်န္ရစ္ပစ္ခဲ့စရာ မရွိေလာက္ေအာင္ ကၽြန္ေတာ္ ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ ခဲ့တယ္ . . . .<br /><br />@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@<br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 255);font-size:130%;" > <span style="font-size:100%;">~ ငါ့ကိုယ္ငါ ခ၀ါခ်လိုက္တဲ့ အဲဒီအေရာင္မဲ့ ကဗ်ာညေတြ <span style="text-decoration: underline;"><span style="font-weight: bold;">~</span></span></span></span><span style="text-decoration: underline;"><span style="font-weight: bold;"><br /><br /></span></span>ေျခာက္ေသြ႕တိတ္ဆိတ္ျပီး ျငိမ္သက္လြန္းတဲ့ အမွတ္တမဲ့ အဲ့ဒီ တနလၤာေန႕ ညေနတြင္ ခ်စ္သူကုိ ကြ်န္ေတာ္ စတင္ေတြ႕ရွိခဲ့သည္။ျပန္ေျပာဖုိ႕ခက္ေသာ အေၾကာင္းအရာအခ်ိဳ႕ ရွိသည္ဆုိပါစုိ႕...ခ်စ္သူသည္ ကြ်န္ေတာ္၏ ေက်ာက္ျဖစ္ရုပ္ၾကြင္းတစ္ခု ျဖစ္ခဲ့သည္။ ခန္႕မွန္းရခက္ေသာ နကၡတ္ရာသီလဲ ျဖစ္သည္။ ဆူညံသံတုိ႕ ကင္းမဲ့ေသာ အခ်က္ေပး ေခါင္းေလာင္းသံလဲ ျဖစ္သည္။ ညေနခင္း၏ ေန၀င္ခ်ိန္တြင္ အေမွာင္ထုတစ္ခုကုိ ၾကိဳဆုိရင္း ခ်စ္သူကုိ ေမ့ေလ်ာ့စြာ တသသ ေငးၾကည့္ခဲ့ဖူးသည့္ အဲ့ဒီ အခ်ိန္တစ္ခ်ိဳ႕တြင္.. မက္ေမာမွုမ်ား စီးေျမာေနခဲ့ဖူးပါသလား....<br /><br />ဖေယာင္း၏ ေပ်ာ့ေျပာင္းျခင္းလုိ.. ေရျပင္၏ နက္ရွိဳင္းျခင္းလုိ ... ပြင့္ခ်ပ္လႊာတုိ႕ ႏူးညံ့သလုိ ၾကည္လင္မွု တစ္ခုေအာက္ နစ္ျမဳပ္ ေပ်ာ္၀င္ရင္း .. သူ႕ကုိ က်ေနာ္ျမတ္ႏုိးခဲ့ဖူးသည္။ <span style="color: rgb(255, 153, 0);">ခ်စ္ျခင္း၏ အဇၹ်တၱတစ္ခုကုိ ကြ်န္ေတာ္ ပါးပါးေလး ေတြးၾကည့္ခဲ့မိေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္ရင္တုိ႕ သိမ့္ခနဲ ....ေမွ်ာ္လင့္စြာ ... ယစ္မူးစြာ... စြဲလန္းစြာ... သူ႕ကြန္ယက္၌ ကြ်န္ေတာ္မလွုပ္မယွက္ ရုန္းထြက္ရ ခက္ခဲ့ဖူးသည္။ခ်စ္သူသည္ ညေန ေန၀င္ရီတေရာလဲ ျဖစ္သည္။</span><br /><br />ခ်စ္သူႏွင့္ေတြ႕ဆံုခဲ့ရေသာ အခ်ိန္သည္ ကဗ်ာမဆန္ပါ။ စိတ္ကူးယဥ္မဆန္ပါ။ အိပ္မက္မဟုတ္ခဲ့ပါ။ <span style="color: rgb(51, 102, 255);">ကြ်န္ေတာ့္ ေန႕ရက္မ်ားအတြက္ အလင္းအိမ္ေလးကုိသာ ခပ္ပါးပါး သူထြန္းညွိေပးခဲ့ဖူးသည္။</span><span style="color: rgb(51, 102, 255);"> ကြ်န္ေတာ္ .... သူ႕ေျခရင္းေအာက္ ဒူးေထာက္ ပ်ပ္၀ပ္... အဲ့ဒီ တစ္ခနမွာ ကြ်န္ေတာ့္ျမိဳ႕ရုိး တပ္ပ်က္ သြားခဲ့ဖူးသည္ ။ ကြ်န္ေတာ့္တြင္ ေနာင္တတုိ႕ မရွိခဲ့ပါ။</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ခ်စ္မိသူဟာ အရွံုးတဲ့။ စာဆုိအဆက္ဆက္ရဲ႕ အဲ့ဒီ ဂႏၱ၀င္ေျမာက္စကားတစ္ခြန္း ကြ်န္ေတာ့္ႏွလံုးအိမ္တြင္ ခပ္လြန္႕လြန္႕ခ်ိတ္ဆြဲ ... ကြ်န္ေတာ့္တံခါးတုိ႕ သံေခ်းတက္ခဲ့ဖူးသည္။ခ်စ္သူအတြက္ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ စီးခ်င္းထုိး ... အဲ့ဒီခ်စ္ျခင္းကုိ ကြ်န္ေတာ္ စိန္ေခၚခဲ့ဖူးသည္ ။ </span> သမုိင္း၏ ရာဇ၀င္တုိင္းတြင္ အခ်စ္အတြက္ ဧရင့္က်ဴး ဖြဲ႕သီခဲ့ၾကသည္မ်ားကုိ ကြ်န္ေတာ္ေတြ႕ရ သိရတုိင္း ကြ်န္ေတာ္ ႏွစ္ျခဳိက္စြာ ျပံဳးခဲ့မိဖူးပါသည္။ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ ခ်စ္သူကုိ ပူေဇာ္ဖုိ႕ ျမတ္ႏုိးျခင္းမွတစ္ပါး အျခား မရွိခဲ့ဖူးပါ။<br /><br />ခ်စ္သူ၏ အျပံဳးႏုတြင္ က်ေနာ္ ရင္ခုန္ခဲ့ဖူးသည္။<br />ခ်စ္သူ၏ မ်က္လံုး ၾကည္ၾကည္ေလးတြင္ ကြ်န္ေတာ္ရူးသြပ္ခဲ့ဖူးသည္။<br />ခ်စ္သူ၏ ရယ္ဟဟ စကားလံုးအခ်ိဳ႕တြင္ ကြ်န္ေတာ္ က်ဆံုးခဲ့ဖူးသည္။<br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 102);">ကြ်န္ေတာ္ အၾကိမ္မ်ားစြာ ရွံုးနိမ့္... ေဆာက္တည္ရာမဲ့ ကုိယ့္အရိပ္ကုိယ္ ျပန္မုန္းခဲ့ဖူးပါသည္။ ခ်စ္သူသည္ ဆူးတုိ႔ခေသာ ပန္းရုိင္းပင္လုိ ကြ်န္ေတာ့္ရင္ကုိ ထြင္းေဖာက္ .... သူမသိခဲ့ေသာ ကြ်န္ေတာ့္ခ်စ္ျခင္းမွာ ကြ်န္ေတာ္ အဆိပ္သင့္ခဲ့ရတာ အၾကိမ္ၾကိမ္.............</span><br /><br />ျမတ္ႏုိးျခင္းကုိ အေဖာ္ျပဳ တိတ္တဆိတ္ ခုိးၾကည့္ခဲ့ရေသာ အဲ့ဒီေန႕ေတြရဲ႕ ေငြ႕ရည္ဖြဲ႕ ျဖစ္တည္မွုမ်ား၌ ကြ်န္ေတာ္ဆုိတာ ျမဴမွုန္မွ်သာ..... ကြ်န္ေတာ္မေျပာျဖစ္ခဲ့ဖူးေသာ စကားလံုးတစ္ခ်ိဳ႕ ကြ်န္ေတာ့္ႏွလံုးသားတြင္ သိမ္းဆည္းေသာ့ခတ္ သူမျမင္ေအာင္ ဖံုး၀ွက္ခဲ့ရတာလဲ ဒုိင္ယာရီေတြ ျပည့္လုမတတ္.........<br /><br />မုိးဦးကုိ ေရာက္ခဲ့ျပန္ပါျပီခ်စ္သူ...... မုိးရာသီကုိ ၾကိဳက္တာခ်င္းအတူတူ .. ခ်စ္သူရဲ႕ မုိးကုိမွ ကြ်န္ေတာ္က ရင္ခုန္ခ်င္သူ.......ခ်စ္သူ ရွဴရွုိက္ခဲ့ေသာ ခေရရနံ႕သည္ ကြ်န္ေတာ္၏ အိပ္မက္လဲ ျဖစ္သည္။ ခ်စ္သူ ျဖတ္ေလွ်ာက္ခဲ့ေသာ ဒီလမ္းေလး၏ ျမက္ခင္းျပင္တြင္ ကြ်န္ေတာ့္စိတ္ကူးတုိ႕ ေမွးစက္...... ခ်စ္သူ၏ ဖိနပ္ပါးေလး ကြ်န္ေတာ္ ျဖစ္ခ်င္ခဲ့ဖူးသည္။<br /><br /><span style="color: rgb(153, 255, 153);">ခ်စ္သူ</span><span style="color: rgb(102, 255, 153);"><span style="color: rgb(153, 255, 153);"> နင့္အ</span>တြက္ နင္မသိတဲ့ ခံစားခ်က္တစ္ခ်ိဳ႕ ငါ သိမ္းဆည္းသုိ၀ွက္ ... ငါ့စကားလံုးေတြ ေရစုိကုန္ၾကျပီ.......... နင္မသိခဲ့တဲ့ ငါ့ခ်စ္ျခင္းမွာ ငါ့ကုိယ္ငါ ျမွဳပ္ႏွံ .... တိမ္ေတြငိုတဲ့ခန ...... ငါ့ရင္တြင္းမွာ မုိးေတြေတာင္ သည္းလုိ႕........</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 102, 204);">ျပန္လာပါလုိ႕ ငါမေျပာခ်င္... လွည့္ၾကည့္ပါလုိ႕ ငါမဆုိရက္.. နင္မသိတဲ့ ငါ့ႏွလံုးသားက ခ်စ္ျခင္းအတြက္ ေသြးအစက္စက္က်လုိ႕.....</span><br /><br />ေဟာ့ဒီေကာင္းကင္ၾကီးေအာက္.. ေဟာ့ဒီေျမျပင္ၾကီးေပၚ ခ်စ္သူရွိေနတယ္ဆုိတဲ့ ခံစားခ်က္တစ္ခုနဲ႕ အသက္ရွင္... ကြ်န္ေတာ့္ေန႕ရက္တုိ႕ ဆန္းသစ္ခဲ့ဖူးသည္။ ကြ်န္ေတာ့္ကဗ်ာတုိ႕ အသက္၀င္ခဲ့သည္။ ကြ်န္ေတာ့္အိပ္မက္ေတြ မုိးလင္းခဲ့ဖူးသည္။<span style="color: rgb(255, 255, 153);"> ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ ... ကြ်န္ေတာ့္ကမၻာ ... ကြ်န္ေတာ့္က႑မွာ ခ်စ္သူရဲ႕ ကုိ္ယ္သင္းနံ႕ေလးကုိ မွန္းဆ.. ကြ်န္ေတာ့္အခ်ိန္တစ္ခ်ိဳ႕ ျပဳတ္က်သြားခဲ့ဖူးသည္။</span> တကယ္ေတာ့ ... ခ်စ္သူ သည္ ကေ၀ပ်ိဳႏွင့္တူ၍ ေမွာ္ဆန္ေသာ ပညာရပ္တစ္ခုလဲ ျဖစ္ေနခဲ့သည္။ ကြ်န္ေတာ္ မသိလုိက္ပါဘဲ ကြ်န္ေတာ့္ ႏွလံုးသားသည္ သူျပဳစားခဲ့ေသာ ပန္းသီးတစ္လံုး ျဖစ္ခဲ့သည္။<br /><br />ခ်စ္သူကုိ ........................ ကြ်န္ေတာ္ခ်စ္တယ္............... ဆူညံစြာ .... ေပါက္ကြဲစြာ... နာက်င္စြာ.... ရင္ဖြင့္ခ်... အဲ့ဒီတဒဂၤမွာ ကြ်န္ေတာ့္စာမ်က္ႏွာေလး ေရလွ်ံသြားခဲ့ဖူးသည္။ ခ်စ္တယ္........... ခ်စ္တယ္............ ခ်စ္တယ္.............. အၾကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ အကၡရာတင္ ... ကြ်န္ေတာ့္စာအုပ္ေလး ျပည့္က်ပ္သြားဖူးသည္။<br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 204);">စကားလံုးမရွိတဲ့ ခံစားခ်က္တစ္ခ်ိဳ႕ကုိ ျမိဳသိပ္ဖုိ႕ .. ငါဘယ္ေလာက္ထိ သူရဲေကာင္းဆန္လုိက္ရတယ္ဆုိတာ ငါသာ အသိဆံုးပါ ခ်စ္သူ.............. </span><br /><br />ခ်စ္သူကုိ သတိရရင္း အိပ္ပ်က္ခဲ့ညေတြ မုိးလင္းခဲ့ရတာ အၾကိမ္ၾကိမ္....... ဂစ္တာကုိ ၾကိဳးညွိရင္း ကြ်န္ေတာ့္ သီခ်င္းေတြက ခ်စ္သူသာ ျဖစ္သြားခဲ့ၾကသည္။ ေဘာပင္ႏွင့္စာရြက္ကုိ ကုိင္တုိင္း ကြ်န္ေတာ့္ကဗ်ာေတြက ခ်စ္သူ၏ ကုိယ္ပြားေတြ ျဖစ္သြားၾကသည္။ကြ်န္ေတာ့္ ၀ိညာဥ္ကုိက ခ်စ္သူထံပါး ခစားေနခဲ့သည္ပဲ.......<br /><br />သူမသိတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ခ်စ္ျခင္းမွာ ကြ်န္ေတာ္ရူးသြပ္ အဲ့ဒီခန အိပ္မက္က လန္႕ႏုိးေတာ့ ခ်စ္သူဆီမွာ ကြ်န္ေတာ္မဟုတ္ေသာ ရင္ခြင္တစ္ခု ရွိေနခဲ့သည္တဲ့။ ကြ်န္ေတာ့္စိတ္ကူးတုိ႕ အေရာင္မွိန္... ကြ်န္ေတာ့္နံနက္ခင္းတုိ႕ ပ်က္ဆီးသြားခဲ့ဖူးသည္။<br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 102);">ခ်စ္ရတာ သိပ္ကုိ ပင္ပန္းရပါတယ္ခ်စ္သူ။ အဲ့လုိပဲ ရင္ထဲမွာ သိပ္ ............... နာက်င္တယ္။</span> ငါမဟုတ္တဲ့ ရင္ခြင္တစ္ခုရဲ႕ ေလာင္းရိပ္ေအာင္ နင္ေပ်ာ္၀င္ .... အဲ့ဒီ တံစက္ျမိတ္မွာ ငါဆုိတာ ေရခုိးေငြ႕တစ္ခုေပါ့..........<br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">ခ်စ္သူ . . . . ငါမဟုတ္တဲ့ နင့္ခ်စ္ျခင္းမွာ နင့္ရင္ခုန္သံကုိ နားေထာင္ဖုိ႕ နင့္အိပ္ကပ္ေလး ငါ ျဖစ္ခ်င္မိတဲ့ခန.... နင္ရင္းႏွီးတဲ့ အဲ့ဒီ ရင္ခြင့္ကုိ ငါမုန္းတယ္...........</span><br /><br />ကြ်န္ေတာ္မဟုတ္ေသာ ခ်စ္သူ ျမတ္ႏုိးတဲ့ ရင္ခြင္တစ္ခုအတြက္ ကြ်န္ေတာ့္ဆႏၵကုိ အသာျပန္ျမိဳခ်.. ကြ်န္ေတာ့္တြင္ စကားလံုးတုိ႕ ဆြံ႕အသြားခဲ့သည္။ ခ်စ္သူ၏ အျပံဳးေအာက္ ကြ်န္ေတာ့္ႏွလံုးသားကုိ ျဖန္႕ခင္း .... ခ်စ္သူနင္းေသာ ဒီလမ္းေလးတြင္ ကြ်န္ေတာ္ဆုိတာ ျမက္ရုိင္းပင္ေလးတစ္ခုမွ်သာ ....<br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 204);">မေျပာေတာ့ပါဘူးခ်စ္သူ . . . ကြ်န္ေတာ္ရဲ႕ ခ်စ္ျခင္းကုိ ေသာ့ခတ္ .... မကရေသးတဲ့ ဒီျပဇာတ္မွာ ကြ်န္ေတာ္က စစ္မထြက္ခင္ ျမွားကုန္ခဲ့ရသူ.......... ခ်စ္သူအတြက္ ခ်စ္ျခင္းကုိ ျမတ္ႏုိးစြာသိမ္းထုပ္ ... က်ေနာ့္ႏွလံုးသားကုိ သိမ္းႏွုတ္လုိက္တဲ့ အဲ့ဒီခန ....ကြ်န္ေတာ္ဆုိတာ ဒႆထက္ ရဲရင့္ခဲ့သူေပါ့......</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 255, 153);">ခ်စ္သူမသိတဲ့ ဒီဥယ်ာဥ္ထဲ ကြ်န္ေတာ္စုိက္ပ်ိဳးခဲ့မိေသာ ခ်စ္ျခင္းတြင္ ရိတ္သိမ္းျခင္းတုိ႕ မရွိခဲ့ေတာ့ပါ။ စိန္ေခၚျခင္း မရွိေသာ ဒီတုိက္ပြဲ၌ အရွံုးကုိဖက္တြယ္ အဲ့ဒီေတာင္ကုန္းမွာ ကြ်န္ေတာ္ဆုိတာ မွတ္တုိင္တစ္ခုအျဖစ္ .. သမုိင္း ေမာ္ကြန္းတင္ခဲ့သည္။</span> ခ်စ္ျခင္းမွာ လုပ္ယူလုိ႕ မရဘဲ သူ႕ဟာသူ အလုိလုိ ေပါက္ဖြားလာတဲ့အရာေတြ ရွိတယ္ဗ်... ကြ်န္ေတာ္က ပန္းတစ္ပြင့္မဟုတ္ဘူး... သစ္တစ္ပင္ပါ... ဥယ်ာဥ္မွဴး စိတ္ရွိတဲ့သူတုိင္း ပန္းကုိ ပ်ိဳးတဲ့လက္ပဲ ျဖစ္ခ်င္ၾကတယ္... သစ္ပင္ဆုိတာ ပန္းပ်ိဳးလက္ မရွိလဲ .. သူ႕ဟာသူ ရွင္သန္ႏုိင္တယ္... သူ႕မွာ ခုိင္မာတဲ့ ေရေသာက္ျမစ္ေတြ ရွိတယ္ေလ... သူ႕ရဲ႕ အတြင္းထဲမွာကုိ အျပင္လူေတြ မျမင္ႏုိင္ေလာက္တဲ့ လုပ္ေဆာင္ ခ်က္ေတြ ရွိေနတာပဲ...<br /><br />ကြ်န္ေတာ္က သစ္ပင္ပဲ.. ပန္းပြင့္ေလးလုိ႕ ႏူးႏူးညံ့ည့ံ သိမ္သိမ္ေမြ႕ေမြ႕နဲ႕ ေမႊးရနံ႔ေပးႏုိင္တဲ့သူ မဟုတ္ဘူးဗ်....<br />သစ္ပင္က သစ္ပင္လုိေနတာပဲ ေကာင္းတယ္... ပန္းပြင့္လုိ သြားေနရင္ ရယ္စရာ ပံုျပင္တစ္ပုဒ္ ျဖစ္သြား မွာေပါ့............<br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 102);">နင့္ကုိသိပ္ခ်စ္မိတဲ့ ဒီခ်စ္ျခင္းေတြကုိ ငါ အသာျပန္ျမိဳသိပ္ရင္း....... နင့္ကုိ တိတ္တဆိတ္ပဲ ငါလြမ္းတတ္ခဲ့ေတာ့တယ္ခ်စ္သူ...... တကယ္ေတာ့ ငါက .. မဖူးခင္ကတည္းက ေၾကြခဲ့ရတဲ့ေကာင္ပါ ခ်စ္သူ....</span><br /><br />ေဇာ္<br />http://latlatzaw.blogspot.com/<br />.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1327362717496914208-1601775267687006152?l=www.lynnkhitdeno.com' alt='' /></div>လင္းေခတ္ဒီႏုိhttp://www.blogger.com/profile/08186185042683251874noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-1327362717496914208.post-29483454505386394142010-08-06T10:35:00.008+06:302010-08-10T07:39:24.215+06:30<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br />ကဗ်ာတို႔ရဲ႕ အရွင္သခင္ . . . .<br />ျမင္းျဖဴေျခာက္ေကာင္ေသာ့တဲ့<br />ရထားလံုးန႔ဲ<br />သံသရာ ေလာကႀကီးထဲ<br />သူ ခရီးတစ္ေခါက္ ထြတ္သြားခဲ့ျပန္ျပီ ။<br /><br />ေနေတြ လေတြေတာင္ မွိန္လို႔<br />ႀကယ္ေတြ ညေတြေတာင္ ငိုခဲ့ႀကရ ။<br /><br />တာရာ မရွိတဲ့ စကားလံုးကၽြန္း<br />အသက္ေသမသြားတဲ့ ကဗ်ာ<br />ခ်န္္ခဲ့တဲ့ နကၡတ္ရစ္သမ္<br />အပိုင္းပိုင္း အစစ ကြဲေႀကေနတဲ့<br />ေတးသြား ေတြေအာက္<br />၀ိညာဥ္ရိုင္းေတြ<br />မ်က္ရည္နဲ႔ ကခုန္ေနႀကဦးမယ္ ။<br /><br />အကၡရာကို ေတးသြားတစ္ပုဒ္လို<br />သီဆိုခဲဲ့သူ<br />ဘ၀ကို ခပ္ႀကမ္းႀကမ္း အဖန္ရည္တစ္ခြက္လို<br />ေမာ့ေသာက္ခဲ့သူ<br />အထီးက်န္ျခင္းကို ေက်ာပိုးအိတ္တစ္အိတ္လို<br />လြယ္ထားခဲ့သူ ။<br /><br />ေနာက္ဆံုး . . .<br />ေနာက္ . . . ဆံုး . . .<br />ႏႈတ္မဆက္ လက္မျပပဲ<br />သူ႔ႀကယ္သူ ခပ္ဆိတ္ဆိတ္ေျခြခဲ့တယ္ ။<br /><br />ႀကယ္စင္ေတြ အျပိဳင္းျပိဳင္း ျပိဳလဲ<br />မီးေတာက္ ရစ္သမ္ေတြေအာက္မွာ<br />ေကာင္းကင္ကိုေမာ့ျပီး<br />အိပ္မက္ေတြ ငိုခဲ့ႀကရ ။<br /><br />တစ္ေခတ္ တစ္ေယာက္<br />ငါတို႔ ရင္ဘတ္ႀကားက<br />ႏွင္းဆီဓားသြား<br />သူ ဆြဲႏုတ္သြားခဲ့ျပီး ။<br /><br />( ဆရာတာရာမင္းေ၀ သို႔ )<br /><br />လင္းေခတ္ဒီႏုိ ( ၆ . ၈ . ၁၀ )<br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1327362717496914208-2948345450538639414?l=www.lynnkhitdeno.com' alt='' /></div>လင္းေခတ္ဒီႏုိhttp://www.blogger.com/profile/08186185042683251874noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-1327362717496914208.post-30497436915408338362010-07-28T09:49:00.005+06:302010-08-10T07:40:16.307+06:30<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br />ေကာင္းကင္ႀကီးလည္း ေနမသာဘူး<br />ပင္လယ္ႀကီးလည္း မည္းေမွာင္မေနဘူး<br />မီးျပတိုက္ႀကီးလည္း လင္းျခင္း လို႔<br />နတ္ဆိုးရဲ႕ ေတာင္ေသလာမွာ<br />မိုးႀကိဳးေတြ တစ္ပြင့္ႏွစ္ပြင့္<br />ပြတ္တိုက္ ရွဳိက္နမ္းသြားတယ္ ။<br /><br />ခ်စ္ျခင္းကိုမွ တပ္မက္မိသူကို လူမိုက္တဲ့လား<br />ဘာျဖစ္လဲ . . .<br />မိုက္ရဲမွေတာ့ မင္းကိုခ်စ္မိတာ ဆန္းသလားကြာ ။<br /><br />ငါ . . . ေႀကကြဲေနတာမဟုတ္ဘူး<br />ကြဲ ေႀက ထြတ္သြားတာ . . . ။<br /><br />ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ . . .<br />ျပန္ဆက္မရတဲ့ ပန္းသီးတစ္လံုးကို<br />အိပ္မက္ေတြြနဲ႔ ျပန္ကပ္<br />မဖြင့္ထားတဲ့ ျပတင္း၀မွာ<br />အလြမ္းေတြ ခ်ဳဴသံႀကားေအာင္<br />ငါခ်ိတ္ဆြဲထားမယ္္ ။<br /><br />စကားလံုး တစ္လံုးႏွစ္လံုး အေငြ႔ပ်ံရုံနဲ႔<br />အိပ္မက္ေတြ စုန္းစုန္းေတာက္ ျပာက်သြားတယ္<br />ဘယ္တတ္ႏုိင္ပါ့မလဲ<br />အေငြ႕မေသေသးတဲ့ ဒဏ္ရာေတြ<br />ဖုတ္ဖက္ခါ သိမ္းဆည္းလို႔<br />အလြမ္းျမိဳ႕ေတာ္ထဲ<br />ေျခက်င္ေလွ်ာက္ ငါ၀င္ခဲ့တယ္ ။<br /><br />လင္းေခတ္ဒီႏုိ ( 28.7.10 , 10း00 AM )<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1327362717496914208-3049743691540833836?l=www.lynnkhitdeno.com' alt='' /></div>လင္းေခတ္ဒီႏုိhttp://www.blogger.com/profile/08186185042683251874noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-1327362717496914208.post-88726556259642492202010-07-18T08:30:00.015+06:302011-01-06T10:26:07.537+06:30<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span> <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_uQXeyLq1IvM/TEJg6RaW1xI/AAAAAAAAACk/lhqu4JVQLSg/s1600/anyar5.jpg"> <br /></a> <br /><div style="text-align: center;"><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CUsers%5CKYI%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >" အိမ္ " <br />မက္ခဲ့တာ အခါခါ ရင္ခုန္လို႔ <br />လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေရႊအိပ္မက္ <br />အထပ္ထပ္ အခါခါ သစ္စီးသုတ္ခံရသလို <br />နာက်င္ျခင္းေတြ တစ္ရြက္ပီး တစ္ရြက္</span></p><p class="MsoNormal"> <br /></p><p class="MsoNormal"> <br /><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" ><o:p></o:p></span></p> </div> <br />. <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_uQXeyLq1IvM/TEJguid__FI/AAAAAAAAACc/kGYZm7BO454/s1600/anyar3.jpg"> <br /></a> <br /><div style="text-align: center;"><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CUsers%5CKYI%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >သိုးထိန္းေတြ ႏြားမေက်ာင္းဘူး <br />ေကာင္းဘြိင္ေတြ ကၽြဲမေမာင္းဘူး <br />ဟင္းလင္းျပင္ ရင္ဘတ္ႀကီးလည္း <br />ခ်စ္ျခင္းေတြ အစားမထိုးခဲ့ဘူး <br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" > <br /></span></p><p class="MsoNormal"> <br /></p><p class="MsoNormal"> <br /><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" ><o:p></o:p></span></p> </div> <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_uQXeyLq1IvM/TEJgb0slp5I/AAAAAAAAACU/taTyeUPyqHY/s1600/anyar2.jpg"> <br /></a> <br /><div style="text-align: center;"><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CUsers%5CKYI%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >တဲအိုဆိုေပမဲ့<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ခ်စ္မီးအိမ္ေလး ရွိရင္<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >တို႔ႏွစ္ေယာက္တြက္ လင္းျခင္းပါတယ္<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >အိပ္မက္ေတြ မဖြက္ထားလိုက္ပါနဲ႔<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >" အိမ့္ျဖဴ "</span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" > <br /></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"> <br /><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" ><o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center;"> <br /></div> <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_uQXeyLq1IvM/TEJhH52lABI/AAAAAAAAACs/xFEJrJ839pI/s1600/twoinone2.jpg"> <br /></a> <br /><div style="text-align: center;"><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CUsers%5CKYI%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ေမာင္တစ္ထမ္း မယ္တစ္ရြတ္တဲ့လား<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >မက္စရာ အိပ္မက္ေတာင္<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ငါ့ကို အသည္းျပန္ခြဲသြားတယ္</span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"> <br /><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" ><o:p></o:p></span></p> <br /> <br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);"></span> <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_uQXeyLq1IvM/TEJhfeBeqvI/AAAAAAAAAC0/pYrrBX-mMbk/s1600/w209655844.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_uQXeyLq1IvM/TEJhfeBeqvI/AAAAAAAAAC0/pYrrBX-mMbk/s320/w209655844.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5495061688608533234" border="0" /></a> <br /> <br /><div style="text-align: center;"><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CUsers%5CKYI%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ေမွ်ာ္လင့္ျခင္း <o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >စိတ္ကူးန႔ဲဆႏၵေတြ<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >. . . မပီ ၀ိုးတ၀ါးနဲ႔ . . .<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ေနာက္ဆံုးေတာ့<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ကိုယ့္ဒိုင္ယာရီ ကိုယ္ပိတ္<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >အိပ္မက္ေတြနဲ႔ပဲ <br /></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >လြမ္းပါရေစေတာ့ကြာ <br /><o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" ><o:p> </o:p></span></p> <br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);"></span> <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_uQXeyLq1IvM/TEJhnqYSYAI/AAAAAAAAAC8/xIwewcwOgNY/s1600/356377810_a0cd2064c5_o.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 257px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_uQXeyLq1IvM/TEJhnqYSYAI/AAAAAAAAAC8/xIwewcwOgNY/s320/356377810_a0cd2064c5_o.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5495061829364375554" border="0" /></a><div style="text-align: center;"><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >လင္းေခတ္ဒီနို ( 18.7.10 , 10:00 PM )<o:p></o:p></span></div> <br /><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CUsers%5CKYI%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1327362717496914208-8872655625964249220?l=www.lynnkhitdeno.com' alt='' /></div>လင္းေခတ္ဒီႏုိhttp://www.blogger.com/profile/08186185042683251874noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-1327362717496914208.post-16129935051883862612010-07-05T07:30:00.008+06:302010-07-25T10:50:02.905+06:30<span style="color: rgb(0, 0, 0);">. <br /></span><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CUsers%5CKYI%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:SimHei; panose-1:2 1 6 9 6 1 1 1 1 1; mso-font-alt:黑体; mso-font-charset:134; mso-generic-font-family:modern; mso-font-pitch:fixed; mso-font-signature:-2147482945 953122042 22 0 262145 0;} @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} @font-face {font-family:"\@SimHei"; panose-1:2 1 6 9 6 1 1 1 1 1; mso-font-charset:134; mso-generic-font-family:modern; mso-font-pitch:fixed; mso-font-signature:-2147482945 953122042 22 0 262145 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ငရဲ <span style=""> </span>.<span style=""> </span>.<span style=""> </span>.<span style=""> </span>.<span style=""> </span>.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" > <br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ေျခတစ္ဖက္ခ်ရုံနဲ႔ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >အနီေရာင္ေတြ ကခုန္ေနတယ္<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ျပာလဲ့လဲ့ အစြယ္အဖ်ားေတြနဲ႔<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ငါ့ရင္ကို ရစ္ပူေဇာ္ေတာ့မယ္ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" > <br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >၀ါးျမိဳပစ္လိုက္စမ္းဘာာာာာာ ………………<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" > <br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ရင္ဘတ္တစ္ခုလံုး <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ခါးတူးမည္းနက္ သြားရင္ေတာင္ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ဘ၀ေတြက မင္းစိတ္နဲ႔ ကၽြတ္မွာမဟုတ္ဘူး ။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" > <br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ကမာၻ . . . . . <br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >အသၤေခ်နဲ႔ ခ်ီေအာင္ လြမ္းတယ္ . . . . . . . . .<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" ><o:p> </o:p></span></p><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CUsers%5CKYI%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:SimHei; panose-1:2 1 6 9 6 1 1 1 1 1; mso-font-alt:黑体; mso-font-charset:134; mso-generic-font-family:modern; mso-font-pitch:fixed; mso-font-signature:-2147482945 953122042 22 0 262145 0;} @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} @font-face {font-family:"\@SimHei"; panose-1:2 1 6 9 6 1 1 1 1 1; mso-font-charset:134; mso-generic-font-family:modern; mso-font-pitch:fixed; mso-font-signature:-2147482945 953122042 22 0 262145 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" > <br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >နတ္ဆိုးတစ္ေကာင္ရဲ႕ အိမ္မက္ေတြကို <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >၀င္ပူးေနတဲ့ နတ္သမီး . . <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ေသြးနဲ႔ ထုတဲ့ <span style=""> </span>ရာဇ၀င္မွာ<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >မင္းမပါရင္ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ငါ့ သကၠရာဇ္ကိုေတာင္<o:p></o:p></span></p> <span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ေက်ာက္ခ်ထားခ်င္တယ္ . . . . . . </span><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" ><o:p></o:p></span> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" > <br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ေသဆံုးျခင္း မနက္ျဖန္ကို <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >အိပ္ကပ္ထဲ သပ္သပ္ရပ္ရပ္ထည့္<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ရက္စြဲမပါတဲ့ ျပကၡဒိန္ကို ခ်ိတ္<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ေျခရာတစ္စံု ထင္က်န္ရစ္တဲ့ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ႏွလံုးသားကို ေျမခ်ရင္း<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >နတ္ဆိုးရဲ႕ လမ္းတို လမ္းစေတြဟာ <span style=""> </span>စ်ာပနေတြနဲ႔ . . . . . . <br /></span></p><p class="MsoNormal"> <br /></p><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CUsers%5CKYI%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:SimHei; panose-1:2 1 6 9 6 1 1 1 1 1; mso-font-alt:黑体; mso-font-charset:134; mso-generic-font-family:modern; mso-font-pitch:fixed; mso-font-signature:-2147482945 953122042 22 0 262145 0;} @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} @font-face {font-family:"\@SimHei"; panose-1:2 1 6 9 6 1 1 1 1 1; mso-font-charset:134; mso-generic-font-family:modern; mso-font-pitch:fixed; mso-font-signature:-2147482945 953122042 22 0 262145 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" > <br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >လင္းေခတ္ဒီႏုိ ( 5.7.10 )<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" ><o:p> </o:p></span></p> <br /> <br /><p class="MsoNormal"></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1327362717496914208-1612993505188386261?l=www.lynnkhitdeno.com' alt='' /></div>လင္းေခတ္ဒီႏုိhttp://www.blogger.com/profile/08186185042683251874noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-1327362717496914208.post-59788730217252213752010-06-30T09:00:00.009+06:302010-07-25T10:50:44.374+06:30<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span> <br /><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CUsers%5CKYI%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:SimHei; panose-1:2 1 6 9 6 1 1 1 1 1; mso-font-alt:黑体; mso-font-charset:134; mso-generic-font-family:modern; mso-font-pitch:fixed; mso-font-signature:-2147482945 953122042 22 0 262145 0;} @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} @font-face {font-family:"\@SimHei"; panose-1:2 1 6 9 6 1 1 1 1 1; mso-font-charset:134; mso-generic-font-family:modern; mso-font-pitch:fixed; mso-font-signature:-2147482945 953122042 22 0 262145 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ေန႔ရက္ေတြ နံရံေပၚမွာ<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >အတိအက် ခ်ိတ္ဆြဲမထားဘူး<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >လက္တြဲရမည့္ အခ်ိန္ေတြ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ခပ္ပါးပါး ဒိုင္ယာရီထဲ<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ညွပ္သိမ္းထားရေတာ့မယ္ . . . . . <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" > <br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ကမာၻတစ္ျခမ္းစီမွာ<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ရင္ဘတ္တစ္ျခမ္းစီဆိုေပမဲ့<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >၀င္ရိုးစြန္း အလယ္မွာ<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ငါတို႔ ႏွလံုးသားေတြထပ္တူက်လို႔<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >အနားသတ္ေတြ ညီခဲ့ဖူးတယ္ . . . . .<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" > <br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ႏႈတ္ထြတ္ စကားလံုးေလး <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >တစ္လံုးတည္းပါပဲ . . . <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ဘ၀ကို စႀကၤာ၀ရာႀကီးေလာက္<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ခမ္းနားသြားေစနိင္သလို<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ပင္လယ္ႀကီးေလာက္လည္း<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >နက္ရွဳိင္းသြားေစနိင္တယ္ အိမ့္ျဖဴ . . . . . <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" > <br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ငါေရးတဲ့ အလြမ္းကဗ်ာမွာ<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ဇာတ္လမ္းေတြ မပါဘူး<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >သံေယာဇဥ္ အတုေတြ မပါဘူး<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >အစားထိုးခ်စ္ျခင္းေတြ မပါဘူး<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ကုန္ႀကမ္းေတြ မပါဘူး <br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >" အႏွစ္ " ဆိုတဲ့ စကားေလးပဲ</span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ရင္ခံုသံေတြ ထပ္ေအာင္ ပါခဲ့တယ္ . . . . .<o:p></o:p></span></p><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" > <o:p></o:p></span> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" > <br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >မင္းမရွိတဲ့ ဒိုင္ယာရီမွာ<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ငါ့ လက္ေတြ ဆက္မေရးေတာ့ဘူး<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ထံုအေနတဲ့ ရင္ဘတ္ႀကီးနဲ႔<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >အနာဂတ္ေတြ <br /></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ကာရံမဲ့အလြမ္းနဲ႔<o:p></o:p> ဆက္ေလွ်ာက္ရဦးမွာေပါ့ . . . . . . . <br /></span></p><p class="MsoNormal"> <br /><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" ></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >မင္းအတြက္ မက္ထားတဲ့ ေရႊသားအိမ္မက္ <br /></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ဖြင့္ထားတဲ့ ရင္ဘတ္ထဲက<o:p></o:p> သံေယာဇဥ္ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >သြန္ခ်လိုက္တဲ့ <br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >အလြမ္း တစ္စက္ျခင္းစီနဲ႔ ဒီကဗ်ာ . . . <br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >နာက်င္စြာနဲ႔ ငါသြန္းဆစ္ခဲ့တယ္ အိမ့္ျဖဴ . . . . . <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" ><o:p> </o:p></span></p><p class="MsoNormal"><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:SimHei; panose-1:2 1 6 9 6 1 1 1 1 1; mso-font-alt:黑体; mso-font-charset:134; mso-generic-font-family:modern; mso-font-pitch:fixed; mso-font-signature:-2147482945 953122042 22 0 262145 0;} @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} @font-face {font-family:"\@SimHei"; panose-1:2 1 6 9 6 1 1 1 1 1; mso-font-charset:134; mso-generic-font-family:modern; mso-font-pitch:fixed; mso-font-signature:-2147482945 953122042 22 0 262145 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" > <br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >လင္းေခတ္ဒီနို ( ၃၀.၆.၁၀ )</span></p><p class="MsoNormal"> <br /></p><p class="MsoNormal"><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CUsers%5CKYI%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:SimHei; panose-1:2 1 6 9 6 1 1 1 1 1; mso-font-alt:黑体; mso-font-charset:134; mso-generic-font-family:modern; mso-font-pitch:fixed; mso-font-signature:-2147482945 953122042 22 0 262145 0;} @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} @font-face {font-family:"\@SimHei"; panose-1:2 1 6 9 6 1 1 1 1 1; mso-font-charset:134; mso-generic-font-family:modern; mso-font-pitch:fixed; mso-font-signature:-2147482945 953122042 22 0 262145 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> </p> <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1327362717496914208-5978873021725221375?l=www.lynnkhitdeno.com' alt='' /></div>လင္းေခတ္ဒီႏုိhttp://www.blogger.com/profile/08186185042683251874noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-1327362717496914208.post-29404294665062952142010-06-08T08:30:00.004+06:302010-06-08T09:02:17.771+06:30<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br />ရင္ . . . ရင္ ဘတ္ ႀကီး နဲ႔ ေပြ႔ထားရတယ္ . . . ဖိတ္ လွ်ံ လြင့္ ထြတ္ . . .ဖြာကနဲ အလြမ္းေတြ ငါ့ကိုယ္ေပၚမွာ ေမွာက္ရက္လဲက်တယ္ . . . ကိုယ္တိုင္လဲ သူတို႔ေပၚ ေျခေခါက္လဲလို႔ . . . ။<br /><br />မျမင္ဖူးပဲ ရူးခဲ့တယ္ . . . ဟုတ္တယ္ . . . ငါကိုယ္တိုင္လည္း ထူးခဲ့တာပဲ . . . ဒုကၡေတြ ထူထူထဲထဲႀကီးနဲ႔ေကာင္ . . . ငါ့ဆီလာဖို႔ေတာင္ မင္းအတြက္ ဆင္းစရာ ေလွကားမရွိဘူး . . . ငါ့ဘ၀က လွ်ိဳလိုနက္တယ္ . . .<br /><br />ေလွတစ္စင္း . . . ခရီးတစ္ခု . . . လူသားႏွစ္ဦး . . . နံ ႏွစ္ဖက္ကို တဖက္တခ်က္ နင္းျပီး တစ္ေယာက္ တစ္ဖက္ ေလွာ္ေနတယ္ . . . တဖက္ျခမ္း . . . တက္က်ိဳးသြားတာလား . . . လက္မထိုးႏုိင္ေတာ့တာလား . . . . လႈပ္ရွားမႈ ကင္းမဲ့ . . . . ေနာက္တဖက္ျခမ္း . . . . တစ္ေယာက္တည္း ေလွာ္ေနမွေတာ့ ဒီေနရာမွာပဲ တ၀ဲလည္လည္ . . . . ။ ပန္းတိုင္ . . . . . . . . . . . . . . ေ၀၀ါးေနေပမဲ့ ျမင္ေနရဆဲ . . . . .<br /><br />မေရာက္နိင္ဘူးတဲ့လား . . . ေရဆန္ေပမဲ့ မုန္တိုင္းမထန္ေသးဘူး . . . လႈိင္းႀကီးေနလို႔လား . . . ဖ၀ါးေအာက္မွာပါပဲ . . . တက္(စိတ္ဓာတ္) ေတာ့မခ်ိဳးပစ္လိုက္နဲ႔ . . .<br /><br />ေက်နပ္ေနဆဲပါ . . . ပန္းတိုင္ မေရာက္ေသးေပမဲ့ တက္ေတြ ေပ်ာက္ခဲ့လည္း . . . ခရီးတစ္ခု . . . တစ္ေလွတည္းမွာမို႔ . . . တသက္လံုး ၀ဲလည္ေနလည္း ေက်နပ္ဆဲပါပဲ . . . . .<br /><br />လင္းေခတ္ဒီႏို ( 8.6.2010 , 8.30 AM)<br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1327362717496914208-2940429466506295214?l=www.lynnkhitdeno.com' alt='' /></div>လင္းေခတ္ဒီႏုိhttp://www.blogger.com/profile/08186185042683251874noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-1327362717496914208.post-30566293227623018402010-06-01T08:51:00.003+06:302010-06-02T07:32:58.315+06:30<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br />ကိုယ့္ဘုရင္မ<br />ကိုယ့္ကို ျပန္ခ်က္တဲ့ ကစားကြက္မွာ<br />အကြက္မေရႊ႕ရပဲ<br />ငါဟာ နန္းခ်ခံလိုက္ရတယ္ . . . . . .<br /><br />တပင္တိုင္ပါပဲ . . . . . .<br />အစကိုလည္း သူပဲ ထြတ္ခဲ့ျပီး<br />အဆံုးကိုလည္း သူပဲ သတ္ခဲ့တယ္ . . . . . .<br /><br />ေသစားေသေစ အမိန္႔စာတမ္း<br />ငါ့ရင္ဘတ္ကို<br />မင္းဘယ္ေတာ့ ပို႔မွာလဲ . . . . . .<br /><br />ေသေလာက္ေအာင္ပါပဲ . . .<br />ငါ့ကဗ်ာေတြ<br />ကမာၻထဲက ခဏ ခဏ<br />ေပ်ာက္ဆံုးေနတယ္ . . . . .<br /><br />လွလြန္းလို႔ ထင္ပါ့ . . .<br />ငါ့ႏွလံုးသာေတြေတာင္ မ်က္ေမွာင္ခ်လို႔ . . . . .<br /><br />ေမွာ္၀င္လြန္းေနတဲ့<br />မင္းအျပံဳးေတြေအာက္မွာ<br />ငါ့ ထစ္ခ်ဳန္းသံေတြ အပံုလိုက္ႀကီး<br />ေႀကြ ေႀကြက်သြားတယ္. . . .<br /><br />ျဖဳတ္မသြားခင္ကတည္းက<br />ရုတ္သြားတဲ့ လက္<br />ငါ့ အိမ္မက္ႀကီး တခုလံုးကို<br />ဆြဲခါခ်သြားတယ္<br />က်လာလိုက္တဲ့<br />ေခ်ာကလက္ေရာင္ အလြမ္းေတြ<br />မင္းနာမည္ေခၚရင္း<br />မိုးစုန္စုန္ ခ်ဳပ္လို႔ . . . . . .<br /><br />မင္း ျပန္မလာတဲ့ ညေတြထဲ<br />ငါ့ကိုယ္ငါ ခါးခါးသီသီး ေဖ်ာ္ခ်ရင္း<br />အလြမ္းေတြနဲ႔ ေမ်ာေနဆဲပါ<br />" အိမ့္ျဖဴ " ရယ္ . . . . . . .<br /><br />လင္းေခတ္ဒီနို ( 1.6.10 ၊ 8း30 AM )<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1327362717496914208-3056629322762301840?l=www.lynnkhitdeno.com' alt='' /></div>လင္းေခတ္ဒီႏုိhttp://www.blogger.com/profile/08186185042683251874noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-1327362717496914208.post-57718229821267811952010-05-06T08:11:00.004+06:302010-05-06T08:17:49.673+06:30<meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CUsers%5CKYI%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span> <br /><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" ><o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" ><o:p></o:p>ေတြေ၀မႈေတြ မိုးေလာက္ႀကီးေနတယ္<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ငါ မဟုတ္တဲ့ ငါ့ လူ ။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" > <br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ဒီလမ္းကို ငါနင္းခဲ့တယ္ . . . .<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ဘုရင့္ေနာင္က ေဖာင္ဖ်က္တယ္<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ေဖာင္မေျပာနဲ႔<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ျပန္လွည့္ဖို႔ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >အေနာက္မွာ ေျခရာေတာင္ ငါမခ်န္ခဲ့ဘူး ။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" > <br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ေနာက္ဆံုး ေရာက္လာတဲ့<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >သူေယာင္မယ္ကိုမွ နတ္သမီးထင္တယ္<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >မွားမယ္လို႔ ေျပာလည္း<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >အေတြးေတြက သူ႔ကို ျပန္သတ္ေနတယ္ ။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" > <br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >အရုပ္တစ္ရုပ္လို<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ျပန္ေပးစတမ္း ကစားေနတာလား<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ကိုယ္တိုင္ ခ်ခြင့္မရွိတဲ့ သားေကာင္<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >မုဆိုးႏွစ္ေယာက္ႀကားမွာ<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြ ျမွားအစင္းစင္းမွန္တယ္ ။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" > <br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ ျမဴေလာက္ေသးငယ္သြားတယ္<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ငါ့ လူ မဟုတ္တဲ့ ငါ ။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" ><o:p> <br /></o:p></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" ><o:p>လင္းေခတ္ဒီနို ( 6.5.10 )</o:p></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" ><o:p> <br /></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" ><o:p> </o:p></span></p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1327362717496914208-5771822982126781195?l=www.lynnkhitdeno.com' alt='' /></div>လင္းေခတ္ဒီႏုိhttp://www.blogger.com/profile/08186185042683251874noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-1327362717496914208.post-32738265959825814812010-04-28T09:31:00.010+06:302010-07-25T10:51:12.388+06:30<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br />ရင္ဘတ္ေတြ<br />တစ္ျခမ္းျပီး တစ္ျခမ္း<br />ဖရိုဖရဲ<br />ဆြဲဆုတ္ခံရတယ္ . . .<br /><br />ႏႈတ္ဆက္သြားတာလား<br />လက္ေလး တစ္ခ်က္ေတာင္ မျပခဲ့ဘူး . . .<br />ငါ့မွာေတာ့<br />ျပန္လွည့္ႀကည့္မလား<br />ေငးရင္း ေမာရင္း . . . .<br /><br />လိမ့္က်သြားတဲ့<br />မွန္ထဲက ငါ့ မ်က္ရည္ေတြ<br />ငါ ကိုယ္တိုင္ ျပန္နင္းေခ်တယ္<br />ျပီးေတာ့ . . . . . .<br />အနာအက်င္ေတြနဲ႔ ငါ့ကိုယ္ငါ<br />မွန္ထဲ ျပန္နင္းေခ်တယ္ . . . .<br /><br />လူမရွိ . . . .<br />အမိုးမရွိ . . . .<br />ခံုမရွိ . . . .<br />ငါ့မွတ္တိုင္<br />ဒီလိုနဲ႔<br />သူ ေက်ာ္သြားျပန္တယ္ . . . . .<br /><br />လင္းေခတ္ဒီနိ ( 28.4.10 )<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1327362717496914208-3273826595982581481?l=www.lynnkhitdeno.com' alt='' /></div>လင္းေခတ္ဒီႏုိhttp://www.blogger.com/profile/08186185042683251874noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-1327362717496914208.post-18221857366606598232010-04-17T09:40:00.005+06:302010-04-17T10:00:17.170+06:30<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.<br /></span><br />အလင္းရဲ႕ နတ္သမီး<br />ကၽြန္ေတာ့္ မီးအိမ္ မႈတ္လိုက္တယ္<br />ႀကယ္မရွိ လမရွိပဲ<br />သံေယာဇဥ္ေတြ ေကာင္းကင္ေပၚက<br />ေႀကြဆင္းလာတယ္ . .<br /><br />စကားလံုး တစ္လံုးတည္း . . . .<br />အုပ္မိုးထားတာ သိပ္သည္းလို႔<br />ေတာင္မကြယ္<br />ေနစြယ္မက်ိဳးပဲ<br />ငါ့ တဲအိုပ်က္က ေမွာင္တယ္ . . . . .<br /><br /><div> <div> <div>ႀကယ္ပ်ိဳရဲ႕ အလင္း<br />ရင္ဘတ္ေတြ ျပိဳင္းျပိဳင္းပြင့္ခဲ့ဖူးတယ္<br />ေခါင္းပုတ္ႏႈိးပီးမွ<br />ျပန္အိပ္ခိုင္းသလို<br /></div> <div>လမင္းကို နမ္းခ်င္တဲ့စိတ္နဲ႔<br />ညေတြက မ်က္ရည္စိုတယ္ . . . . .<br /><br />အလြမ္းျပာ မီးေတာက္<br />မီးခတ္ စရာမလိုဘူး<br />ကဗ်ာတစ္ရြတ္ မွင္တစ္ခ်က္စြန္းတာနဲ႔<br />ရင္တစ္ခုလံုး<br />ပင္လယ္ႀကီး ျဖစ္ျဖစ္သြားတယ္ . . . . . .<br /><br />ဂႏၱ၀င္ဆန္ဆန္ ည . . . .<br />ဂႏၱ၀င္ဆန္ဆန္ စကားလံုးေတြ<br />တစ္လံုးစ . . .<br />ႏွစ္လံုးစ . . .<br />ဂႏၱ၀င္ဆန္ဆန္ ေပ်ာက္ဆံုးသြား<br />ဂႏၱ၀င္ဆန္ဆန္ ဗလာအိမ္မက္နဲ႔<br />ဒီညထဲ ဘာအလင္းမွ ပါမလာေတာ့ဘူး ။<br /><br /><br />လင္းေခတ္ဒီႏို ( 17.4.10 )<br /></div></div></div><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1327362717496914208-1822185736660659823?l=www.lynnkhitdeno.com' alt='' /></div>လင္းေခတ္ဒီႏုိhttp://www.blogger.com/profile/08186185042683251874noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-1327362717496914208.post-31142827164234586162010-04-10T21:31:00.000+06:302010-04-10T21:32:25.876+06:30<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.<br /></span>" အလြမ္း " . .<br />ဒီဘာသာေဗဒမွာ<br />ငါ စာမတတ္ခ်င္ပဲ တတ္ခဲ့ရသူ<br />မဖတ္ခ်င္ပဲ ဖတ္ခဲ့ရသူ . . . . .<br /><br />အသည္းမကြဲဘူး . .<br />မေႀကကြဲေသးဘူး . .<br />ရင္ဘတ္ႀကီး နည္းနည္းေတာ့<br />ပြင့္ထြတ္ေနတယ္ . . . . .<br /><br />အေမွာင္ရာသီရဲ႕ ေထာင့္စြန္းက<br />အေရာင္မြဲေနတဲ့ ႀကယ္တစ္လံုး<br />မင္းနကၡတ္ေအာက္မွာ ေတာက္ပေနတယ္<br /><br />ျပိဳးျပက္တဲ့ အေရာင္ေတြ ျပန္မွိန္သြားမွာ<br />ငါ့ရာဇ၀င္ေတြ မေႀကာက္ရြံ႕ခဲ့ဘူး<br />အပ်င္းေျပ ကစားျပီး ခ်န္ထားခံရမွာ<br />ငါ၀ိဥာဥ္ေတြ ေႀကာက္ရြံ႕ေနတယ္<br />အေမွာင္ေတြ ငိုတဲ့ ညေတြမွာ<br />ငါ့ကို ျပန္မထားခဲ့ပါနဲ႔ . . . . .<br /><br />ငါပိုင္ခဲ့ဖူးတဲ့ တနဂၤေႏြ သတို႔သမီး<br />ပထမေျမာက္ ရဲရင့္ျခင္းေတြနဲ႔<br />ငါ့ႏွလံုးအိမ္ထဲ မင္းကို ဆြဲထည့္<br />သိမ္း၀ွက္ထားခဲ့ဖူးတယ္<br />ဗီးနပ္ရဲ႕ နကၡတ္ေတြ အႀကိမ္ႀကိမ္ပြင့္<br />ႀကယ္စံုခတဲ့ ညေတြမွာ<br />ပထမေျမာက္ ေႀကကြဲျခင္းနဲ႔<br />ငါ့ေကာင္းကင္မွာ တိမ္ေတြ မေသပါရေစနဲ႔ . . . . .<br /><br />ငွက္တစ္ေကာင္ အေတာင္ပံခတ္တာေတာင္<br />ငါ့ရင္မွာ ကကြက္ဆန္ဆန္ . .<br />မင္းမရွိတဲ့ မနက္ျဖန္ေတြမွာ<br />ငါ့ကဗ်ာေတြထဲ<br />တိမ္ေတြ ေသတာ ဆန္းသလားကြာ . . . . .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1327362717496914208-3114282716423458616?l=www.lynnkhitdeno.com' alt='' /></div>လင္းေခတ္ဒီႏုိhttp://www.blogger.com/profile/08186185042683251874noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1327362717496914208.post-26836909545492468992010-04-10T21:30:00.000+06:302010-04-10T21:31:10.921+06:30<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.<br /></span>လြယ္လြယ္နဲ႔ ဖြားခဲ့တာ မဟုတ္ဘူး<br />ကိုးလလြယ္ ဆယ္လပ်ိဳး<br />ေသြးသံတရဲရဲႀကားမွာ<br />မ်က္ရည္ေပါက္ေပါက္နဲ႔<br />အံႀကိတ္ျပီး ေမြးေပးခဲ့တဲ့ အေမ . . . . .<br /><br />ေလာကဓံကို ထုေပဒဏ္ေပခံနိုင္ေအာင္<br />လက္တြဲျပီး သင္ခဲ့ေပးတဲ့ အေမ . .<br />သားသမီးေတြရဲ႕ ေရွ႕မွာ မားမားရပ္<br />လာသမွ် ဒုကၡေပါင္းေသာင္းေျခာက္ေထာင္ကို<br />အိုႏြမ္းတဲ့ ရင္တစ္စံုနဲ႔ စီးခံ ေပးခဲ့တဲ့ အေမ . .<br />အခ်ဥ္ရည္ဟင္းေကာင္းတစ္ခြက္ကို<br />သားေတြအတြက္ ခ်ေပးလို႔<br />ေနာက္ေဖးေပါက္မွာ ဗရာေႀကာ္တစ္ျခမ္း<br />ထမင္းႀကမ္း ဆားျဖဴးျပီးစားခဲ့တဲ့ အေမ<br />အဲဒီပံုရိပ္ေတြ<br />အဲဒီမ်က္ရည္စက္ေတြ<br />ကၽြန္ေတာ့္ရင္မွာ ခုထိ မခမ္းေသးဘူးအေမ . . . . . .<br /><br />“ သား ” လို႔ . .<br />တစ္ခြန္းေခၚလိုက္တဲ့ အေမ့ရဲ႕အသံ . . .<br />နားထဲေရာက္လာတာနဲ႔<br />ခါးတယ္ ဆိုတဲ့ ေလာကဓံကိုေတာင္<br />ကၽြန္ေတာ္ ဒူးနဲ႔ တက္တိုက္၀ံ့တယ္ အေမ . . . . . .<br /><br />ေလာကဋီကာကို အဖြင့္စာမ်က္ႏွာကအစ<br />နိဂံုးအဆံုးအထိ ရင္ဆိုင္သင္ျပ<br />ကၽြန္ေတာ့္အသြားေတြ ျမ ေနေအာင္<br />ေသြးေပးလိုက္တဲ့အေမ . . .<br />အခု အေမလႊတ္လိုက္တဲ့ ရာဇ၀င္တိုက္ပြဲ<br />လင္းလက္လွ်ံျငီးေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္္ဓားနဲ႔<br />အေမ့အတြက္ ေမာ္ကြန္းထိုးခဲ့မွာပါ . . . . . .<br /><br />အေ၀းေရာက္ေနတဲ့ အေမ့သား<br />အေမေႀကာ္ေပးတဲ့ ပဲျပဳတ္ထမင္းဆီစမ္း<br />အေမလုပ္ေပးတဲ့ ငါးေျခာက္ေႀကာ္<br />အေမခ်က္ေပးတဲ့ ကန္စြန္းရြတ္အခ်ဥ္ရည္ဟင္း<br />အခမ္းခမ္း အနားနား ျပင္ဆင္ထားတဲ့<br />အေနာက္တိုင္းပီဇာေတြ ျမင္တိုင္း<br />တမ္းတ သတိရတယ္အေမ . . . . . .<br /><br />ကံႀကမၼာဆိုတာ ေမွာက္တစ္ခါ လွန္တစ္လွည့္ပါ<br />ကၽြန္ေတာ္တို႔ဘ၀ ေပျဖစ္ခဲ့ျပီးျပီးပဲ အေမ<br />တူျဖစ္တဲ့ အလွည့္ ေလာကႀကီးအလယ္<br />ရင္ေကာ့ ေမာ္ႀကြားလိုက္စမ္းပါ အေမ . . . . . .<br /><br />အေမ့ ပါးေရေတြ တြန္႔ေႀကေနခဲ့ျပီး<br />အေမ့လက္ေတြ ႀကမ္းရွရင့္ေထာ္ေနခဲ့ျပီး<br />အေမရုပ္ရည္ေတြ အရမ္းအိုစားသြားခဲ့ျပီး<br />သားသမီးေတြအတြက္ သူတစ္ပါးတံေတြးခြက္<br />ပက္လက္မေမွ်ာရုံတမယ္ ခံစားခဲ့ရတဲ့ အေမ<br />အဲဒီ ေက်းဇူးေတြနဲ႔ အေမ့ေျခရင္း<br />ကၽြန္ေတာ္ထာ၀ရ ဦးခ်ကန္ေတာ့ပါရေစ အေမ . . . . . . .<br /><br />ဗညားရွိန္ . . . ( 26.12.09 , 10:01 AM )<br />~ ေကာင္းကင္မ်ား၏ အတၳဳပၸတၱိ ၂၀၁၀ ~<br /><br />ဒီဇင္ဘာ ၃၀ ရက္ေန႕မွာ က်ေရာက္ခဲ့တဲ့ အေမမ်ားေန႔ အမွတ္တရကဗ်ာ . . .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1327362717496914208-2683690954549246899?l=www.lynnkhitdeno.com' alt='' /></div>လင္းေခတ္ဒီႏုိhttp://www.blogger.com/profile/08186185042683251874noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1327362717496914208.post-58727026615012000152010-04-10T21:28:00.000+06:302010-04-10T21:29:14.527+06:30<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.<br /></span>အသဲကြဲ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ေရထဲ ျပဳတ္က်သြားတယ္<br />ေကာက္ယူမယ့္ လက္ေတြအေနာက္ စိတ္ေတြ ပါမသြားဘူး<br />ေမ်ာသြားတဲ့ အရာ၀တၱဳကို သစ္ရြတ္ တစ္ရြတ္လို ေတြး ေငး ႀကည့္<br />ေအးစက္ထံုက်င္ လက္ေတြ ၊ ေသြးမဲ့ မ်က္ႏွာ ၊ စိတ္မရွိတဲ့ ကိုယ္<br />အရာရာဟာ ေလးလံတုံ႔ဆုိင္း ငါ့စိတ္ထဲမွာ ငါ့ကိုယ္က ေပ်ာက္ဆံုးေနတယ္ . . .<br /><br />သူသီသြားတဲ့ စကားလံုးအစအနေတြ<br />နားထဲ ေဘာင္ဘင္ရိုက္ခတ္ ႏွလံုးသားထဲပါ ေဖာက္ထြင္း<br />ဘယ္န၀င္ပီယံသီခ်င္းမွ ငါ့ရင္ဘတ္ထဲ ေျပးမ၀င္လာနိုင္ခဲ့ဘူး<br />စိတ္ေတြ . .<br />ရွာမေတြ႕ေတာ့တဲ့သူတစ္ေယာက္ အေနာက္<br />လမ္းေပ်ာက္ေနတဲ့ တိမ္ေတြလို ကစဥ့္ကလွ်ား လြင့္ေ၀းေျပးလိုက္ . . .<br /><br />ရယူပိုင္ဆိုင္လိုတဲ့ စိတ္ေတြ ေခါက္သိမ္းထုပ္ပိုး<br />အတၱမဲ့ လမ္းေပၚ တက္ေလွ်ာက္ ႀကည့္တယ္<br />နင္းခ်မိလိုက္တာ လိုခ်င္တပ္မက္မႈေတြ အျပံဳလိုက္ အတစ္လိုက္ . . .<br />ခ်စ္သူ . . . . .<br />ရယူပိုင္ဆိုင္လိုတဲ့ စိတ္ေတြအေနာက္မွာ<br />ငါဟာ ေနျမင့္ေလ အရူးရင့္ေလ ပါပဲ . . .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1327362717496914208-5872702661501200015?l=www.lynnkhitdeno.com' alt='' /></div>လင္းေခတ္ဒီႏုိhttp://www.blogger.com/profile/08186185042683251874noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1327362717496914208.post-10206279064508242712010-04-10T21:27:00.001+06:302010-04-10T21:27:32.915+06:30အျပံဳးတစ္ခ်က္က<br />နတ္ပန္းခ်ီတစ္ခ်ပ္လို<br />စုတ္ခ်က္ျပင္းတယ္<br />ညဖြက္တဲ့ နတ္သမီးကကြက္ေတြနဲ႔<br />ငါ့ရင္ကိုခြင္း<br />ေဆြးေအာင္ မင္း ေတးသီတယ္ . . . . .<br /><br />ငါ့စိတ္ထဲက တနဂၤေႏြ သတို႔သမီး<br />ေ၀းကြားျခင္းရဲ႕ ေနာက္မွာ<br />တစ္ေကာက္ေကာက္ လိုက္ေနတဲ့<br />ေသြးေအးစိတ္ေတြ<br />မင္းကို လွည့္စား<br />ကံဇာတ္ဆရာ<br />ဇာတ္ညြန္း ေျပာင္းေရးမွာကို<br />ငါ အေႀကာက္ဆံုးပဲ . . . . .<br /><br />စိတ္ထဲက ကဗ်ာေတြ<br />ေရးခ်လိုက္တယ္<br />ေရးခ်လိုက္တဲ့ ကဗ်ာေတြထဲ<br />စိတ္ေတြ ပါမသြားခဲ့ဘူး<br />ငါ့စိတ္ေတြ ငါ ျပန္ဖမ္းလို႔ မမိေတာ့ဘူး . . . . .<br /><br />ကန္ေဘာင္ေရွ႕က ေကာ္ဖီဆိုင္ကိုလြမ္းတယ္ . .<br />ျမိဳ႕မေက်ာင္းလမ္းကို လြမ္းတယ္ . .<br />ေက်ာင္းလမ္း မွတ္တိုင္ကို လြမ္းတယ္ . .<br />ေကာက္ရိုးႏြယ္ကို လြမ္းတယ္ . .<br />ေနာက္ဆံုး မင္းရဲ႕ အရိပ္ေလးကိုေတာင္ ငါလြမ္းတယ္ . . . . .<br /><br />အိမ္မက္ညေတြ<br />ငါ့စိတ္ကို ဆြဲဆြဲခ်<br />အိမ္မရတဲ့ အလြမ္းညေတြနဲ႔အတူ<br />ငါလည္း ေကာ္ဖီ ထိုင္ေသာက္တတ္ခဲ့ျပီ . . . . .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1327362717496914208-1020627906450824271?l=www.lynnkhitdeno.com' alt='' /></div>လင္းေခတ္ဒီႏုိhttp://www.blogger.com/profile/08186185042683251874noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1327362717496914208.post-62980783892397244602010-04-10T21:20:00.000+06:302010-04-10T21:21:17.144+06:30<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.<br /></span>ရက္စက္ေတာ့မယ္ မုဆိုးတစ္ဦးရဲ႕<br /><br />တည္ျငိမ္ျခင္းနဲ႔ ညတစ္ညက အစပ်ိဳးတယ္<br /><br />လမိုက္က မသိမသာ မ်က္ကြယ္ျပဳလို႔<br /><br />လႈိင္းလံုးေတြက မာန္နတ္ေယာင္ေဆာင္<br /><br />ေသျခင္းတရားနဲ႔ ဌက္ဆိုးထိုးသံႀကား<br /><br />တို႔အသက္ေတြ တစ္စစီ ဖဲ့ေျခြခံလိုက္ရတယ္ . . . . . . . . . .<br /><br /><br /><br />ေႀကာက္ခမန္းလိလိ ပင္လယ္ေအာ္သံေအာက္<br /><br />တမင္းလံုးတေစၥ အေျခာက္ခံလိုက္ရတဲ့<br /><br />ဘ၀ေတြ . . .<br /><br />ဘ၀ေတြ . . .<br /><br />ကူညီရာမဲ့ ေရျပင္အထက္ေအာက္<br /><br />တစ္စစီ ျပန္႔ က်ဲ ေႀက မြ ပ်က္စီးလို႔ . . . . . . . . . . .<br /><br /><br /><br />အေဖ့လက္ကို ဆြဲမလား . . .<br /><br />အေမ့လက္ကို ဆုပ္ကိုင္မလား . . .<br /><br />အားကိုးရာမဲ့ လူမမယ္ေလးေတြရဲ႕<br /><br />ငိုညည္းသံေတြ<br /><br />ဘယ္သူကူညီမလဲ . . .<br /><br />ဘယ္သူ လက္ကမ္းမလဲ . . .<br /><br />ေႀကကြဲစြာနဲ႔ ေပးဆပ္ခဲ့ရျပီးပဲ . . . . . . . . .<br /><br /><br /><br />သားငယ္ ဘယ္မွာလဲ . . .<br /><br />သမီးငယ္ ဘယ္ေရာက္ေနလဲ . . .<br /><br />အမိအဖ တို႔ရဲ႕ ပူေဆြးေလာင္ျမိဳက္တဲ့<br /><br />မ်က္ရည္ေတြ . . .<br /><br />မ်က္ရည္ေတြ . . .<br /><br />မ်က္ရည္ေတြ ေအာက္က<br /><br />ႏွလံုးသားေတြ ကြဲေႀကအက္လုိ႔<br /><br />နာနာက်င္က်င္ကမ္းမွာ ေပးဆပ္ခဲ့ရျပီးပဲ . . . . . . . . . .<br /><br /><br /><br />မဟူရာ ညျပင္က အေမွာင္ကို ဆြဲခ်ဳံ<br /><br />တို႔ေတြက ေသမင္းနဲ႔ စစ္ခင္း<br /><br />ဒီေရျပင္ကို တို႔ေက်ာ္နိုင္ပါ့မလား . . .<br /><br />စိတ္ဓာတ္ေတြ တဘံုးဘံုးက်ရွဳံး<br /><br />မရွိစေလာက္ အင္အားေလးေတြနဲ႔<br /><br />ေနာက္ဆံုးထြတ္သက္အထိ တိုက္ပြဲ ၀င္ခဲ့သူေတြ<br /><br />ဧရာ၀တီကမ္းမွာ ခႏၱာေတြ ေသာင္တင္လို႔ . . . . . . . . . .<br /><br /><br /><br />ေလာကဓံက ရက္စက္တာလား . . .<br /><br />ကံႀကမၼာက ႀကည္စယ္တာလား . . .<br /><br />လူ႔အသက္ေပါင္း သံုးသိန္းေက်ာ္<br /><br />မုန္တိုင္းရဲ႕ အရိုင္းဆန္တဲ့ က ကြက္မွာေမွ်ာလို႔<br /><br />ေသမင္းကို ဒူးေထာက္ခဲ့ရတာ<br /><br />သခၤါရတရားတဲ့လား . . . . . . . . . .<br /><br /><br /><br />ဆံုးရွဳံးခဲ့တဲ့ အိမ္မက္ေတြ . . .<br /><br />လြင့္ေပ်ာက္ခဲ့တဲ့ ရည္မွန္းခ်က္ေတြ . . .<br /><br />က်ရွဳံးခဲ့တဲ့ စိတ္ဓာတ္ေတြ . . .<br /><br />ေႀကမြေနတဲ့ အနာဂတ္ေတြ . . .<br /><br />တုန္လႈပ္ေျခာက္ျခားေနတဲ့ ဘ၀ေတြကို<br /><br />ငါတို႔ ေမတၱာတရားနဲ႔ ေအးျမေစလို႔<br /><br />အရိုင္းဆန္တဲ့ မုန္တိုင္းေရ . . .<br /><br />မင္းေျခမြခဲ့တဲ့ ဗလာက်င္း ဘ၀ေတြ အတြက္<br /><br />ငါတို႔ ကရုဏာလက္ေတြ ေဖးကူ<br /><br />ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္အိမ္မက္ေတြကို<br /><br />ေကာင္းကင္ေပၚ ဆြဲတင္လို႔<br /><br />ရည္မွန္းခ်က္အလင္းေရာင္ေတြ<br /><br />သူတို႔ ရင္ဘတ္ထဲ ငါတို႔ ထည့္ေပးနိုင္ခဲ့ျပီး . . . . . . . . . . .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1327362717496914208-6298078389239724460?l=www.lynnkhitdeno.com' alt='' /></div>လင္းေခတ္ဒီႏုိhttp://www.blogger.com/profile/08186185042683251874noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1327362717496914208.post-65211763122489924072010-04-10T21:19:00.001+06:302010-04-10T21:19:50.730+06:30<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br />ႏွင္းျမဴေတြ ပါးပါးလွပ္လွပ္ေလးဆိုင္း<br />ေလေျပရိုင္းေတြ ခပ္ရွိဳက္ရွဳိက္ေလးေသြး<br />ခပ္မိုက္မိုက္ လေရာင္ေအာက္က<br />ျပိဳးတစ္လွည့္ ျပက္တစ္လွည့္<br />လင္းလက္ေနတဲ့ ေရျပင္က်ယ္ရဲ႕<br />ခပ္ေဆြးေဆြး ခံစားခ်က္နဲ႕အတူ<br />မင္ကို ကိုယ့္အနားမွာရွိေစခ်င္ပါရဲ႕<br />ဒီဇင္ဘာ …………………..<br /><br /><br />ငါ့ရင္ကို ခပ္စိမ့္စိမ့္ေလးတိုက္ခတ္ျပီး<br />အေ၀းကိုေျပးထြတ္သြားတဲ့ ဒီဇင္ဘာရယ္<br />မပ်ိဳျမစ္တဲ့ ရွတတ စကားလံုးေတြနဲ႔<br />တို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ အခ်စ္ဦးေန႔ရက္ေတြကို<br />ခပ္ရုိင္းရိုင္း မင္းအဆံုးသတ္ခဲ့ျပီးပဲ<br />ဒီဇင္ဘာ ………………….<br /><br /><br />မင္းရဲ႕ ဖူးဖူးပြင့္ပြင့္ နွဳတ္ခမ္း<br />ျဖဴစင္ေႏြးေထြးတဲ့ အနမ္း<br />မေမ့နိုင္တဲ့ အျပံဳးလဲ့လဲ့ေလးေတြက<br />တစ္တစ္ရစ္ရစ္ ညိဳ႕ခဲ့ေတာ့<br />ငါ့ရင္မွာ အလြမ္းေတြ ပြင့္ခဲ့ျပီးေပါ့<br />ဒီဇင္ဘာ ………………….<br /><br /><br />မင္းသင္ေပးခဲ့တဲ့ အလြမ္းဘာသာမွာ<br />ငါ မလြမ္းခ်င္ပဲ လြမ္းခဲ့ရတယ္<br />ငါ မဖတ္ခ်င္ပဲ ဖတ္ခဲ့ရတယ္<br />အသည္းကြဲသူ ဖတ္ရမယ့္ဘာသာရပ္မွာ<br />ငါ စာမတတ္ခ်င္ခဲ့ဘူး<br />ဒီဇင္ဘာ………………….<br /><br /><br />တို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ လွပတဲ့အနာဂတ္<br />ပါးပါးလ်ားလ်ား ဓားသြားကေလးနဲ႕<br />မင္း ခပ္ေပါ့ေပါ့ လြင့္ေျခြခဲ့ေပမဲ့<br />ငါ့ ရင္ထဲက အလြမ္းသစ္ပင္မွာေတာ့<br />ငါ ခ်ိတ္ထားဆဲပါပဲ<br />ဒီဇင္ဘာ ………………………………<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1327362717496914208-6521176312248992407?l=www.lynnkhitdeno.com' alt='' /></div>လင္းေခတ္ဒီႏုိhttp://www.blogger.com/profile/08186185042683251874noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1327362717496914208.post-59737812162004936482010-04-10T21:11:00.000+06:302010-04-10T21:18:22.578+06:30<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.<br /></span>မင္းနဲ႔ပက္သက္တိုင္း တလွပ္လွပ္<br /><br />ကဆုန္ေပါက္ေနတဲ့ ငါဘယ္ဘက္ရင္အံု<br /><br />မင္းအခ်စ္ကႀကိဳးနဲ႔ အထပ္ထပ္<br /><br />ေႏွာင္ရစ္မွ တည္ျငိမ္မယ္ထင္ပါရဲ႕ …………….<br /><br /><br /><br />ျမက္ခင္းျပင္မွာ ႏွင္းမွုံေတြ တဖြဲဖြဲျဖန္႔ခင္းလို႕<br /><br />လိပ္ျပာေတြကပန္းေတြကို ရန႔ံသြင္းေနခိုက္<br /><br />ေလျပည္တစ္ခ်က္ အတိုး အခတ္မွာ<br /><br />ငါမက္တဲ့ မင္းအိမ္မက္တစ္ျခမ္းကေတာင္<br /><br />မာတိကာမပါတဲ့ ငါ့အခန္းငယ္ကို<br /><br />ျပိဳးျပက္ခမ္းနားေစခဲ့တယ္……………<br /><br /><br /><br />တိမ္မတြယ္တဲ့ ေကာင္းကင္က<br /><br />ျပိဳးျပက္ႀကယ္တစ္စင္းရဲ႕ အလကၤာနဲ႔<br /><br />မင္းကိုျပင္းရွရွ ခ်စ္ခဲ့တဲ့ငါ<br /><br />အိမ္မက္ေတြ တဖ်တ္ဖ်တ္ေႀကြရင္းနဲ႔ပဲ<br /><br />ငါ့ရင္ခြင္မွာ အလင္းေတြလွ်ံလို႔ ……………..<br /><br /><br /><br />နကၡတ္ပြင့္တဲ့ အာကာယံထက္<br /><br />ရင္ခံုေနတဲ့ ႀကယ္တစ္ပြင့္က<br /><br />အိမ္မက္ေတြနဲ႔ လင္းလက္ေနတဲ့<br /><br />သူရင္ခြင္ ေတာက္ပျခင္းေတြအတြက္<br /><br />သူေျခြခဲ့တဲ့ စကားလံုးက ................<br /><br /><br />" အိမ္မက္နဲ႕လင္းတဲ့ ဘယ္ဘက္ရင္အံု "………………<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1327362717496914208-5973781216200493648?l=www.lynnkhitdeno.com' alt='' /></div>လင္းေခတ္ဒီႏုိhttp://www.blogger.com/profile/08186185042683251874noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1327362717496914208.post-18693964407608838832010-04-10T13:38:00.001+06:302010-04-10T13:38:45.495+06:30<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.<br /></span>ျဖဴစင္တဲ႔ ႏွလုံးသားက<br />မုသာ၀ါဒ လိႈင္းေတြကုိ မတြန္းလွန္ႏုိင္ေတာ႔<br />ကမ္းပါးျပိဳမွ ရင္ဘတ္ လိႈက္စားခံရမွန္း သိလိုက္ရတယ္<br />လိမ္ညာမႈေကာင္းကင္ေအာက္မွာ အရိပ္ခိုမိခဲ႔တဲ႔ ... ငါ<br />မေနတတ္တဲ႔ မနက္ေတြအတြက္<br />တခ်ိဳ႕ တ၀က္ေတာ႔ ေပးဆပ္လိုက္ရျပီ .. . . . . . . . . ( ညရဲ႕ေကာင္းကင္ )<br /><br />ရွိန္းခနဲ . . . . . . . .<br />နာက်င္မႈေတြ ရင္ဘတ္ေရွ႕က ျဖတ္ေျပးသြားတယ္<br />တဆတ္ဆတ္ ခုန္လာတဲ့ အသားေတြ<br />မာနကို ေခါင္းပုတ္နိုး<br />အခ်စ္ဆိုတာ ေရေရာက္ေသာက္တတ္တဲ့<br />နမ္မီးဆစ္ နတ္သမီးရဲ႕မာယာနဲ႔<br />ငါ့ရင္ဘတ္ကို မင္း အခါးေရာင္ ဆိုးခဲ့တယ္ . . . . . . . . ( ဗညားရွိန္ )<br /><br />ထားခဲ႔စမ္းပါ . . . .<br />သစၥာမဲ႔ပန္းေတြ ေၾကြလာရင္ေတာင္မေကာက္ဘူး<br />ငါမာနနဲ႔ ေနေရာင္ေအာက္မွာ<br />အေခါက္ေခါက္ေတာက္ေလာင္လာတာ<br />ေနဆယ္စင္းထြက္ေစအုန္း<br />ငါ႔ ရင္ဘတ္ပ်ိဳကို မယိမ္းေစေတာ႔ဘူး . . . . . . . . . . . . ( ညရဲ႕ေကာင္းကင္ )<br /><br />ငါမသိလိုက္တဲ့ ဗ်ဳဟာအခင္းအက်င္းနဲ႔<br />တံပိုးမမႈတ္ပဲ မင္း စတိုက္ခဲ့တဲ့ စစ္ပြဲ<br />ငါဟာ ရွဳံးနိမ့္သူတစ္ေယာက္ျဖစ္ခဲ့ရင္ေတာင္<br />ေအာင္ျမင္စြာနဲ႔ပဲ ဆုတ္ခြါမယ္ . . .<br />သံု႔ ပန္း ေတာ့ မျဖစ္ေစရဘူး ဧကရီ . . . . . . . . . . . . . . ( ဗညားရွိန္ )<br /><br />ငါ႔... ဘ၀ရဲ႕ ေန၀င္ေနထြက္ေတြမွာ<br />ရင္ခြင္ေတြ ထပ္မပ်က္ရေအာင္<br />အသည္းႏွလံုးကုိ စကာတင္လို႔<br />ရာသီေတြ ရပ္တန္႔ပစ္မယ္<br />မာယာတံခါး၀မွာလည္း<br />ကာဘာေတြ အထပ္ထပ္၀တ္လို႔ေပါ႔ . . . . . . . . . . . . . ( ညရဲ႕ေကာင္းကင္ )<br /><br />အသည္းမရွိေတာ့တဲ့ ညရဲ႕ေကာင္းကင္ <br />အလြမ္းေသသြားတဲ့ နတ္ဆိုးပုရပိုဒ္<br />ထုတ္ခ်င္းေပါက္ေနတဲ့ ရင္ဘတ္ေတြနဲ႔<br />ႏွင္းေခတ္မွာ ေႀကြသြားတဲ့ အနာဂတ္ေတြေအာက္မွာ<br />ငါ့တို႔ေန႔ရက္ေတြ မပီမသ ရိတ္သိမ္းခံလိုက္ရတယ္ . . . . . . ( ဗညားရွိန္ )<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1327362717496914208-1869396440760883883?l=www.lynnkhitdeno.com' alt='' /></div>လင္းေခတ္ဒီႏုိhttp://www.blogger.com/profile/08186185042683251874noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1327362717496914208.post-76332343675692508952010-04-10T13:33:00.001+06:302010-04-10T13:33:36.724+06:30<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.<br /></span><span style="font-family: Zawgyi-One;">ညေတြ . . . တိတ္ဆိတ္သံေတြ . . .<br />ငါ့အိမ္မက္ေတြ . . . .<br />အရာရာဟာ ညွင္ညွင္သာသာ ေလာင္ကၽြမ္းေနရုံေလး . . . .<br /> </span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">ယိမ္းသြားတဲ့ စြယ္ေတာ္ရြတ္တစ္ျခမ္း . .<br />ကပိုကရို မ်က္ႏွာေလးနဲ႔<br />ငါ့အေရွ႕မွာ မင္းထပ္ရွိဳက္ျပဦးမယ္ ထင္ပါရဲ႕ . . . . .<br /></span><span style="font-family: Zawgyi-One;"> </span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဧကရီ . . .<br />ရင္ဘတ္တစ္ျခမ္းမွာ မင္းႏွက္ခဲ့တာ . . .<br />အလြမ္းေရာင္ ခပ္ပါးပါးေလးပါ<br />ဒါေပမဲ့ . . . . . .<br />အဆိပ္ေတာ့ ျပင္းတယ္<br />ငါ့စိတ္နဲ႔ ငါ့ကိုယ္<br />ငါမသိပဲ စကားျပန္ေျပာေနတယ္ . . . . . .<br /><br />ေႀကကြဲျပီးသားပါ . . .<br />တစ္ဘ၀လံုးစာ နာက်င္သံေတြ<br />အစိမ္းေရာင္ မာယာသံေတြ<br />ရက္စြဲေတြနဲ႔ အတိတ္ပန္ခ်ီကားေတြ<br />ႏႈတ္ဆက္သံမႀကားရတဲ့ ေနာက္ဆံုးအိမ္မက္ေတြ<br />ဒီလိုနဲ႔ . . . . . . ဒီလိုနဲ႔ . . . . . . .<br />ငါ့ရဲ႕ညေတြ ယဥ္ယဥ္ေလးနဲ႔ ရူးေနခဲ့တယ္ . . . . .<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1327362717496914208-7633234367569250895?l=www.lynnkhitdeno.com' alt='' /></div>လင္းေခတ္ဒီႏုိhttp://www.blogger.com/profile/08186185042683251874noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1327362717496914208.post-65973419141933298632010-04-10T13:32:00.001+06:302010-04-10T13:32:44.603+06:30<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.<br /></span><span style="font-family: Zawgyi-One;">ထားရစ္ခဲ့ေတာ့ ႀကယ္ေလးရယ္ . . . . .<br /><br />မပြင့္တပြင့္ အလင္းေျဖာက္ေျဖာက္ျငိဳ႕ခ်က္နဲ႔<br />ငါ့အိမ္မက္ႀကယ္တာယာမွာ<br />တစ္ပြင့္တည္း ေတာက္ပေအာင္<br />မင္းျငိဳ႕ထားနိုင္ခဲ့ျပီပဲ . . . . .<br /><br />သြားပါေတာ့ ႀကယ္ေလးရယ္ . . . . .<br /><br />ခ်စ္တယ္ လြမ္းတယ္ ဆိုတဲ့ စကားလံုး အသေခ်ၤနဲ႔<br />ငါ့ အိမ္မက္ႀကယ္တာယာမွာ<br />စံပယ္ နကၡတ္ေတြ ျဖတ္ေဖာက္စီးစင္း<br />ရနံ႔ေတြ ႏွင္းလိုေ၀ေအာင္ မင္း ေျခြခဲ့ျပီးပဲ . . . . .<br /><br /></span><span style="font-family: Zawgyi-One;">ႏႈတ္ဆက္ႀကရေအာင္ ႀကယ္ေလးရယ္ . . . . . .</span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;"><br /></span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">ငါ့အိမ္မက္ေတြနဲ႔ ငါ ရူးသြပ္ခ်ိန္မွ<br />သစၥာဆိုတဲ့ စကားလံုး<br />မင္းရင္ဘတ္မွာ ရာသီစက္၀န္း<br />တစ္ပတ္ျပည့္ေအာင္ မပြင့္ခဲ့ဘူး . . . . .<br /><br />လြမ္းတယ္ဆိုတဲ့ စကားလံုး<br />မင္းႏႈတ္က အႀကိမ္ႀကိမ္ေျပာေနေပမဲ့<br />မင္းစိတ္က ေလယူရာတိမ္း ယိမ္းေနခဲ့ျပီးပဲ . . . . .<br />နီးစပ္တဲ့ သာယာမႈ မင္း မက္ေမာေနခဲ့ျပီးပဲ . . . . .<br /><br />ေက်ာခိုင္းလိုက္ပါေတာ့ ႀကယ္ေလးရယ္ . . . . .<br /><br />ငါ့ကို စကားလံုးေတြနဲ႔ ထပ္မလွည့္စားပါနဲ႔ေတာ့ . . .<br />မ်က္ရည္ေတြနဲ႔ ထပ္မလွည့္စားပါနဲ႔ေတာ့ . . .<br /><br />ေနာက္ဆံုးေတာ့<br />တည္းတည္းေလးက်န္တဲ့ ငါ့ရင္ခြင္၀င္ရိုး<br />မင္းရိုက္ခ်ိဳးသြားခဲ့ျပီပဲ<br /><br />မင္းရိုက္ခ်ိဳးသြားခဲ့ျပီးပဲ . . . . . .<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1327362717496914208-6597341914193329863?l=www.lynnkhitdeno.com' alt='' /></div>လင္းေခတ္ဒီႏုိhttp://www.blogger.com/profile/08186185042683251874noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1327362717496914208.post-14470169049162222702010-04-10T13:31:00.001+06:302010-04-10T13:31:55.337+06:30<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br />မေမ့နိုင္ေသးတဲ့ အရသာ တစ္ခု<br />အနံေမႊးေမႊး နက္စ္ ေကာ္ဖီတစ္ခြက္<br />ငါမေသာက္ျဖစ္ခဲ့တာ<br />ငါ့အိမ္မက္ေတြ ကမာၻတစ္ဖက္ျခမ္းမွာ<br />အထပ္လိုက္ ေဆြးေနကတည္းက . . . .<br /><br />သတိရျခင္းေတြ မ်ားေနတဲ့စိတ္<br />ခဏခဏ သိမ္း၀ွက္ရလြန္းလို႔<br />ငါ့စိတ္နဲ႔ ငါေတာင္<br />အတိတ္ရဲ႕ အရိပ္ေတြမွာ<br />ေန႔ ေန႔ . . . ည ည<br />သဟဇာတ မျဖစ္ခဲ့ဘူး ။<br /><br />ငါခုန္ခ်လိုက္တဲ့ အနာဂတ္တြင္းနက္<br />ေနရာတိုင္းမွာ အခ်ိဳးအစား မညီဘူး<br />ေလွ်ာက္ေနရတဲ့ တစ္ေမွ်ာ္တစ္ေခၚ<br />ကမ္းပါး ေစာက္နက္လမ္း<br />ပြန္းပဲ့မႈေတြ မ်ားလြန္းလို႔<br />မင္းကို ကမ္းမယ့္ ငါ့လက္ေတြ<br />ခုတ္ျဖတ္ . . . .<br />ႏႈတ္နဲ႔ေတာင္ မေခၚရက္ခဲ့ဘူး . . . .<br /><br />မင္းအတြက္ ေပးဆပ္ခ်င္တဲ့<br />ခမ္းနားထည္၀ါမႈ သမိုင္းအေဟာင္းေတြ<br />ငါ့အေရွ႕က ဥၾသသံေပး ထြတ္ခြါသြားတာ<br />ကမာၻ တစ္ပတ္ေတာင္ ျပည့္ေလာက္ေရာေပါ့<br />ျပန္ဆိုက္လာဖို႔ ငါ့ဘူတာ . . .<br />သူတို႔ ရွာမေတြ႕ခဲ့ႀကဘူး ။<br /><br />ယံုႀကည္ခ်က္ . . .<br />တစ္ေန႔တစ္လံ ပုဂံဆီလဲ မေျပးဘူး<br />ငါ့လမ္း ငါေလွ်ာက္<br />ကုန္းေကာက္စရာ မရွိေတာ့ရင္ေတာင္<br />မင္းအတြက္ေပးဖို႔<br />သစၥာနဲ႔ ေမတၱာ<br />ငါ့မွာ က်န္ပါေသးတယ္ . . . . .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1327362717496914208-1447016904916222270?l=www.lynnkhitdeno.com' alt='' /></div>လင္းေခတ္ဒီႏုိhttp://www.blogger.com/profile/08186185042683251874noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1327362717496914208.post-63312207865833427202010-04-10T13:30:00.000+06:302010-04-10T13:31:11.335+06:30<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.<br /></span><p>ေသာႀကာႀကယ္ ညည္းခ်င္းတမ္းတဲ့ ည<br />လမင္းက ေကာင္းကင္ကို<br />ေက်ာမီွထိုင္လို႔<br />မီးေတာက္ေနတဲ့ ငါ့အိမ္မက္ကို<br />ေလွာင္ရီလို႔ ႀကည့္ေနေလရဲ႕ . . . . . .</p><div class="im"><br />တစ္ဆုပ္စာ က်ဲခ်လိုက္တဲ့<br />လေရာင္ဆမ္း ခပ္ပါးပါးေအာက္<br />ကစဥ့္ကလ်ား ရုန္းထြတ္ေနတဲ့<br />စိတ္ရိုင္း ေတေလ ငွက္ေတြက<br />ေကာင္းကင္မရွိတဲ့<br />ငါ့နံရံ အိမ္မက္မွာ<br />အလြမ္းေတြကို ထုဆစ္ေနတယ္ . . . . . .<br /><br />အိမ္မက္ကို တံခါးေခါက္သြားတဲ့<br />ကေ၀ပ်ိဳငယ္ . . . . .<br />လွည့္ထြတ္သြားခဲ့ရင္ေတာင္<br />အလြမ္းေတြ ပြင့္က်န္ရစ္ခဲ့မယ့္<br />ငါ့အိမ္မက္ တံခါးေလးကိုေတာ့့<br />ျပန္ပိတ္ေပးခဲ့လွည့္ပါ . . . . . .<br /><br /></div>ငါ့ ရင္ဘတ္တစ္ျခမ္းမွာ<br />သံေယာဇဥ္နဲ႔ ပ်ိဳးလို႔<br />အနမ္းေတြနဲ႔ ေပါင္းသင္<br />ရနံ႔ေတြေတာင္ ပြင့္ခဲ့တဲ့<br />မင္းအခ်စ္ေတြ အခုေတာ့<br />ခါးသက္ေနခဲ့ျပီးလား ကေ၀ပ်ိဳငယ္ . . . . . .<br /><br />ငါ့ဘယ္ဘက္ရင္အံုမွာ ေႀကြခဲ့တဲ့<br />မင္းအနမ္းႀကယ္ပြင့္ေလးေတြရဲ႕<br />ကိုယ္သင္းရနံ႔ နဲ႔ ေျခရာေတာင္<br />ခုထိ ေမ့မရလို႔<br />အမွတ္တရ သိမ္းထားဆဲပါပဲ . . . . . . . . . .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1327362717496914208-6331220786583342720?l=www.lynnkhitdeno.com' alt='' /></div>လင္းေခတ္ဒီႏုိhttp://www.blogger.com/profile/08186185042683251874noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1327362717496914208.post-77067772155204413572010-04-10T13:29:00.000+06:302010-04-10T13:30:21.612+06:30<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.<br /></span><span style="font-family: &quot;&quot;;">ၾကက္ေျခခတ္ . . ညေနေတြ</span><span style="font-family: &quot;&quot;;"><br />အိပ္တန္း၀င္ ေနညိဳအလင္းတန္း</span><span style="font-family: &quot;&quot;;"><br />ငါ့ရင္ကိုညိဳ႕စီးလို႔ အလြမ္းခင္းကိုပ်ိဳးတယ္</span><span style="font-family: &quot;&quot;;"><br />ျပီးေတာ့ . . . . </span><span style="font-family: &quot;&quot;;"><br />အလြမ္းပြင့္ေတြကို</span><span style="font-family: &quot;&quot;;"><br />တစ္စက္ျခင္း ေျခြခ်ေနျပန္တယ္ . . . . . .<br /><br /></span><span style="font-family: &quot;&quot;;">ရင့္သထက္ရင့္လာတဲ့ အေမွာင္စိတ္ . . . .</span><span style="font-family: &quot;&quot;;"><br />နက္သထက္နက္လာတဲ့ အလြမ္းေရာင္ . . . .</span><span style="font-family: &quot;&quot;;"><br />ေျမာက္ျပန္ေလ အခတ္မွာ ပါသြားတဲ့</span><span style="font-family: &quot;&quot;;"><br />ႀကယ္ေႀကြ နတ္သမီးရဲ႕ <span> </span>ေတးညိဳ႕သံ . . .</span><span style="font-family: &quot;&quot;;"><br />အသူရာ နတ္ဆိုးရဲ႕ လမိုက္ညေတြဟာ</span><span style="font-family: &quot;&quot;;"><br />အလြမ္းေတြထဲ ၀ါးလံုးထိုး ခုန္ဆင္းေနတယ္ . . . . . . . . . . . .<br /></span><span style="font-family: &quot;&quot;;"><br />လယ္သူမငယ္ေရ . . . .</span><span style="font-family: &quot;&quot;;"><br />ငါ့ရင္ကို အႀကမ္းတမ္းဆံုးဆြဲဖြင့္</span><span style="font-family: &quot;&quot;;"><br />မင္းသံေယာဇဥ္ပ်ိဳးေတြ </span><span style="font-family: &quot;&quot;;"><br />ထိုးစိုက္ျပီသြားရင္</span><span style="font-family: &quot;&quot;;"><br />ေပါင္းသင္ ေရေလာင္းခဲ့ဖို႔ေတာ့</span><span style="font-family: &quot;&quot;;"><br />မေမ့လိုက္နဲ႔ . . . . . . .</span><span style="font-family: &quot;&quot;;"><br />ငါ့ႏွလံုးသားလယ္ေတြ</span><span style="font-family: &quot;&quot;;"><br />ပက္ႀကားအက္မွာ စိုးမိလို႔ . . . . . . .<br /></span><span style="font-family: &quot;&quot;;"><br /></span><span style="font-family: &quot;&quot;;">အခ်စ္အေႀကာင္း ဂဃနဏ</span><span style="font-family: &quot;&quot;;"> ငါမသိခဲ့ဘူး </span><span style="font-family: &quot;&quot;;"><br />အခ်စ္ကလည္း ငါ့အေႀကာင္း ဂဃနဏ မသိခဲ့ဘူး </span><span style="font-family: &quot;&quot;;"><br />ဒါေပမဲ့ . . . . . .</span><span style="font-family: &quot;&quot;;"><br />မင္းကို ခ်စ္တာေတာ့ ငါ ဂဃနဏ သိခဲ့တယ္ . . . .</span><span style="font-family: &quot;&quot;;"><br />ေကာင္မေလး . . .</span><span style="font-family: &quot;&quot;;"><br />မင္းေရာ . . . <span> </span>ငါ့ကိုခ်စ္တာ ဂဃနဏ သိခ့ဲရဲ႕လား . . . . . . . .<br /><br /></span><span style="font-family: &quot;&quot;;">ေ၀းကြာျခင္းရဲ႕ အတြင္းဘက္မွာ</span><span style="font-family: &quot;&quot;;"><br />ငါ့ရင္ခြင္က မိုးတစ္ေထာက္နားေနရတယ္</span><span style="font-family: &quot;&quot;;"><br />မင္းႀကည့္လိုက္စမ္းပါ . . . . </span><span style="font-family: &quot;&quot;;"><br />အမိုးေအာက္မွာဆုိေပမဲ့ </span><span style="font-family: &quot;&quot;;"><br />ငါ့ကိုယ္မွာ အလြမ္းေတြ </span><span style="font-family: &quot;&quot;;"><br />တစ္ေဖ်ာက္ ႏွစ္ေဖ်ာက္စိုရင္းနဲ႔ </span><span style="font-family: &quot;&quot;;"><br />ရႊဲေနခဲ့တယ္ <span> </span>. . . . . . . . .<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1327362717496914208-7706777215520441357?l=www.lynnkhitdeno.com' alt='' /></div>လင္းေခတ္ဒီႏုိhttp://www.blogger.com/profile/08186185042683251874noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1327362717496914208.post-49263815137881614892010-04-10T13:28:00.000+06:302010-04-10T13:29:26.894+06:30<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.<br /></span>ဗလာက်င္း အခန္းတစ္ခန္း<br />ေကာင္းကင္မရွိ . . .<br />ေျမႀကီးမရွိ . . .<br />ေဆးေရာင္ေတြ ကြက္တိကြက္ႀကား<br />၀မ္းမနည္းဘူး မိတ္ေဆြ . . .<br />ဘ၀က တြင္းနက္ေတြနဲ႔<br />ဒီလိုပဲ အေရာင္ေတြ သုတ္ခံရတယ္ . . . . . . . . . .<br /><br /><br />ေလာဘ ေလာင္ျမိဳက္ေနတဲ့ ေလာကမွာ<br />ေငြ၀ယ္ကၽြန္တစ္ေကာင္လို<br />အတၱကို ထမ္းပိုးလုပ္<br />ေက်ာေပါက္မတတ္<br />ရုန္းတယ္ . . .<br />ရုန္းတယ္ . . .<br />လူေတြက လူေတြကို မ်ိဳေန<br />မုသားေတြက ေနရာတိုင္းမွာ<br />မွင္ေသေသနဲ႔ . . . . . . . . . .<br /><br /><br />ပုပ္သိုးေနတဲ့ စိတ္ေနစိတ္ထား<br />သစ္စီးသုတ္ျပီး ေရြခ်ႀကည့္တယ္<br />အနံ႔က ေအာ့အန္ခ်င္တုန္းပဲ . . .<br />အသက္က အစိတ္သား<br />ခ်ိန္ခြင္လွ်ာက ခုထိ ေဘးမထြတ္ေသးဘူး . . . . . . . . . . .<br /><br /><br />ဒုကၡကို ငယ္ေပါင္းႀကီးေဖၚလို<br />ပုခံုးဖက္ေပါင္း အႏွိမ္ခံရတာေတြက<br />ခပ္ဖန္ဖန္ က်စိမ့္တစ္ခြက္လို<br />ရိုးအီေနခဲ့ျပီး . . . . . . . . .<br /><br /><br />၁၅၀၀ . . . .<br />အခ်စ္ေတာ့ မဟုတ္ဘူး<br />ငါ့ ေန႔တြက္ လုပ္ခ<br />၀မ္းတစ္ထြာ ျပည့္ဖို႔<br />ငပိရည္နဲ႔ ထမင္းေတာ့ နပ္မွန္တယ္ . . . . . . . . . .<br /><br /><br />ကဲ . . . ေဘာ္ဒါႀကီး ဒုကၡ<br />ဒီမနက္လည္း အတူတူ အလုပ္ဆင္းႀကတာေပါ့ကြာ . . . . .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1327362717496914208-4926381513788161489?l=www.lynnkhitdeno.com' alt='' /></div>လင္းေခတ္ဒီႏုိhttp://www.blogger.com/profile/08186185042683251874noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1327362717496914208.post-60932782420550149782010-04-10T13:27:00.002+06:302010-04-10T13:28:26.666+06:30<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.<br /><br /></span><div align="center"> ငွက္ေတြလည္း အိပ္တန္းျပန္ေနျပီ . .<br /></div><div align="center"> </div><div align="center">ႏြားေက်ာင္းသားလည္း ႏြားသိမ္းေနျပီ . .<br /></div><div align="center"> </div><div align="center">ေနစြယ္ကလည္း ေတာင္ကြယ္ေနျပီ . .<br /></div><div align="center"> </div><div align="center">ကမာၻႀကီးလည္း အီေကာေနာမစ္<br /></div><div align="center"> </div><div align="center">ခရစ္ဆစ္ႀကီးထဲ ခုန္ဆင္းေနျပီး . .<br /></div><div align="center"> </div><div align="center">အလုပ္လက္မဲ့ ငါလည္း ျပဳတ္က်ေနတဲ့<br /></div><div align="center"> </div><div align="center">စိတ္ဓာတ္ေတြ ေခါက္သိမ္းလို႔ အိပ္တန္းျပန္ခ်ိန္တန္ျပီ </div><div align="center"> </div><div align="center"> </div><div align="center">လူသားေတြ စီးပြါးေရးနဲ႔<br /></div><div align="center"> </div><div align="center">ကမာၻႀကီး တည္ေဆာက္ခဲ့ႀကတယ္ . .<br /></div><div align="center"> </div><div align="center">လူသားေတြ စီးပြါးေရးနဲ႔ပဲ<br /></div><div align="center"> </div><div align="center">ကမာၻႀကီးကို ဖ်က္စီးေနႀကတယ္ . .<br /></div><div align="center"> </div><div align="center">တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္<br /></div><div align="center"> </div><div align="center">မ်က္နွာျခင္း ဆိုင္လို႔<br /></div><div align="center"> </div><div align="center">မုသားေတြ ျခယ္ေပးေနႀကတယ္</div><div align="center"> </div><div align="center"> </div><div align="center">တစ္ခါတစ္ခါ ရိုးရွင္းတယ္ ထင္တဲ့<br /></div><div align="center"> </div><div align="center">ပဥၹလက္ဆန္လြန္းတဲ့ ေလာကႀကီးကို<br /></div><div align="center"> </div><div align="center">ေဇာက္ထိုးႀကည့္ခ်င္တယ္ </div><div align="center"> </div><div align="center">တစ္ခါတစ္ခါ တိုးတက္ေနတယ္ ထင္တဲ့<br /></div><div align="center"> </div><div align="center">ဆုတ္ယုတ္ေနတဲ့ ကမာၻႀကီးကို<br /></div><div align="center"> </div><div align="center">ေဇာက္ထိုးႀကည့္ခ်င္တယ္</div><div align="center"> </div><div align="center"> တစ္ခါတစ္ခါ ေတာ္တယ္လို႔ထင္တဲ့<br /></div><div align="center"> </div><div align="center">ညံ့ဖ်င္းေနတဲ့ ငါ့ကိုယ္ငါ<br /></div><div align="center"> </div><div align="center">ေဇာက္ထိုးႀကည့္ခ်င္တယ္</div><div align="center"> </div><div align="center"> </div><div align="center">နာမည္ေက်ာ္ သတင္းစာေတြ<br /></div><div align="center"> </div><div align="center">ေခါင္းစီးမွာ ေအာ္ဟစ္ေနႀကတယ္<br /></div><div align="center"> </div><div align="center">ခရစ္ဆစ္ ဘီလူးေႀကာင့္ အေနာက္သားေတြ<br /></div><div align="center"> </div><div align="center">စားေသာက္ဆိုင္မသြားနိုင္ပဲ ေပါင္မုန္ေတြပဲစားေနရတယ္တဲ့ </div><div align="center"> </div><div align="center">အာ . . . . ေႀကာက္ခမန္းလိလိ ပါပဲလားဟ<br /></div><div align="center"> </div><div align="center">ငါတို႔ မဲဇာ ဂနိုင္မွာ ထမင္းရည္ေသာက္ေနရတာ<br />ဆယ္စုႏွစ္ တစ္ခုေက်ာ္ခဲ့ျပီး<br /></div><div align="center"><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1327362717496914208-6093278242055014978?l=www.lynnkhitdeno.com' alt='' /></div>လင္းေခတ္ဒီႏုိhttp://www.blogger.com/profile/08186185042683251874noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1327362717496914208.post-78867547835644598462010-04-10T13:26:00.001+06:302010-04-10T13:26:51.166+06:30<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.<br /></span><p><span>ညမဲမဲရဲ႕ တံလွ်ပ္ေတြ<br />ငါ့ခႏာၱကို ေဖာက္ထြက္ေနတယ္<br />နတၳိက်င္းတဲ့ အထက္ပိုင္းက<br />ေခၽြးသီးေခၽြးေပါက္ ဇာတ္လမ္းမွာ<br />ဗီလိန္လို သရုပ္ေဆာင္ရတယ္<br />မပ်က္ပဲ မလည္ပတ္နိုင္တဲ့<br />နိုင္ငံျခားလုပ္ အဲယားကြန္း<br />အားတံု႔အားနာနဲ႔<br />ငါ့ကို လွမ္းႀကည့္တယ္<br />မီးပ်က္ေနလို႔ပါတဲ့ . . . . . . . . . . . .<br /><br />မေန႔ရဲ႕ မနက္ျဖန္<br />ေႀကးစားဆန္တဲ့ အိုင္တီေခတ္<br />အခ်စ္ကို လက္ေတာ့ပ္ နဲ႔ တြက္ခ်က္တယ္<br />အိမ္ေထာင္ျပဳဖို႔ စီးတဲ့ကားကိုႀကည့္ႀကတယ္<br />ႏွလံုးသားဆိုတာ အပ်င္းေျပ ျပဇာတ္တစ္ပုဒ္<br />လက္ေတြ႕ မွာ စက္ေတြ တပ္တယ္</span></p><p><span>လူတကိုယ္လံုး စက္ေတြ တပ္ထားတယ္<br />ေျခေထာက္ ေတြမွာ စက္ေတြ တပ္တယ္<br />ႏွလံုးမွာ စက္ေတြ တပ္တယ္<br />ဦးေႏွာက္မွာပါ စက္ေတြ တပ္မလား<br />လူေတြက စက္ေတြ ျဖစ္လို႔<br />စက္ေတြ က လူေတြ ျဖစ္ေနႀကတယ္ . . . . . . . . . . . .<br /><br />ကမာၻႀကီးက ေဖာက္ျပန္ျခင္းနဲ႔<br />ေမွာက္မွားမိျပီး ထင္ပါရဲ႕<br />ေမြးလာလိုက္တာ<br />အႀကမ္းဖက္ျခင္း နဲ႔ စီးပြါးပ်က္ကပ္<br />ညဘက္မွာ ညည္းျငဴသံေတြ ဆူလို႔<br />ေန႔ဘက္မွာ ႏွဴးကလီယားသံေတြ ျမဴလို႔<br />မဟာလူသားေတြရဲ႕ မ်ိဳးဆက္ေတြ<br />ေက်ာက္ေခတ္ ျပန္သြားဖို႔ လုပ္ေန<br />လႈပ္ရွားမႈကင္းမဲ့တဲ့ စက္ရုံႀကီးေတြ<br />ႏွလံုးခုန္ေသးရဲ႕လား<br />ပန္နာရင္က်ပ္ျဖစ္ေနတဲ့ ကမာၻႀကီး<br />ဓာတ္စာ စားဖို႔ လိုအပ္ေနျပီး . . . . . . . . . . . . . .</span></p><p><span><br /></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1327362717496914208-7886754783564459846?l=www.lynnkhitdeno.com' alt='' /></div>လင္းေခတ္ဒီႏုိhttp://www.blogger.com/profile/08186185042683251874noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1327362717496914208.post-87195487133274186882010-04-10T13:25:00.000+06:302010-04-10T13:26:10.079+06:30<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.<br /></span><span>ေမွာင္ေမွာင္မဲမဲ အမဲအေမွာင္ည<br />ဖ်တ္ကနဲ ၀ုန္းကနဲ လန္႔နိုးသြားတယ္ . . .<br />ေခၽြးစီးေတြနဲ႔ ေမာဟိုက္လို႔ . . .<br />ငါအေႀကာက္ဆံုး အာရုံသံစဥ္ေတြ<br />အိမ္မက္က လိုက္ဖမ္းေနတယ္ . . . . . . . . . .<br /><br /><br />ေမ့မရတဲ့ အတိတ္က လိပ္ျပာမေလး<br />စေတာ္ဘယ္ရီေရာင္ ႏႈတ္ခမ္းနဲ႔ အျပံဳးတစ္ပြင့္<br />အေရာင္ရင့္ရင့္ကိုမွ ႏွစ္သက္တဲ့ ေကာင္မေလး<br />ငါ့ဦးေႏွာက္ကိုခြဲ အခန္းေတြ ဖ်က္ထုတ္လို႔ရရင္<br />မင္းပါတဲ့ အခန္းေတြ ငါေဖာက္ခြဲပစ္လိုက္ခ်င္ရဲ႕<br /><br /><br /><br />ငါလိုခ်င္ခဲ့တာ အခ်စ္ . . .<br />မင္းေပးခဲ့တာလည္း အခ်စ္ . . .<br />ဒါေပမဲ့ ထပ္တူမညီတဲ့ ပုစာၦေနာက္ကြယ္က<br />၉၇၂ . . . . . . .<br />ကြာဟမႈက ျပင္းထန္ေနခ့ဲတယ္ . . . . . . . . . .<br /><br /><br />အသက္ရႈသံ ေဖ်ာေဖ်ာေလး<br />ငါ့ျမင္ကြင္းမွာ မင္းပံုရိပ္က<br />၀ိုးတ၀ါးနဲ႔ ဒ႑ာရီ ဆန္ဆန္<br />“ ငါေမ့ထားခဲ့မယ္ ” . . . .<br />“ ငါေမ့ထားခဲ့ရမယ္ ” . . . .<br />တစ္ညလံုး အႀကိမ္ႀကိမ္<br />လြင့္ထုတ္ ေမ့ပစ္ခဲ့ေပမဲ့<br />အသက္ရႈသံ တစ္စက္ခ်င္း ဆီမွာ<br />မင္းပံုရိပ္က စီးေမွ်ာေနဆဲ<br />ထြတ္သက္ ၀င္သက္ေတြ ညံေနတဲ့<br />ငါ့ညဟာ ေအးစက္နာက်င္ေနလို႔ပါပဲ . . . . . . . . . .<br /><br /><br />ဒီကဗ်ာ ဒီမွာတင္ ငါဆက္မေရးခ်င္ေတာ့ဘူး . . .<br />ေနပါေစေတာ့ . . .<br />မိုးမိခဲ့တဲ့ ေတြေ၀မႈေတြက<br />ငါ့ကို ေနာင္တေတြနဲ႔ ဖ်ားနာေစလို႔<br />ရင္မွာ မ်က္ရည္စက္ေတြ ေမွးစက္ေနဆဲဲ . . . . . . . . . . .<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1327362717496914208-8719548713327418688?l=www.lynnkhitdeno.com' alt='' /></div>လင္းေခတ္ဒီႏုိhttp://www.blogger.com/profile/08186185042683251874noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1327362717496914208.post-32374511932441591432010-04-10T13:24:00.000+06:302010-04-10T13:25:24.560+06:30<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.<br /></span>လြင့္က်သြားတဲ့ ညတစ္ညရဲ႕<br />ငါ့<span>အတၳဳပတၱိ</span>ေတြမွာ<br />အိမ္မက္နဲ႔ <span>ပစၥဳပၸန္</span>က<br />ျပဒါးတစ္လမ္း သံတစ္လမ္းပဲ . . . . . . . . . . . .<br /><br />ဘ၀ကို ဂ်စ္ပစီတစ္ေကာင္လို မက်င့္ခဲ့ေပမဲ့<br />လြတ္လပ္မႈကို ခံုမင္တဲ့ေကာင္<br />အေႏွာင္အတုပ္ေတြ မုန္းေနတဲ့ဘ၀မွာ<br />အတုပ္အေႏွာင္ေတြနဲ႔ ရုန္းေနရတယ္ . . . . . . . . . .<br /><br />ေလာကႀကီးကို ခါးေစာင္းတင္ျပီ<br />ဘယ္သူေတြ နိုင္ခဲ့နိုင္ခဲ့<br />ဘ၀ ႀကိဳး၀ိုင္းထဲမွာ ေလာကဓံက<br />ငါ့ကို သေရေတာင္ မေပးခ်င္ခဲ့ဘူး . . . . . . . . . . .<br /><br />တစ္ခါတစ္ခါ စုတ္ျပတ္ ေနခဲ့တယ္ . . . .<br />တစ္ခါတစ္ခါ အထိနာခဲ့တယ္ . . . .<br />တစ္ခါတစ္ခါ ေခ်ာင္ပိတ္ ထိုးႏွက္ခံေနရတယ္ . . . . . . . . . . .<br /><br />သြားစမ္းပါ . . . ေလာကဓံရာ . . . .<br />ပြဲသိမ္း ေခါင္းေလာင္းတီးလို႔<br />ငါ့ေျခေထာက္ ႏွစ္ေခ်ာင္း<br />ယိုင္နဲ႔နဲ႔ ျဖစ္ေနရင္ေတာင္<br />မင္းအေရွ႕မွာ ဒူးေထာက္<br />ေမွာက္လွ်က္ လဲမက်ေစရဘူး . . . . . . . . . . .<br /><br />ေ၀းသထက္ ေ၀းေနတယ္ . . . .<br />ပန္းတိုင္က လိုက္ေလ ေ၀းေလ . . . .<br />အျမင္အာရုံေတြကပဲ အလင္းယိုင္ေနခဲ့တာလား<br />ငါကိုယ္တိုင္ကိုက ေျပးမေနခဲ့တာလား . . . . . . . . .<br /><br />၀င္တိုက္မိသလို ျဖစ္သြားသလား<br />ခြင့္လြတ္ပါဗ်ာ<br />ကၽြန္ေတာ္အာရုံနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္<br />ကဗ်ာေရးေနလို႔ပါ<br />ေဘးပတ္၀န္းက်င္ကို ႀကည့္လိုက္တယ္<br />ဘယ္သူမွမရွိဘူး<br />ျပန္ႀကည့္လိုက္တယ္<br />ကၽြန္ေတာ္ ေဘးနားမွာ ရွိေနခဲ့တာ<br />ကၽြန္ေတာ့္ ကဗ်ာေတြ . . . . . . . . . . .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1327362717496914208-3237451193244159143?l=www.lynnkhitdeno.com' alt='' /></div>လင္းေခတ္ဒီႏုိhttp://www.blogger.com/profile/08186185042683251874noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1327362717496914208.post-84589383596156308632010-04-10T13:23:00.002+06:302010-04-10T13:24:28.377+06:30<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.<br /></span><p>ငါမုန္းတဲ့ တစ္ျခမ္းပုပ္ ငါ့အတၱေတြ<br />ေျမျမဳပ္ထားတာေတာင္<br />အနံက " ေထာင္း " ကနဲ ထြတ္လာတယ္ . . . . . . . .<br /><br /><br />မစိုေစခ်င္ သူကိုမွ ရႊဲမိေစတဲ့<br />ငါ့အတၱမိုး တစ္စက္<br />ငရဲမီးထဲတြန္းခ်လို႔ ျပာခ်လိုက္ခ်င္ပါရဲ႕ . . . . . . . .<br /><br /><br />မွားမိတဲ့ အမွားသံသယေတြ အတြက္<br />ဟိုး း း ေကာင္းကင္ ရင္ခြင္ထက္မွာ<br />မင္းနာမည္ သံုးလံုး စာစီကံုးလို႔<br />ငါ့ ရာဇ၀င္အိုထဲ မင္းရဲ႕ခြင့္လြတ္အနမ္းေတြ<br />ေမွ်ာ့္လင့္ခ်င္ပါေသးရဲ႕ ကေ၀ပ်ိဳငယ္ . . . . . . . .</p><div><br /><br />ဘ၀အတြက္ဆိုတဲ့ အတၱနဲ႔ ႀကိဳးစာေနရခ်ိန္ . . . .<br />ေမွ်ာ့္လင့္ခ်က္ေတြနဲ႔ ရွင္သန္ေနရတဲ့အခ်ိန္ . . . .<br /></div>ငါသိပ္ျမတ္နိုးတဲ့ မင္းေလးရဲ႕ အျပံဳးတစ္ပြင့္<div><span style="font-family: Zawgyi-One;">အခုေတာ့ . . . .<br />အေ၀းကေနပဲ<br />ရွိဳက္ေမႊး လြမ္းဆြတ္ပါရေစဦးေနာ္. . . . . . .</span><br /><br /></div><br />သိပ္ လွ လြန္း တယ္ ကေ၀ပ်ိဳငယ္ရယ္ . . . . . .<br />အိမ္ေရွ႕မွာ ပြင့္တဲ့ လတစ္ျခမ္းမွာ<br />ဗီးနပ္ရဲ႕ နကၡတ္ေတြ တလက္လက္ပြင့္လို႔<br />ငါ့ရင္ဘတ္ အခန္းငယ္ေလးမွာ လင္းလက္ခဲ့တဲ့<br />မင္းရဲ႕ အႀကင္နာ အနမ္းေလး ေတြကိုလဲ<br />အေ၀းကေနပဲ . . .<br />နမ္းရွဳိက္ လြမ္းဆြတ္ပါရေစဦးေနာ္. . . . .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1327362717496914208-8458938359615630863?l=www.lynnkhitdeno.com' alt='' /></div>လင္းေခတ္ဒီႏုိhttp://www.blogger.com/profile/08186185042683251874noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1327362717496914208.post-47000671362518176492010-04-10T13:23:00.001+06:302010-04-10T13:23:31.803+06:30<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.<br /></span><span>ထိထိမိမိ ကြဲရွျပီးသား အသည္းကို<br />ဘာျဖစ္လို႔ ထပ္ပိုင္းျဖတ္ခ်င္တာလဲ<br />တစ္စက္စက္ ယိုစိမ့္ က်ေနတဲ့<br />အလြမ္းေတြ ေအာက္မွာ<br />ဒုတိယမိ ငါ့လည္ကို<br />ထပ္စင္းခိုင္းေစခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာင္<br />ငါ လည္စင္းခံဖို႔ မဆိုင္းဘူး ခ်စ္သူ . . . . .<br /><br />ယံုႀကည္ျပီးသား . . . . .<br />ခြင့္လြတ္ျပီးသား . . . . .<br />တစ္တစ္ရစ္ရစ္ စြဲရစ္ခဲ့တဲ့<br />ငါ့အခ်စ္ေတြကို ေျမခ်ေပးဖို႔ . . . . .<br />မင္းစကားတစ္ခြန္းပဲ လုိအပ္မွာပါ . . . . .<br /><br />မင္းနင္းေလွ်ာက္မယ့္လမ္းမွာ<br />ငါဟာ ေႏွာက္ယွက္မိသူျဖစ္ခဲ့ရင္<br />ရင္ခြင္လမ္းမရဲ႕ ေဘးကို ငါဆင္းေပးပါ့မယ္<br />တစ္ေယာက္တစ္ျခမ္း ေနေနရတဲ့ ကမာၻမွာ<br />ငါဟာ စႀကာ၀ဌာထဲကုိ မလြင့္ခ်င္ခဲ့ဘူး ခ်စ္သူ . . . . . .<br /><br />ငါ့ ရင္ခြင္နန္းေတာ္မွာ<br />ဘုရင္မ မလုပ္ခ်င္ဘူးဆိုရင္<br />လမ္းခြဲစကား မေျပာပဲ<br />တိတ္တဆိတ္ မင္းထြတ္ခြါသြားေပးပါ<br />မင္းေက်ာခိုင္း ထြတ္ခြါသြားမွာကို<br />ငါခံနိုင္ရည္ မရွိလို႔ပါ ခ်စ္သူ . . . . . . .<br /><br />နတ္ဆိုးဆုိတာ ေနာက္ဆံုးေတာ့ နတ္ဆိုးပါပဲ<br />ဘယ္သူမွမစံခ်င္တဲ့ နတ္ဆိုးနန္းေတာ္မွာ<br />ငါဟာ အလြမ္းပုရပိုဒ္ကို ေရးဆဲပါပဲ . . . . . . . .<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1327362717496914208-4700067136251817649?l=www.lynnkhitdeno.com' alt='' /></div>လင္းေခတ္ဒီႏုိhttp://www.blogger.com/profile/08186185042683251874noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1327362717496914208.post-25901230970751126362010-04-10T13:22:00.001+06:302010-04-10T13:22:48.171+06:30<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.<br /></span>လြမ္းတဲ့သူက လြမ္းေနတဲ့သူကို<br />စည္းခ်က္သံမဲ့ ေႀကြရင္းေဆြးတယ္<br />အလြမ္း အသေခ်ၤ<br />အလြမ္း အနႏၱ<br />အလြမ္းတို႔ရဲ႕ လက္က်န္သမိုင္းနဲ႔ ေဆြးတယ္ ……………<br /><br />မင္းေပ်ာက္ေနတဲ့ ငါ့နကၡတ္တစ္ပိုင္းတစ္စမွာ<br />အင္းအားခ်ိနဲ႔ ေနတဲ့ နာရီလက္တံေတြ<br />ခရီးတစ္ေထာက္ နားခ်ိန္<br />အလြမ္းရာသီက ႏွလံုးသားေပၚ<br />ပိုးစိုးပက္စက္ ေမွာက္က်တယ္ ……………..<br /><br />နတ္ဆိုးႀကည္စားတဲ့ အလြမ္းဘံုမွာ<br />တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္<br />ကမၻာတစ္ျခမ္းစီေတာ့ မေ၀းခဲ့ဘူး<br />မေ၀းတဲ့ ျမိဳ႕တစ္ျမိဳ႕ျခင္းစီမွာေတာ့<br />တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ ေဆြးေနခဲ့တယ္ ………………<br /><br /><br />သတိရျခင္း ေန႔စြဲအစအနေလးေတြမွာ<br />ရင္ထဲက အလြမ္းမႈန္ေတြ<br />ဖြာကနဲ ဖြာကနဲ လြင့္ ေႀက ထြတ္ လို႔<br />အလြမ္းရာသီထဲ ငါဟာ<br />ေသာ့ခတ္ ခံခဲ့ရသူ ………………<br /><br /><br />စိတ္ရဲ႕ ေစစားတမ္းတျခင္းတစ္ပိုဒ္မွာ<br />ႏႈတ္မဆက္ လက္မျပပဲ<br />ထြတ္သြားတဲ့ ညီမေလးရဲ႕<br />မ်က္ႏွာေလးကို ျမင္ေယာင္ရင္း<br />အိမ္မက္က လန္႔ လန္႔ နိုးလို႔ ……………………….<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1327362717496914208-2590123097075112636?l=www.lynnkhitdeno.com' alt='' /></div>လင္းေခတ္ဒီႏုိhttp://www.blogger.com/profile/08186185042683251874noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1327362717496914208.post-75524618925558189682010-04-10T13:21:00.001+06:302010-04-10T13:21:55.990+06:30<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.<br /></span><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 100%;">ငါဟာ ဒီေႏြမွာ က်ိန္စာသင့္ခဲ့သူလား<br />မြဲေျခာက္ေျခာက္ ႏွလံုးသားတစ္စံု<br />ေလာင္းသူမဲ့ ခဲ့တယ္<br />မင္းမရွိတဲ့ ေႏြဒိုင္ယာရီ<br />ငါတစ္ေယာက္တည္း မေရးခ်င္ခဲ့ဘူး ……………………<br /><br /><br />ငါ့အတြက္ ညတာရွည္လို႕<br />ေနတာေတြ မတိုခဲ့ဘူး<br />လြမ္းခ်င္း ေတြ ေတးထပ္တစ္ပုဒ္လို<br />ငါ့ကိုယ္မွာ ရႊဲရႊဲစိိုတယ္<br />မင္းမရွိတဲ့ တစ္ရာသီစာ နကၡတ္မွာ<br />ငါဟာ အလြမ္းတံခြန္လႊင့္ခဲ့သူ …………………….<br /><br /><br />မင္းထြတ္သြားခဲ့တယ္<br />ႀကာသာပေတးနံ အမည္တစ္လံုးနဲ႔ျမိဳ႕ဆီ<br />အလြမ္းေတြက လွ်ပ္စီးေတြလို ၀င္းလို႔<br />ငါ့ရင္ဘတ္ႀကီးက ၀မ္းနည္းမႈကို<br />ဆြဲဆြဲ ျခံဳတယ္ ………………………<br /><br /><br />ေဆြးေျမ႕ေနဆဲ ငါ့ကမာၻေဟာင္း<br />ေနမင္းက အလင္းတန္းေတြ သြန္ခ်ေပးတယ္<br />ေနေျပာက္မတိုးတဲ့ ဂနိုင္တစ္ခုလို<br />ေမွာင္ေနဆဲ မဲေနဆဲ နက္ေနဆဲ<br />အလြမ္းေတြက အလြမ္းေတြကို မိုးလို႔ ပါပဲ ………………………<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1327362717496914208-7552461892555818968?l=www.lynnkhitdeno.com' alt='' /></div>လင္းေခတ္ဒီႏုိhttp://www.blogger.com/profile/08186185042683251874noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1327362717496914208.post-25495244143225244942010-04-10T13:20:00.000+06:302010-04-10T13:21:06.989+06:30<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.<br /></span>နတၳိကမာၻပ်က္ႀကီးထဲမွာ<br /><br />ငါ့အတြက္ ေနရာမရွိဘူး<br /><br />အိပ္မက္ေတြ ေရေသာက္ဆင္းဖို႔ေတာင္<br /><br />ျမစ္ေတြက ပက္ၾကားအက္လို႔<br /><br />ေဒါသက ရွားမီးလို ရဲခနဲေတာက္လာတယ္...............<br /><br /><br />ငါ့ၿဂိဳဟ္မွာ နကၡတ္ခ်င္းခြပ္ေနတယ္<br /><br />ျဖစ္ခ်င္တဲ့ စိတ္ကူးခ်ိဳခ်ိဳေလးေတြ<br /><br />အခါခါ အိပ္မက္ထဲ ဆြဲသြင္းေပးခဲ့ေပမယ့္<br /><br />ျဖစ္လာတာေတြက အက်နာလြန္းလို႔<br /><br />ဘ၀တစ္ခုလံုး အေရခြံစုတ္ခံထားရတယ္.............<br /><br /><br />ၾကယ္ေၾကြခ်ိန္ ဆုေတာင္းရင္<br /><br />ျပည့္တယ္ဆိုတာ မင္းယံုလား<br /><br />ငါ့ဆုေတာင္းေတြ ခုခ်ိန္ထိ<br /><br />တစ္ခုမွျဖစ္မလာေသးလို႔<br /><br />စိတ္ကူးယဥ္ ခပ္ျပင္းျပင္းေလးကို<br /><br />ေရေရာမိၿပီထင္ပါရဲ႕ ....................<br /><br /><br />အေမွာင္နဲ႔ ယက္လုပ္ထားတဲ့<br /><br />ကမၻာပ်က္မွာ ငါဟာ<br /><br />ျပႆဒါးကို ေခါင္းအံုးလုပ္ဖို႔<br /><br />ရက္ရာဇာေတြ ေသာ့ခတ္ခံခဲ့ရတယ္<br /><br />ဘ၀က အံကိုႀကိတ္ လက္သီးဆုပ္တာကလြဲလို႔<br /><br />ေလာကႀကီးကို အယူခံမ၀င္ႏုိင္ခဲ့ဘူး..................<br /><br /><br />ညခဲႀကီးေအာက္မွာ သက္ျပင္းေတြပစ္ပစ္ခ်လို႔<br /><br />မိုးလင္းထိ တစ္ေယာက္တည္း<br /><br />ေၾကာင္ေတာင္ကန္းထိုင္ေနမိတယ္<br /><br />မိုးလင္းေတာ့ေရာ...........<br /><br />ဒုကၡေတြကင္းၿပီလား............<br /><br />ေ၀းပါေသးတယ္<br /><br />ငါ့အိပ္မက္ေတြ အက်ဥ္းက်ေနဆဲပါ..............<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1327362717496914208-2549524414322524494?l=www.lynnkhitdeno.com' alt='' /></div>လင္းေခတ္ဒီႏုိhttp://www.blogger.com/profile/08186185042683251874noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1327362717496914208.post-50859807206337505322010-04-10T13:19:00.001+06:302010-04-10T13:19:53.449+06:30<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.<br /></span><p>ဘာတစ္ခုမွ လုပ္လို႕မရတဲ့ ေန႔တစ္ေန႔<br />ေျခေလးေခ်ာင္းနဲ႕ ရပ္ေနတဲ့ ကြပ္ပစ္ေပၚ<br />ေလးေလးပင္ပင္ ခႏာၱကိုယ္ကုိ အပံုလိုက္တင္လို႔<br />ႀကယ္မေနတဲ့ ေကာင္းကင္ျပတင္းေပါက္ဆီ<br />စိတ္ကို လြတ္တင္ထားရဲ႕ ……………………………<br /><br /></p><p>ေအးေအးေဆးေဆး အနားယူမလို႔လုပ္တုန္း<br />ေရမရွိတဲ့ အိုင္ထဲက ကိုဂံုညင္း<br />အရွက္မရွိတဲ့ သူ႔အာသံျဗဲနဲ႔<br />သီခ်င္းေအာ္ဆိုေနရဲ႕<br />စိတ္တိုလာတယ္ …….<br />“ေဟ့ေကာင္ ဂံုညင္း တိတ္စမ္းကြာ<br />ငါ မင္းလည္ပင္း လိမ္ခ်ိဳးမိေတာ့မယ္” ……………………………….<br /><br /></p><p>စိတ္ႀကီးရယ္ ညစ္ပါေပ့<br />စိတ္ညစ္ရတဲ့ အထဲ<br />သူကဗ်ာေတြ အတင္းလိုက္ဖတ္ခိုင္းျပီး<br />သူမ်ားကဗ်ာေတြ လိုက္မဖတ္ေပးတဲ့<br />ကဗ်ာဆရာ သူရႆ၀ါလည္း ပါရဲ႕ ………………………………<br /><br /></p><p>လူပံုစံက ပိန္ကပ္ကပ္ ခႏာၱကိုယ္မွာ<br />စပုတ္တံေတြ ေထာက္ထားတယ္<br />ကုိယ္မွာ ေစာင္ပတ္ထားရင္<br />အေရာင္ခပ္မြဲမြဲ ၀ါလံုးတစ္လံုးနဲ႔ တူပါရဲ႕<br />အယ္ ……………. ဒီေကာင္ကိုေရာ<br />လည္ပင္း လိမ္ခ်ိဳးထားရင္ ဘယ္လိုပံု ျဖစ္ေနမွာလဲ …………………………..<br /><br /></p> အင္း....... တစ္ေနကုန္ လွဳပ္လို႔မရဘူး<br />တစ္ေနကုန္ အဆင္မေျပဘူး<br />ဘယ္သူနဲ႔မွ ကီးမကုိက္ဘူး<br />ဒီေတာ့ ……………<br />ကိုယ္အခန္းထဲ ကိုယ္၀င္<br />ေလာင္းကုတ္ရွည္ရွည္ ၀တ္ထားတဲ့<br />ပလက္ကုလားထိုင္ေပၚ ထိုင္<br />ကိုယ့္မ်က္လံုးေတြ ကိုယ္ေဖာက္ထုတ္ျပီး<br />ကိုယ့္နားေတြ ကိုယ္ေျမဖုိ႔ပစ္လိုက္တယ္<br />“---------------------------------- ” …………………………….<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1327362717496914208-5085980720633750532?l=www.lynnkhitdeno.com' alt='' /></div>လင္းေခတ္ဒီႏုိhttp://www.blogger.com/profile/08186185042683251874noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1327362717496914208.post-17648045380217089492010-04-10T13:18:00.000+06:302010-04-10T13:19:05.083+06:30<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.<br /></span>မိုးတိမ္ေတြက ငါ့စိတ္ကိုျပိဳေအာင္ညိဳ႕တယ္<br />မိုးသံေတြက ငါနားေတြကို ေလာကႀကီးနဲ႕ အဆက္အသြယ္<br />ျဖတ္ထားေပးတယ္ ။ စည္းစိမ္ဂုဏ္ မက္သူေတြရဲ႕<br />အထင္ေသးတဲ့ စကားေတြရဲ႕ေနာက္ကြယ္မွာ<br />ငါ႔လို ကဗ်ာဆရာတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဘ၀ဟာ မိုးစိုလို႔ …………………………..<br /><br /><br />ကဗ်ာဆရာလည္း လူထဲကလူတစ္ေယာက္<br />တျခားသူေတြထက္ ဘာမွပိုမထူးသလို<br />တျခားသူေတြလဲ သူ႔ထက္ ဘာမွပိုမထူးဘူး ……………………………<br /><br /><br />သူရႆ၀ါက “ ကဗ်ာဆရာသည္ သူရဲေကာင္းတစ္ဦး ( သို႕ )<br />ရူးရူးႏွမ္းႏွမ္း လူ႔အနတၱ တစ္ဦးျဖစ္သည္ ” လို႔ ဆိုတယ္<br />မွန္လိုက္ေလျခင္း ငါကေတာ့ သူရဲေကာင္းတစ္ဦးျဖစ္ခ်င္မွျဖစ္မယ္<br />ဒါေပမဲ့ ေသခ်ာတာက အနတၱကဗ်ာဆရာတစ္ဦး ………………………….<br /><br /><br />အနတၱကဗ်ာဆရာ ဆန္အိုးထဲမွာ ဆန္မရွိ<br />အိပ္ကပ္ထဲမွာ အေႀကြးစားရင္းေတြ တစ္လတစ္လ ထပ္လို႔<br />လူခ်မ္းသာေတြ အထင္မႀကီးေပမဲ့ ကဗ်ာထဲမွာေပ်ာ္ရင္း<br />ကဗ်ာေရးေနရတဲ့ စိတ္ခ်မ္းသားမွဳမ်ိဳး<br />ခင္ဗ်ားတို႕ ကၽြန္ေတာ့ေလာက္မခ်မ္းသာေသးဘူး …………………………...<br /><br /><br />အနတၱကဗ်ာဆရာ သူတတ္တဲ့ ပညာနဲ႔ စာဖတ္သူေတြကို ရသေပးတယ္<br />ငါ့ကဗ်ာေတြ ေကာင္းခ်င္မွေကာင္းမယ္ လန္းခ်င္မွလန္းမယ္<br />စာဖတ္သူ ခံစားခ်က္ရသ တစ္ခုခုရသြားရင္ ငါေက်နပ္တယ္<br />အဲဒါ ငါ့ခံယူခ်က္ …………………………….<br /><br /><br />ကဗ်ာဆရာရဲ႕ေသြးက အျပာေရာင္ပဲ<br />စာဖတ္သူကို မညာဘူး ၊ ေခတ္ကိုမညာဘူး<br />အေသြးအသားကို မညာဘူး ၊ ဘ၀ကို ေရာင့္ရဲျခင္း<br />ထီးကေလးေဆာင္းျပီး ေက်နပ္ေနတတ္သူ<br />အဲဒါ အနတၱကဗ်ာဆရာ ………………………………..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1327362717496914208-1764804538021708949?l=www.lynnkhitdeno.com' alt='' /></div>လင္းေခတ္ဒီႏုိhttp://www.blogger.com/profile/08186185042683251874noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1327362717496914208.post-79553312684221149432010-04-10T13:16:00.002+06:302010-04-10T13:17:49.345+06:30<div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);"></span></div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">တေန႔က်ရင္ ကိုယ္အသည္းႏွလံုးကို </span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">မင္းပိုင္စိုးသြားမယ္ဆိုတာ </span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">ကိုယ္သိေနတယ္ ခ်စ္ရသူရယ္</span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;"> </span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">မင္းေတာ္ပါေပတယ္ ခ်စ္ရသူ၇ယ္</span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">မွ်ားတစ္စင္း စစ္သည္တစ္ဂ်ိပ္ မသံုးရပဲ</span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">ကိုယ္ႏွလံုးသား ျမိဳ႕ရုိး <span> </span>ခံတပ္ကို</span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">မင္းေဖာက္၀င္သြားခဲ့တယ္</span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;"> </span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">ဒါေပမဲ့ မင္းကေတာ့ ကိုယ္ကို </span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">ရွူံးနိမ့္တဲ့ စစ္သည္သံု႔ပန္းတစ္ေယာက္လို</span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">ရွိတယ္လို့ေတာင္ သေဘာမထား္ခဲ့ဘူး</span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">ကိုယ္ေက်နပ္ခဲ့ပါတယ္ ခ်စ္သူ</span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;"> </span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">မင္းရဲ႕အသည္းႏွလံုးနန္းေတာ္တံခါး </span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">ေရွ႔မွာ ေျမႀကီးကို သလြန္လုပ္</span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">ေကာင္းကင္ကို အမိုး မိုးျပီး </span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">မင္းတံခါးဖြင့္ေပးတဲ့အထိ မင္းအခ်စ္ကို</span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">ကိုယ္ ဒူးေထာက္ေမွ်ာ္လင့္ေနပါ့မယ္</span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;"> </span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">ရင္ထဲမွာေတာ့ မင္းအတြက္</span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">အေကာင္အထည္မေပၚေသးတဲ့ ကိုယ္အိမ္မက္ေတြ</span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">မတီးခတ္ ရေသးတဲ့ ကိုယ္ဂီတသံစဥ္ေတြ</span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">မသီဆိုရေသးတဲ့ <span> </span>ကိုယ္ေတးသံေတြ က</span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">ကိုယ္ႏွလံုးသား ေစာင္းႀကိဳးမွာ တြဲခိုလို႔</span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">မင္းကို ေဖ်ာ္ေျဖဖို႔ အသင့္ႀကိဳေနတယ္</span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">ဆိုတာ မင္းေလးသိေစခ်င္တယ္</span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">ခ်စ္ရသူရယ္</span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;"><br /></span></p><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1327362717496914208-7955331268422114943?l=www.lynnkhitdeno.com' alt='' /></div>လင္းေခတ္ဒီႏုိhttp://www.blogger.com/profile/08186185042683251874noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1327362717496914208.post-4042386083487060052010-04-10T13:16:00.001+06:302010-04-10T13:16:43.142+06:30<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.<br /></span><p align="center">ကိုယ္တို့နွစ္ေယာက္ ႀကားမွာအခ်စ္ကို </p><p align="center">ကစားစ၇ာ လုပ္တာမဟုတ္ပါဘူး ေကာင္မေလး၇ယ္။</p><p align="center">ေအာ္ျမည္ေနတဲ့ မုန္တိုင္း ညေတြက ကိုယ္အေပၚ မႀကာခဏ </p><p align="center">က်ေ၇ာက္လာျပီး ကိုယ္မီးအိမ္ေလးကို ျငိမ္းပစ္ခဲ့တယ္။ </p><p align="center">မဲေမွာင္တဲ့ သံသယေတြဟာ ကို္ယ္ေကာင္းကင္က လင္းလက္ေနတဲ့</p><p align="center">ႀကယ္ပြင့္ေတြကို ဖံုးအုပ္၀ါးမ်ိဳ သြားခဲ့တယ္။</p><p align="center">ငိုညည္းသံ နဲ့ စိတ္ပ်က္သံဟာ ကိုယ္ေကာင္းကင္ကို </p><p align="center">ဟိုဘက္ ဒီဘက္နွစ္ျခမ္း ဟက္တက္ ကဲြသြားေစခဲ့တယ္ </p><p align="center">ဒီအေႀကာင္းေတြ က္ိုျပန္ေတြးမိေတာ့ </p><p align="center">မင္၇ဲ႔ အခ်စ္ေတြထဲမွာ ေသျခင္းတ၇ားရဲ့ ေအးစက္တဲ့</p><p align="center">ဥေပကၡာတ၇ားမ၇ွိပဲ ေလးနက္တဲ့ ေ၀ဒနာအခ်စ္ဒဏ္ခ်က္ေတြ </p><p align="center">၇ွိတယ္ဆိုတာ သိလိုက္၇ေပမဲ့ ကိုယ္အ၇မ္း </p><p align="center">အသိေနာက္က်ခဲ့ပါျပီး။ ကိုယ္ကို ခြင့္လြတ္ပါေတာ့ ေကာင္မေလး၇ယ္။</p><p align="center"><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1327362717496914208-404238608348706005?l=www.lynnkhitdeno.com' alt='' /></div>လင္းေခတ္ဒီႏုိhttp://www.blogger.com/profile/08186185042683251874noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1327362717496914208.post-89759768202362683702010-04-10T13:13:00.001+06:302010-04-10T13:15:48.450+06:30<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.<br /></span><p>ႏွလံုးသားက တဖ်တ္ဖ်တ္နာလို႔<br /><br />ဦးေႏွာက္ေသြးေႀကာက တဆတ္ဆတ္ ခါလို႔<br /><br />အသိမဲ့အာရုံနဲ႔ ငါမခိုင္းေစတဲ့<br /><br />ငါေျခေထာက္ေတြက အလုိလိုေရႊ႕လွ်ားရင္း<br /><br />၀မ္းနည္းမွဳ မိုးေပါက္ေတြက<br /><br />ျပင္းရွရွ ငါ့ကိုယ္ေပၚ က်ဆဲထိဆဲပါပဲ………..<br /><br /><br /><br />မင္းအခါခါ လိမ္ခဲ့သမွ်<br /><br />အရူးတစ္ေယာက္လို အခါခါယံုလို႕<br /><br />မင္းကန္းပစ္ခဲ့တဲ့ ငါ့မ်က္လံုးေတြနဲ႕<br /><br />လမ္းမျမင္ေတာ့တဲ့ ငါ့ရင္မွာ<br /><br />နင့္နင့္ထင့္ထင့္ တစိမ့္စိမ့္စီးတဲ့<br /><br />၀မ္းနည္းမွဳ အဆိပ္ေတြျပည့္လို႕ …………..<br /><br /><br /><br />" ကိုကို " တဲ့<br /><br />ငါ့ကိုေခၚတာမွ ဟုတ္ရဲ႕လား<br /><br />မင္းေခၚတဲ့ ကိုကိုထဲမွာ<br /><br />ငါက ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ေျမာက္ခဲ့ပါလိမ့္<br /><br />ငါမရွိတဲ�