ေႏြ

Published by . . လင္းေခတ္ဒီႏို . . under on 7:27 AM
.

ေႏြ . . .

ဒီေႏြဟာ ကိုယ့္ကိုယ္
ပူလည္း ပူေစတယ္
ေအးလည္း ေအးေစတယ္
ရိုးတံေတြဟာ ေျခာက္ေသြ႔ ႀကြပ္ဆတ္ေနေပမဲ့
ေလျပည္အေျပးမွာ ႏြဲ႕ယိမ္းေနပံုက
ေႏြအိုက်ဲက်ဲကို ခ်ဳပ္ရိုးအထပ္ထပ္သီျပီ
ကကြက္နင္းေနတဲ့ ပန္းတစ္ပြင့္လို
ကိုယ့္ကိုယ္ကို ယံုႀကည္မႈ႔ အျပည့္နဲ႔ 

အတားအဆီးမဲ့ ေျပးလႊားေနတဲ့ 
တိမ္ႏြယ္တိမ္ခက္ေတြ . .

ေနႀကာပန္းတစ္ခင္းစာေလာက္နဲ႔ေတာ့ 
သူတို႔ကို မဆြဲေဆာင္ႏိုင္ဘူး
လြတ္လပ္စြာပဲ 
ကြင္းျပင္ေတြကို ျဖတ္သန္းေျပးလႊားလိုက္ႀကတယ္ ။

မိုးျပာေရာင္လြင္လြင္ ေကာင္းကင္ကေန
ေႏြက်ဲက်ဲရဲ႕ အလင္းတန္းေတြဟာ ျဖာက်စီးဆင္းေနသလို
ေႏြရဲ႕ ေန႔ခင္းဟာ ပူသလို
ေႏြရဲ႕ ေလျပည္ဟာလည္း ေအးျမေနသလို
ေႏြရယ္ . . .
ငါ့ကို . . ျခံဳပါ
မင္းရဲ႕ ႏွလံုးသားတစ္စံုနဲ႔
ငါ့ကို . . ေႏြးေထြးပါ
မင္းရဲ႕ လက္တစ္စံုနဲ႔
ငါ့အိပ္မက္ကို ေရးျခယ္ပါ
မင္းရဲ႕ အျပံဳးပြင့္ေတြနဲ႔
ငါ့ေကာင္းကင္ကို လင္းျခင္းပါ ။

ေႏြရဲ႕ ေကာင္းကင္ကို ႀကည့္ျပီ
လဲက်ေနရာကေန ရုန္းထဖို႔
ကိုယ့္လက္တစ္ဖက္ကို အားတင္းဆြဲယူလို္က္တယ္
ဒါေပမဲ့ . . . .
လက္တစ္ဖက္က ဦးစြာ 
ႀကင္ႀကင္နာနာ ကိုယ့္ကိုဆြဲထူေပးခဲ့တယ္ . . . . .

ေႏြ . . . . .
ကၽြန္ေတာ္က ႏွင္းစက္ေတြေအာက္က ေဆာင္းပါ
မႈန္၀ါး၀ါး ျမဴခိုးျမဴေ၀ထဲကေန ထြတ္တတ္တ့ဲေကာင္ မဟုတ္ေတာ့
တခါတေလ မုတ္သံုကေလးျဖစ္ရတာကိုေတာင္
၀မ္းနည္းခဲ့ရ ။

သူမက ေႏြပါ . .
ရယ္သံနဲ႔ ရက္ေဖာက္ထားတဲ့ အလင္းေတြနဲ႔ ထြန္းညွိျပီး
ကၽြန္ေတာ့္ေကာင္းကင္နဲ႔ တိမ္တိုက္ျမိဳ႕ေလးကို
ေႏြးေထြးစြာ တည္ေပးခဲ့တယ္
သူမဟာ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕
. . . . ေႏြ . . . . 


လင္းေခတ္ဒီႏို ( ၃၁.၈.၁၄ )
ဘေလာ့ေဒး အမွတ္တရ . . .  


ဒီညခ်မ္းမွာ ငါ့ကိုယ္ေပၚကို တိုးတိုးတိတ္တိတ္ မိုးေတြရြာခ်ေပးပါ . . .

Published by . . လင္းေခတ္ဒီႏို . . under on 1:38 PM

.
. မြန္းက်ပ္မႈေတြက
. စိတ္အာရုံေတြႀကားမွာ
. အနီလႈိင္းေတြ အေရာင္တရဲရဲ
. လႊင့္ထုတ္ ပစ္ခတ္ႀက . . . ။

. ႀကမၼာဆိုးဟာ လက္တစ္ကမ္းမွာ
. အသင့္အေနအထားနဲ႔
. က်ဳပ္ဒူးေထာက္မယ့္ အခ်ိန္ကို ေစာင့္ေနတယ္ . . ။

. ပန္ရိုင္းေတြႀကားမွာ
. နဂါးေတြနဲ႔ သူမ ကခုန္တာေတြ႕တိုင္း
. မီးေတာင္တစ္ခုျပီး တစ္ခု ေပါက္ကြဲသလို
. ကၽြန္ေတာ့္ အာရုံဦးဟာ
. နီရဲ ေဆြးေျမ႕ခဲ့ရ . . ။

. ႏိုးတ၀က္ အိပ္တ၀က္ မနက္ခင္းဟာ
. သူမေႀကာင့္ ငိုခဲ့ရ
. သူမေႀကာင့္ ေပ်ာ္ခဲ့ရ
. သူမေႀကာင့္ လြမ္းဆြတ္ခဲ့ရ
. သူမဟာ ႏွင္းဆီေသြးလို ရဲတဲ့ မင္းသမီး . . ။

. ဘယ္အလင္းနဲ႔မ်ား
. က်ဳပ္ကို ျငိဳ႕ငင္ထားသလဲ
. က်ဳပ္ရဲ႕ ၀ိညာဥ္တို႔ ေျမေပၚမွာ ညြတ္တြားသြားႀက . . ။

. သူမ စိတ္ကို ျငိဳျငင္ေအာင္လုပ္ဖို႔
. ဘယ္နတ္ဘုရားမွ အားအင္မေပးႏိုင္ခဲ့ဘူး
. ရင္ဘတ္ထဲ မီးပြင့္ ပန္းခ်ပ္ေတြ
. အျပိဳင္းအရိုင္း လြင့္ဖြာ ပြင့္ထြက္ကုန္ႀက . . ။

. ေႏြကိုမွ ပန္ခ်င္တဲ့ ေကာင္မို႔
. ဘယ္ေဆာင္းနဲ႔ ျဖန္းျဖန္း မေအးေတာ့တဲ့သူေလ
. အရွံဳးေတြ တစ္တိုင္ျပီး တစ္တိုင္
. သူမေရွ႕မွာ ဦးညႊတ္ခဲ့ႀကတယ္ . . ။

. ျပီးဆံုးသြားတာ ေသခ်ာပါတယ္
. အရာရာ
. ျပီးဆံုးသြားခဲ့ႀကတယ္ ။

. ေကာင္မေလးေရ
. ေက်းဇူးျပဳျပီး
. ဒီညခ်မ္းမွာ . . .

. ငါ့ကိုယ္ေပၚကို
. . . တိုးတိုးတိတ္တိတ္
. . . . . . မိုးေတြ ရြာခ်ေပးပါ  ။

ဗညားရွိန္ . . . ( ၁၉.၄.၁၄ )

Published by . . လင္းေခတ္ဒီႏို . . under on 12:37 PM
.

ပန္းေတြ ေတးဆိုေတာ့
ႀကယ္ေတြ ေခ်ာ့သိပ္ခံလိုက္ရတဲ့ ည . . .

အလင္းေတြ အိပ္တန္း၀င္ေတာ့
အဲဒီညမွာ
ေျမာက္ျပန္ေလညွင္းေတြ ျပန္ေရာက္လာတယ္
ဒါေပမဲ့ . . သူ ထြက္သြားတုန္းက ေခၚသြားတဲ့
ငွက္ကေလးေတြ ၊ သူနဲ႔အတူ ျပန္ပါမလာဘူး
အစိမ္းနက္ေရာင္ရင့္ရင့္ ေတာတန္းေတြက
သူတို႔ခ်င္း နားလည္တဲ့ ဘာသာေဗဒ စကားလံုးေတြနဲ႔
စကာထွာ ၀ွက္ထားႀကတယ္
ေကာင္းကင္ကို ေမာ့ႀကည့္ရင္း
အိပ္ေပ်ာ္သြားတဲ့ လမင္းရဲ႕
ရင္ဘတ္ကို ဆြဲဖြင့္ႀကည့္ေတာ့
ညဟာ နက္သနက္ နက္လာတယ္
တိတ္ဆိတ္ . . . 
ေအးခ်မ္း . . .
ကၽြန္ေတာ္ အဲဒီညထဲ ၀င္ထိုင္လိုက္တယ္
ခဏႀကာေတာ့
ေတာပန္းေတြ ၊ ရနံေရတံခြန္ႀကီး သြန္ခ်လို႔
ခုႏွစ္စင္ႀကယ္ေတြ အျမီးေထာင္ျပီ
ေကြးေနေအာင္ က သတဲ့
ဒါဟာ ဗင္းဆင့္ ဗန္ဂိုး ဆြဲခဲ့တ့ဲ
Starry Night ပန္းခ်ီကားမ်ိဳးလား
ကၽြန္ေတာ္ဟာ ေကာင္းကင္ဘံုတံခါး၀မွာ ရပ္ျပီ
တံခါးေခါက္ဖို႔ ေတြေ၀ေနတဲ့သူ
လွမ္းႀကည့္လိုက္ေတာ့
ကၽြန္ေတာ့္ အျဖဴေရာင္ နတ္သမီးဟာ
ေနႀကာပန္းပင္ေတြႀကားမွာ လွေနတယ္
သူမဟာ ကၽြန္ေတာ့္ကို ႀကယ္ေတြနဲ႔ လွလွပပ ျပဳစားတဲ့ည
သူမဟာ ကၽြန္ေတာ့္ကို စကာထွာေတြ တစ္ခုျပီးတစ္ခု ၀ွက္တဲ့ည
သူမဟာ ကၽြန္ေတာ့္ကို ရနံ႔ေတြနဲ႔ ျငိဳ႕ငင္ေနတဲ့ည
သူမဟာ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေလႏုေအးနဲ႔ ေႏြးေထြးေစတဲ့ ည
သူမဟာ . . . 
သူမ . . . 
.
. .
ကၽြန္ေတာ္ သူမရဲ႕ ရင္ဘတ္တံခါးကို ေခါက္ဖို႔သင့္ျပီ


ႀကယ္ကေလး ေတးဆိုေတာ့
ပန္းေလး မ်က္လႊာခ်ရင္း ရွက္လိုက္ရတဲ့ည . . .

ဗညားရွိန္ ( LKDN )
.

က်ဳပ္ႏွလံုးသားကို က်ဳပ္ ဘယ္ေတာ့မွ မညာဘူး မိအိေျႏၵ

Published by . . လင္းေခတ္ဒီႏို . . under on 12:51 PM
.
ဘယ္လို ျငိတြယ္မႈမ်ိဳးလဲ
ကိုယ့္၀ပ္က်င္းထဲက ကိုယ္မထြက္ျဖစ္ခဲ့တာ
ေႏြမိုးေဆာင္း ေလးခါ ျပည့္ခဲ့ျပီ
ဒီအျပံဳးနဲ႔ မ်က္၀န္းတစ္စံုက
9MM က်ည္တစ္ေထာင့္လို
က်ဳပ္ရင္အေရွ႕ကေန အေနာက္ကို ျဖတ္သန္းသြားတယ္
သြားတက္ ၊ ခပ္ဟဟ ပန္းဆီနီ ႏႈတ္ခမ္း
ပုစြန္ဆီေရာင္ အက်ီဟာ
ျဖဴျဖဴေဖြးေဖြး သူမ အသားအရည္နဲ႔ သိပ္လွပလြန္းတယ္
ဒီလိုနဲ႔ပဲ ရွံဳးခဲ့ျပန္ေပါ့
ခင္ဗ်ား စားပြဲေပၚမွာ လက္ကေလးေထာက္ျပီး
သိပ္မျပံဳးပါနဲ႔လား
ႀကာရင္ က်ဳပ္ရူးသြားလိမ့္မယ္
ဒီအခ်ိန္မွာ ခင္ဗ်ားကို ေျပာဖို႔ စကားတစ္ခြန္းအတြက္
က်ဳပ္ရဲ႕ လက္ေတြ ေအးစက္ေနတယ္
ကိုယ့္ကိုယ္ကုိယ္ အံလည္း အံႀသတယ္ ၊ ပီတိလည္း ျဖစ္တယ္
က်ဳပ္ကဗ်ာထဲ ကိုယ္ပိုင္ ရင္ခုန္သံေတြ မေရာျဖစ္ခဲ့တာ ႀကာျပီေပါ့
အေသေစာတဲ့ OP မီးေတာက္ ဆိုလည္း
ေရာျပီ ေက်ေက်နပ္နပ္ က်ဳပ္ေမာ့လိုက္မယ္
ဖိန္းကနဲ႔ ရွိန္းကနဲ နားထင္မွာ တက္လာတဲ့ အေငြ႕က
ရင္ဘတ္စက္ေခါင္းခုတ္သံနဲ႔အတူ
ေသြးေက်ာထဲကေန
ခင္ဗ်ားအရိပ္ ရွိရာအရပ္ပဲ ေမာင္းသြားျပန္တယ္
ဒီလိုနဲ႔ ကမာၻႀကီးက က်ဥ္းတယ္ဆိုတာ
က်ဳပ္ပိုလက္ခံသြားတယ္
က်ဳပ္ ေကာ္ဖီ မႀကိဳက္ေပမဲ့
အခု စတားဘတ္ကို မိတ္ဖြဲ႕ထားလိုက္ျပီ
ခင္ဗ်ားကို ပိုးပန္းေနတဲ့
က်ဳပ္ရဲ႕ ရန္သူေတာ္ စာရင္းထဲမွာ
က်ဳပ္နာမည္ကို က်ဳပ္ ထိပ္ဆံုးက ခ်ေရးလိုက္တယ္
စိတ္ခ်
အခ်စ္ကို ဇက္ႀကိဳးတပ္ျပီး က်ဳပ္မေမာင္းဘူး
ႏွလံုးသားကို ခၽႊန္းဖြင့္ျပီး မည္းမည္းျမင္ရာ တိုးေနတာ မဟုတ္ဘူး
က်ဳပ္ႏွလံုးသားကို က်ဳပ္ ဘယ္ေတာ့မွ မညာဘူး မိအိေျႏၵ
က်ဳပ္ရင္ဘတ္က ခ်စ္ျခင္းစစ္စစ္ သစ္ရြက္တစ္ရြက္
ခင္ဗ်ားႏွလံုးသား စမ္းေခ်ာင္းေပၚ ေႀကြက်ခဲ့တာပါ
. . . .
ေက်းဇူးျပဳျပီး
ခင္ဗ်ား ရင္ခုန္သံနဲ႔ အတူ
က်ဳပ္ကို စီးေမ်ာခြင့္ ျပဳပါ ။

ဗညားရွိန္ ( LKDN )
.

ကၽြန္ေတာ့္ အာရုံ၀ပ္က်င္းထဲမွာ သူမရွိေနခဲ့တယ္

Published by . . လင္းေခတ္ဒီႏို . . under on 7:59 AM
.
ဓာတ္ပံုေလး ခိုးခိုးႀကည့္ရုံန႔ဲေတာ့
ကမာၻတစ္ဖက္ျခမ္းမွာ
တဖက္သတ္ ခ်စ္သူ ျဖစ္ေနရတာပဲ 
အဖတ္တင္တယ္ ။

အျပံဳးမ်က္ႏွာေလးတစ္ခုကို
တိတ္တခိုး စြဲလမ္းရတဲ့ဘ၀က
သိပ္ခက္ခဲတယ္ 
ေကာင္မေလးရယ္ . . . . . ။
ကိုယ့္ဥယာဥ္ဆိုေပမဲ့လည္း
မင္းမနမ္းပဲနဲ႔ေတာ့ မဖူးပြင့္ႏုိင္ခဲ့ဘူး ။

တစ္ခါတစ္ေလေတာ့လည္း
သက္ျပင္းေတြ ခပ္ဖြဖြေလးခ်ရင္း
ႏိုးခဲ့ရတဲ့ ညေတြမွာ 
မင္းမ်က္၀န္း စိုစိုေတြ 
ကိုယ္ရင္ဘတ္မွာ ကြန္းခိုေနခဲ့တယ္ ။

လမင္းကို ပန္တဲ့မိန္းကေလး
မင္းရဲ႕ ျဖဴတစ္၀က္ နီတစ္၀က္
မ်က္ႏွာေလးနဲ႔ပဲ
ငါ့ေကာင္းကင္မွာ ႀကယ္ေတြ 
လင္းလင္းျခင္းျခင္း ပြင့္ပစ္လိုက္ရတာ
ရင္ခြင္တစ္ခုလံုးမွာ
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ မိုးစိုလို ။

စံပယ္လိုေဖြး ၊ ခေရလိုေမႊးျပီး
ႏွင္းဆီလို အလွေတြနဲ႔ 
ကိုယ့္ရဲ႕ အာရုံ၀ပ္က်င္းထဲ ခိုး၀င္လာတဲ့
ေကာင္မေလး . . . .
တနဂၤေႏြမီးေတာက္နဲ႔
ေဆာင္းဦးေပါက္ အရက္တစ္အိုးလို
ကိုယ့္ႏွလံုးသားကို မီးရွိဳ႕ရစ္မူးေစခဲ့ေပါ့ ။


ဗညားရွိန္ ( လင္းေခတ္ဒီႏို )
.